МЕН НЕЧУН СЕВАМАН, ЎЗБЕКИСТОННИ?!

Ҳеч ўйлаб кўрганмисиз, сиз Ватанни нима учун севасиз?

Мен шу ерда туғилиб-ўсганман, киндик қоним тўкилган десангиз – бу баландпарвоз ва умумий гаплар бўлиб туюлиши аниқ. Бу саволга тайинли бир жавоб топа олмаймиз. Негаки, мана шу биз кўз очиб кўрган, муқаддас қўрғон – Ватанга бўлган меҳр-муҳаббатни фақатгина ҳис қилиш мумкин. Менинг наздимда, инсон борки, икки сиймога таъриф келтира олмайди, ўша икки сиймо инсониятни яшашга чорлайди. Бири – она, иккинчиси Ватан – Она Ватан!..

Биласизми, мен она Ўзбекистонимизни кимга ўхшатаман? “Сен етим эмассан” бадиий фильмидаги онаизорга ўхшатаман. Уруш ўз фарзандини бағридан юлиб кетган бўлса ҳам, бошқа миллатнинг, бошқа бир элнинг ўн бешта норасидасини асраб олган, ўз боласидек меҳр-у муҳаббатини аямай, бағрига босган ўша мунис ва муштипар онага...

Ҳа, оналар каби она Ўзбекистоннинг оташин меҳри миллат ва элат танламайди. Балки шунинг учундир, бугун унинг бағрида бир қанча миллатлар аҳилликда, бир оила фарзандларидай бўлиб яшаётир...

Яқин ўтмишга назар ташлайдиган бўлсак, бизнинг халқимиз таҳқирланган, инсоний қадр-қиммати топталган, республикамиз эса аграр ва қолоқ ҳудуд эди. Бугун эса, биринчи Президентимиз бошлаб берган шонли йўлни давом қилдираётган, халқпарвар сарбонга эргашган буюк карвонмиз. 28 йиллик қисқа вақт ичида ҳар томонлама ривожланган, ҳар бир соҳа тараққий топган, иқтидорли фарзандлари дунёни лол қолдираётган, юксак маънавиятли ҳур миллатга айландик. Юртбошимиз Ш.Мирзиёев олиб бораётган одилона сиёсат ва юксак эътибор туфайли бугун халқимиз ҳаётидан мамнун ва рози яшамоқдалар. Бугун қайси бир манзилга борманг, у ерда янгиланиш ва бунёдкорликнинг гувоҳи бўламиз. Обод манзилларни кўриб, яшашга бўлган ихлосимиз янада ортади.

Россиялик журналист, бугунги кунда нотинчлик ҳукм сураётган қайсидир давлатларнинг бирига ташриф буюрди. Ва у ердаги аҳволни ўрганаётиб, олти-етти ёшлардаги болакайга кўзи тушиб, унга савол берди:

– Болакай, сенинг орзуинг нима?

Болакай жавоб берди:

– Тонгда эсон-омон уйғониш...

Чет эл каналларининг биридан эфирга узатилаётган бу кўрсатувни кузатар эканман, мурғак болакайнинг бу жавобини эшитиб, кўзларимдан ёш чиқиб кетди. Мана, тинчликнинг қадри нимада?! Агарда бу саволни ўзбек фарзандига, Ўзбекистон боласига берсангиз – у ҳеч иккиланмай келажакда ким бўлиши ҳақида, дадаси ёки онасига ўхшаб “катта одам” бўлиши ҳақида кўзлари порлаб жавоб берган бўлар эди... Ақалли мана шу ҳолатнинг ўзи учун эркин ва озод Ватанда яшаётганимиз учун шукрона айтгинг келади.

Ҳа... Ватан бизга, менга шу кунгача кўп нарсалар берди. Кўп имкониятлар эшигини очди. Аммо ўйлаб қоламан, мен-чи? Мен Ватанга нима бердим?

Болалигимда ҳарбий бўлишни, қиз бола бўлишимга қарамай, мен ҳам худди йигитларга, акаларимга ўхшаб армияга бориб хизмат қилишни, эгнимда ҳарбий либос билан қасамёд қабул қилишни орзу қилардим. Ота-онам менинг бу қизиқишимни кўриб, жажжи ватанпарварим, дея эркаларди. Тақдир тақозоси билан мен бу соҳани эгаллай олмадим. Лекин ўз олдимга аниқ бир мақсад қўйдим: Мен Ўзбекистонга бўлган муҳаббатимни ўзим танлаган ва ҳозирда таълим олаётган соҳам орқали изҳор этаман.

Ва қуйидаги шеърим орқали бутун Ўзбекистон ёшлари номидан шундай дегим келади:

Кўҳна Турон тупроғига қоришиб кетган,

Боболарнинг дилидаги буюк иқрормиз.

Эй, миннатни билмаган мунисим, онам –

Ўзбекистон, бизга суян, мана, биз бормиз!

Азиза МАДРАҲИМОВА,

Қорақалпоқ Давлат университети талабаси.