БУВИЖОНИМ ЎГИТЛАPИ МЕНГА ҲАЁТДА ЙЎЛ КЎPСАТАДИ

Ҳар бир инсон ҳаётида кўнглининг туб-туби қадар ўчмас из қолдирган яқини бўлади. Мен учун бувижоним ана шундай энг яқин инсонимдир. Уларнинг исмлари Aнабиби Полвонова. Улар ҳаёт бўлганларида ҳозир 85 ёшни қаршилаган бўлар эди.

Мен бир набира сифатида бувижонимнинг ҳар бир айтган сўзи, панд-у насиҳати, пурмаъно ҳикматларини қалбимда асраб яшайман. Шу ўринда туманимизда таълим соҳасида кўп йиллар меҳнат қилган, жамиятга нафи тегадиган шогирдлар етиштирган бувимнинг ҳаёт йўллари ҳақида айтиб ўтишни истадим. Бувим асли Хоразм вилоятида таваллуд топган. Шу элга келин бўлиб, бобом Ёдгор Полвонов билан турмуш қурган ва намунали оила соҳиби-ю соҳибалари бўлишган. Биргаликда 8 нафар фарзандини оқ ювиб, оқ тараб улғайтиришган. Барчасини олий маълумотли, тарбияли намунали фарзандлар қилиб тарбиялаган. Шу фарзандларидан 37 нафар набира, 33 нафар чевара кўрган пир-у бадавлатлардан.

Aнабиби Полвонова олдин 1-сонли мактабда, кейинчалик 38-сонли мактабда тарих фанидан дарс берган. Иш фаолияти давомида жамоат ишларида ҳам фаол қатнашган. Ўзи меҳнат қилган мактабда неча йиллар мобайнида хотин-қизлар раиси лавозимида иш олиб борган. Хотин-қизларни ҳар томонлама қўллаб-қувватлаш учун жонини аямаган фидойи инсон бўлганлигини шогирдлари, ҳамкасблари ҳам жуда яхши эслашади.

Бувижоним бизларга насиҳатомуз сўзларни айтиб берардиларки, барчасида олам-олам маъно мужассам эди. “Ҳар бир инсон бу ҳаётга келганида бир меҳмондек яшаб ўтади. Тангри таоло бандасини яратганида она вужудидаги фарзанднинг ким бўлишлиги ёзилган бўлади” дейишни канда қилмасди.

Набира-ю чеваралари муносиб инсонлар бўлиб камолга етиши учун уларнинг ҳам тарбиясига катта эътибор бериб, ўзлари шуғулланишдан сира эринмасди. Бувим бизга доим ҳар бир ўғил-қиз доно, ақлли бўлмоғи, ота-онасига меҳрибон фарзанд бўлиши лозимлигини ҳам таъкидларди. Aйниқса, қиз бола бировнинг ҳасми, у билимдон бўлиш билан бирга зукко, чевар, пазанда бўлиши керак, дерди. Қиз боланинг одобли, ҳаёли, назокатли, очиқ чеҳрали бўлиши кераклигини уқтирар, бизни шунга ундарди.
Бувимнинг кийиниш одоби ҳақида атрофдагиларга ҳам дилни оғритмайдиган қилиб гапирар, панд-у насиҳат ва маслаҳатлар берар, эшитган одам шунга амал қилишга ҳаракат қиларди. Бизга миллийлигимиздан четга чиқмай кийинишимиз ва бошқа халқларнинг ноўрин ҳаракатларини одат қилмаслигимиз лозимлиги ҳақида гапирарди. Бувижоним бу ишлар билан чекланиб қолмасдан бизларга пазандачилик, чеварлик, уйни саранжом-саришца тутишни, меҳмон кутиш одоби, уй-рўзғор буюмларини озода сақлаш кераклигини айтардилар. Озода уйда файз-у барака бўлади, деб таъкидлардилар.

Бола онадан ўғри ёки қотил бўлиб туғилмайди. У яхши тарбия орқали ёмон ишлар қилиш гуноҳлигини билади, ақлли ва доно бўлиб ўсади, дердилар. Бувижоним ҳар бир инсон юртимизнинг, халқимизнинг, гўзал диёримизнинг гуллаб яшнаши учун хизмат қиладиган ажойиб инсон бўлишлигини истарди.

Бувижоним айтган ҳар сўз биз учун катта сабоқ. Aлбатта, мен бувижонимнинг ўгитларини ҳар лаҳза эслаб, шунга амал қилишга ҳаракат қиламан. Мен ҳам ота-онамнинг, Ўзбекистондек юртнинг фарзанди эканлигимдан фахрланиб яшайман. Шу ватаннинг яхши фарзанди бўлиш учун ўқиб-изланиб, ишлаб астойдил хизмат қилишга ҳаракат қиламан. Бу мақсадларимга эришишимда бувижонимнинг ўгитлари менга ҳамиша йўл кўрсатади.

Муяссархон Ёдгорова, Дурунки маҳалласи.