BUVIJONIM OʻGITLAPI MENGA HAYoTDA YOʻL KOʻPSATADI

Har bir inson hayotida koʻnglining tub-tubi qadar oʻchmas iz qoldirgan yaqini boʻladi. Men uchun buvijonim ana shunday eng yaqin insonimdir. Ularning ismlari Anabibi Polvonova. Ular hayot boʻlganlarida hozir 85 yoshni qarshilagan boʻlar edi.

Men bir nabira sifatida buvijonimning har bir aytgan soʻzi, pand-u nasihati, purmaʼno hikmatlarini qalbimda asrab yashayman. Shu oʻrinda tumanimizda taʼlim sohasida koʻp yillar mehnat qilgan, jamiyatga nafi tegadigan shogirdlar yetishtirgan buvimning hayot yoʻllari haqida aytib oʻtishni istadim. Buvim asli Xorazm viloyatida tavallud topgan. Shu elga kelin boʻlib, bobom Yodgor Polvonov bilan turmush qurgan va namunali oila sohibi-yu sohibalari boʻlishgan. Birgalikda 8 nafar farzandini oq yuvib, oq tarab ulgʻaytirishgan. Barchasini oliy maʼlumotli, tarbiyali namunali farzandlar qilib tarbiyalagan. Shu farzandlaridan 37 nafar nabira, 33 nafar chevara koʻrgan pir-u badavlatlardan.

Anabibi Polvonova oldin 1-sonli maktabda, keyinchalik 38-sonli maktabda tarix fanidan dars bergan. Ish faoliyati davomida jamoat ishlarida ham faol qatnashgan. Oʻzi mehnat qilgan maktabda necha yillar mobaynida xotin-qizlar raisi lavozimida ish olib borgan. Xotin-qizlarni har tomonlama qoʻllab-quvvatlash uchun jonini ayamagan fidoyi inson boʻlganligini shogirdlari, hamkasblari ham juda yaxshi eslashadi.

Buvijonim bizlarga nasihatomuz soʻzlarni aytib berardilarki, barchasida olam-olam maʼno mujassam edi. “Har bir inson bu hayotga kelganida bir mehmondek yashab oʻtadi. Tangri taolo bandasini yaratganida ona vujudidagi farzandning kim boʻlishligi yozilgan boʻladi” deyishni kanda qilmasdi.

Nabira-yu chevaralari munosib insonlar boʻlib kamolga yetishi uchun ularning ham tarbiyasiga katta eʼtibor berib, oʻzlari shugʻullanishdan sira erinmasdi. Buvim bizga doim har bir oʻgʻil-qiz dono, aqlli boʻlmogʻi, ota-onasiga mehribon farzand boʻlishi lozimligini ham taʼkidlardi. Ayniqsa, qiz bola birovning hasmi, u bilimdon boʻlish bilan birga zukko, chevar, pazanda boʻlishi kerak, derdi. Qiz bolaning odobli, hayoli, nazokatli, ochiq chehrali boʻlishi kerakligini uqtirar, bizni shunga undardi.
Buvimning kiyinish odobi haqida atrofdagilarga ham dilni ogʻritmaydigan qilib gapirar, pand-u nasihat va maslahatlar berar, eshitgan odam shunga amal qilishga harakat qilardi. Bizga milliyligimizdan chetga chiqmay kiyinishimiz va boshqa xalqlarning nooʻrin harakatlarini odat qilmasligimiz lozimligi haqida gapirardi. Buvijonim bu ishlar bilan cheklanib qolmasdan bizlarga pazandachilik, chevarlik, uyni saranjom-sarishtsa tutishni, mehmon kutish odobi, uy-roʻzgʻor buyumlarini ozoda saqlash kerakligini aytardilar. Ozoda uyda fayz-u baraka boʻladi, deb taʼkidlardilar.

Bola onadan oʻgʻri yoki qotil boʻlib tugʻilmaydi. U yaxshi tarbiya orqali yomon ishlar qilish gunohligini biladi, aqlli va dono boʻlib oʻsadi, derdilar. Buvijonim har bir inson yurtimizning, xalqimizning, goʻzal diyorimizning gullab yashnashi uchun xizmat qiladigan ajoyib inson boʻlishligini istardi.

Buvijonim aytgan har soʻz biz uchun katta saboq. Albatta, men buvijonimning oʻgitlarini har lahza eslab, shunga amal qilishga harakat qilaman. Men ham ota-onamning, Oʻzbekistondek yurtning farzandi ekanligimdan faxrlanib yashayman. Shu vatanning yaxshi farzandi boʻlish uchun oʻqib-izlanib, ishlab astoydil xizmat qilishga harakat qilaman. Bu maqsadlarimga erishishimda buvijonimning oʻgitlari menga hamisha yoʻl koʻrsatadi.

Muyassarxon Yodgorova, Durunki mahallasi.