Жайхун илҳомлари

Вирусни енгамиз

Бутун жаҳон аҳли, яна ҳайратда,

Дунёда нималар, нелар бўлмоқда?

Қулоқ эшитмаган, кўзлар кўрмаган,

Бизга яна қандай синов келмоқда?

 

Ўз кучин кўрсатиб “коронавирус“,

Учинчи йилдирки, ер юзин олди.

Ниқобларни энди ташладик десак,

“Омикрон” деган бало чанг солди.

 

Кимлар амал қилмай қоидаларга,

Кўплар ҳар хил жойда бемалол юрди,

Яратганнинг қаҳри келдимикан ё,

Бизга бу кунларни нега кўп кўрди?

 

Ўттиз кишилик тўй уч юзта бўлди,

Байрам, базм, тўйлар ўша-ўша ҳол.

Бозорда, кўчада, гавжум жойларда,

Парво қилмай юрди барча бемалол.

 

Мактаблар очилди, боғча очилди,

У кун унутилди, ҳамма кўнгли тўқ.

“Ковид” ёнимизда кезиб юрибди,

Бирорта инсонда лекин ниқоб йўқ.

 

Кимлар четга кетиб, кимлардир келди,

Тирикчилик ғами, ҳаммада ахир.

Хом сут эмган банда, билмайди буни,

“Вирус” кимга, қачон қилади қаҳр.

 

Меҳр-оқибат йўқ жойларга асли,

Аллоҳ юбораркан кулфат-балосин.

Инсофли, иймонли бандаси қатор,

Доим сақлар эмиш яхши – аълосин.

 

Одамлар, уйғонинг! Ғафлатда қолманг,

Кимнинг авлодимиз, барин биламиз.

Барчамиз бир бўлиб, курашсак албат,

Ғалаба қиламиз, ғолиб бўламиз.

Шомурод Хўжанов, Дўрман овули.

 

ЙИГИТЛАРГА ТАБРИК

Ҳақиқий эр йигит бўлмоқлик учун,

Камдир ўғил бола бўлиб туғилмоқ.

Керак синовларга дош бериб аввал,

Сўнг Ватан хизматин бурчим деб билмоқ.

 

Бугун юртимиз тинч, кўнгил хотиржам,

Дилда шукримизнинг йўқ ниҳояси.

Буларнинг барига гаровдир шаксиз,

Сарҳадларда мард ўғлонлар ҳимояси.

 

Йигит бор жойларда боғлар гуллайди,

Йигит бор уйларда янграйди кулгу.

Шу сабаб кексалар кўнглида муқим,

Йигитлар соғ бўлсин деган бир туйғу.

 

Қут ва бараканинг сабаби улар,

Меҳнати туфайли дастурхон тўкин.

Камолин тилаган ота-онага,

Уларнинг мардлиги беради таскин.

 

Байрамингиз қутлуғ бўлсин, йигитлар,

Энг эзгу тилаклар армуғон сизга.

Элнинг бахти учун қўшилсин доим,

Билимга билим-у, куч кучингизга!

Аҳмад Нафасов.

 

Ота-онам

Отам бор, деб қувонаман,

Отам билан дунё гўзал.

Онам бор деб дилим яйрар,

Онам билан қалбим гўзал.

 

Ғам чекмайман, ўкинмайман,

Суянчиғим – отам бор.

Меҳр излаб, йўл юрмайман,

Меҳри дарё онам бор.

 

Гар йиқилсам, қоядай,

Отам мени суяйди,

Гоҳо кўнглим синганда,

Онажоним сийлайди.

 

Шу табаррук дунёда,

Ота-онам соғ бўлсин.

Умрин қилгин зиёда,

Аллоҳим, Ҳожи бўлсин!

Элёрбек Эркинов,

57-мактаб ўқувчиси.

 

ШАМОЛ

Шамолнинг дарди йўқ, дарди йўқ,

Одаммас у, ҳеч кимни соғинмайди.

Шамолнинг ғами йўқ, завқи кўп,

У ҳиссиз, бахтли ва мангу яшайди!

 

“Шамол, кел, мени ҳам олиб кет,

Мен ҳам сендек бўлгим келади”.

Шундай десам, унга юзланиб,

Тушунгандай юзим силади.

 

Шамол бўлмоқ бахт ва завқли,

Ер-у осмон ва олам кезасан!

На чегара бор, на бир тўсиқ бор.

Эй шамол, истагим қачон сезасан?!

 

Мен севаман сени, севаман беҳад,

Мен билан қолсанг гар, келади илҳом.

Ўшал дам бўлганча ўзимча хурсанд,

Оппоқ қоғоз узра ашъор бўлар жам.

Раъно ИСМОИЛОВА.

 

Биринчи қор

Осмондан тушар укпар,

Кумушранг капалак қор.

Ҳамма ёқ оппоқ рангда,

Боғ-роғларга қаранг-а!

 

Ҳамма хурсанд, ҳамма шод,

Болалар қор билан банд.

Уларни кўрган ҳамма,

Кўнгли тошар шу дамда.

 

Қор завқи бошқачадир,

Ўйнаб-ўйнаб тўймайсан.

Қиш ясар кумушранг тахт,

Ҳар дилга ёр қувонч, бахт.

Ёрқиной КЕНЖАБОЕВА, 11-мактаб ўқувчиси.

 

Қиш

Совуқ аёз бўлмоқда,

Қор ҳам ёғар эркалаб.

Ариқлар ҳам музлаган,

Айт, бу нимадан дарак?

 

Бўлса-да совуқ ҳаво,

Болажонлар кўчада.

Кимдир учар чанада,

Кимдир ясар Қорбобо.

 

Аёзли кунлар келди,

Деразага гул чизди.

Далалар оппоқ тусда,

Ўйнаймиз, мазза қишда.

Руҳшона Саидмамбетова, 61-сонли мактаб ўқувчиси.