Жайхун илҳомлари

ВАТАН БАЙРОҒИ

Қизилқумдан эсган гармсел шамол,

Куйдириб турса-да юз-у кўзимни.

Ватан кенгликларин кезаман хушҳол,

Бийдай далаларга босиб юзимни.

Дедилар: “Саҳро-ку сен туғилган Юрт,

Шўрҳок далаларда гиёҳлар нимжон.

Тузлар бўҳронида чайқалар Устюрт,

Қайдан кўзларингда меҳр, ҳаяжон?”.

Дедим: “Юрагимда яшайди Ватан,

Байроғи ҳилпираб жаҳон ичинда.

Дашт-у саҳролари, боғ-роғи билан,

Умрим лаҳзаларин тонги, кечинда”.

Тўрт томон осуда, ҳилпирар Байроқ,

Ёруғ ниятларнинг салтанатида.

Балки йўқ дунёда мендан бахтлироқ,

Яшайман Истиқлол мамлакатида.

Ҳилпираб турибди Ватан Байроғи,

Тотувлик ирсият халқимга азал.

Меҳрдан ранг олган яқин-йироғи,

Тиллардан тушмайди куй, қўшиқ, ғазал.

Ор-номусим менинг, обрўйим менинг,

Дунёга йўл очган ҲУРлик маёғи.

Мардона қадамим, моҳрўйим менинг,

О Ватан Байроғи, Ватан Байроғи!

Гармсел шамол ҳам, тузли бўҳрон ҳам,

Писандмас, ҳилпираб турганда Байроқ.

Меҳр-у оқибатни ўзда этиб жам,

Ҳаётга боқаман янада қувноқ.

Ярми саҳро юртда униб-ўсдим мен,

Ҳар битта гиёҳин жонимга экдим.

Шунчаки севмадим. Ёниқ дил билан

Ватан Байроғини юракка тикдим!

Аср муаммосин елкалаган халқ –

Саҳройи ўзимман, менман Қизилқум!

Дарёсин йўқотган қирғоқларда талх

Сувлар карвонига ташна Оролқум!

Мингта Амриқога алишмайман. Йўқ!

Киндик қоним томган саҳро гиёҳин.

Байроғим ҳилпирар, мангу кўнгил тўқ.

Симириб яшайман МЕҲР зиёсин!

Робия ЙЎЛДОШЕВА.

Шифокор дўстимга

Беморнинг кўзига бир назар ташлаб,

Шу заҳот сезасиз неки дарди бор.

Томирини ушлаб, аста сўз бошлаб,

Шифо берасиз бўлиб нажоткор.

Малҳамга тенг тургай ҳар бир сўзингиз,

Диққат-эътибордан қалблар чароғон.

Табассум-ла балқиб турган юзингиз,

Хастани етаклар ҳаётга томон.

Шифокор бўлмоқлик мушкулдир ғоят,

Бурчин бажармаслик бундан ҳам оғир.

Бепарво, лоқайдлик доим Сизга ёт,

Шуҳрат қучмоқдасиз оқибат-охир.

Кимдир тутаб яшар. Сиз эса ёниб,

Яшамоқ чўғидан қалбга соласиз.

Шифокорлик касби гаштига қониб,

Ишлайсиз, ҳамиша олқиш оласиз.

Номингиз улуғлар қанчалаб одам.

Дарди енгиллашиб, ғайрати тошар.

Хасталик дардини кўргансиз баҳам,

Шу боис ҳурмати тобора ошар.

Сизга чексиз олқиш, шон-шараф бўлсин.

Беғубор қалбингиз шодликка тўлсин!

Саъдулла Хўжаниёзов.

“Кексаларни эъзозлаш ойлиги” муносабати билан

Оталари урушга кетган

Оналари юмушга кетган,

Сут ўрнига кўз ёшин ютган

Гўдаклиги кулгусиз ўтган –

Тўқсон, юзга кирган оталар,

Не кунларни кўрган оналар.

Зарба олиб кўп ёмонлардан,

Машриқ, мағриб – ҳар томонлардан,

Дон ажратиб чўп, сомонлардан,

Бутун чиққан тегирмонлардан,

Минг бир жони тошдан оналар,

Тўқсон, юздан ошган оталар.

Офтоб куйган палла – маҳаллар,

Совуқ қотган чилла маҳаллар,

Қайда уйқу, алламаҳаллар,

Бунга шоҳид дала, пайкаллар,

(Қўйсак арзир олтин ҳайкаллар)

Тўқсон, юзга кирган оталар,

Не кунларни кўрган оналар.

Тилда дуо, қалби имонда,

Ардоқланди бахтли замонда,

Яшагайлар юз йил омонда,

Бугун, ЯНГИ Ўзбекистонда,

Элин бахтли кўрган оналар,

Ёшдай тетик турган оталар.

Турсунбой АБДУЛЛАЕВ.