БАРҚАРОРЛИК ВА ТАРАҚҚИЁТ КАФОЛАТИ

Ўзбекистон халқи:

– инсон ҳуқуқларига ва давлат суверенитети ғояларига содиқлигини тантанали равишда эълон қилиб;

– ҳозирги ва келажак авлодлар олдидаги юксак масъулиятини англаган ҳолда, ўзбек давлатчилиги ривожининг тарихий тажрибасига таяниб;

– демократия ва ижтимоий адолатга садоқатини намоён қилиб;

– халқаро ҳуқуқнинг умум эътироф этилган қоидалари устунлигини тан олган ҳолда;

– республика фуқароларининг муносиб ҳаёт кечиришларини таъминлашга интилиб;

– инсонпарвар демократик ҳуқуқий  давлат барпо этишни кўзлаб;

– фуқаролар тинчлиги ва миллий тотувлигини таъминлаш мақсадида;

– ўзининг мухтор вакиллари сиймосида Ўзбекистон Республикасининг мазкур Конституциясини қабул қилади.

Ўзбекистон Республикаси Конституцияси муқаддимасидаги ушбу сўзларнинг  ўзиёқ ҳар бир фуқарода Бахтимиз  Қомуси – Асосий Қонунимиздан фахрланиш ҳиссини уйғотади. Олтита бўлим, 128 та моддадан иборат ушбу ҳужжат инсон қадр-қимматини юксак тутади, шу азиз Ватанда эмин-эркин яшаш, муносиб шароитларда меҳнат қилиш, шахсий ҳуқуқларидан фойдаланиш имкониятини беради.

Конституциямизнинг VII боб, 24-моддасида "Яшаш ҳуқуқи ҳар бир инсоннинг узвий ҳуқуқидир. Инсон ҳаётига суиқасд қилиш энг оғир жиноятдир” деб кўрсатилган.

Шукрки, мамлакатимизда истиқомат қилувчи турли миллат вакиллари аҳил-иноқликда, ўз юртининг янада тараққий этиши, дунёдаги энг ривожланган давлатлар қаторидан жой олиши учун меҳнат қилиб, тинч-осуда яшамоқдалар. Улар мазкур Қонунимизнинг 27-моддасида белгиланганидай, "Ҳар ким ўз шаъни ва обрўсига қилинган тажовузлардан, шахсий ҳаётига аралашишдан ҳимояланиш ва турар жойи дахлсизлиги ҳуқуқига эга.

Ҳеч ким қонун назарда тутган ҳоллардан ва тартибдан ташқари бировнинг турар жойига кириши, тинтув ўтказиши ёки уни кўздан кечириши, ёзишмалар ва телефонда сўзлашувлар сирини ошкор қилиши мумкин эмас”.

Шу сатрларнинг ўзиёқ Ўзбекистонимизнинг мустақил давлат сифатида қабул қилган Асосий Қонунида инсон ҳуқуқлари масаласига жиддий эътибор қаратилганлигини, фуқароларнинг асосий ҳуқуқларига, эркинликларига ва бурчларига алоҳида эътибор берилганини, буларнинг алоҳида моддаларда баён қилинганини кўрамиз.

Инсон ҳуқуқлари масаласи демократик ҳуқуқий давлатнинг муҳим белгиларидан бўлиб, у давлатнинг қай даражада ривожланганини ўзида акс эттиради. Шу маънода олиб қарайдиган бўлсак, бизнинг Конституциямизда Қонун устуворлиги  таъминлангани ва ҳар бир сатри фуқароларимизнинг бахтиёр ҳамда фаровон яшашига хизмат қилиши билан аҳамиятлидир.

Мамлакатимизда мустақиллик йилларида амалга оширилган кенг кўламли ўзгаришларнинг, янгиланиш ва ривожланишларнинг ҳал қилувчи омили шубҳасиз, фуқароларимизнинг тафаккурида рўй бераётган  туб ўзгаришлар, уларнинг ён-атрофдаги воқеаларга муносабати, дахлдорлик ҳисси, сиёсий фаоллиги ва фуқаролик позицияси тобора ўсиб бораётганидир. Бунда албатта, бахтимиз Қомуси – Асосий Қонунимиз муҳим ўрин тутади.

Бир сўз билан айтганда, Конституциямиз барқарорлик ва ижтимоий тараққиётимиз кафолатидир, тараққиётни таъминловчи инсон ҳуқуқлари кафолатидир.

Феруза САПАРОВА, ҳуқуқшунос.

Фото - ЎзА