“ҲОЗИРГИ ЗАМОН 20 ЁШЛИК ЙИГИТ ВАҚТИМГА ТЎҒРИ КЕЛСА ЭДИ...”
Мен 1930 йилда ҳозирги Тўлқин овулида дунёга келганман. Катта бобом Маткарим сўфи, отам Абдураҳмон сўфи шу ернинг энг бой одамларидан бўлишган.
Элас-элас эслайман, 1934 йилда бойлар қулоқ қилинди. Мол-мулклари ҳам мусодара қилинди. Улар орасида отам ҳам бўлган. Ўша куни менга кимдир сув тўла қумғонни олиб бер, деганда қумғонни кўтаришга кучим етмаган. Шу кундан бошлаб 2 нафар акам, бир опам ва мен отасиз ўсдик. Қаҳатчилик замони, ишламаган, меҳнат қилмаган одам очдан ўлиб кетаверар эди. Биз етимлар очдан қолмаслик учун то тонггача чиғир ҳайдар эдик.
Опамни ҳам эрта турмушга бердик. Лекин, поччамизни харбий хизматга олиб кетишди. Опамнинг рўзғори ҳам биз ака-укаларнинг зиммасида бўлди. Уруш бизнинг Ватанимиздан анча олисда рўй бераётган бўлса-да, унинг совуқ нафаси юртимизда ҳам кезиб юрар эди.
Болалигимизда болаликнинг гаштини, унинг беғуборлигини ҳис қилмай ўсдик. Ўйларимиз, фикрлашимиз, дунёга бўлган кўз қарашимиз ёшимизга нисбатан анча катта эди. Акам ниҳоятда билимли, саводли инсон бўлганлар. 8-синфлигидан бошлаб мактабда болаларга дарс берган. Акам ўлчовни, ҳисоб-китобни ниҳоятда аниқ олардилар. Пулни оқилона сарфлаши, тадбиркорлик билан иш олиб боришлари сабаб ота-онамиз йўқ бўлса ҳам бошқаларга қараганда анча яхши яшадик.
13 ёшлигимда трактор ҳайдовчисининг ёнида юриб, трактор ҳайдашга қизиқдим. Пахта далаларида трактор ҳайдаб анча тажрибам ошди. Туманда биринчи тоифали тракторчи бўлдим. Акаларим билан бирга кеча-кундуз меҳнат қилиб, ҳалол пул топдик. Бировга бир сўм пора бермадим, бировнинг ҳақини емадим. Тракторчиликдан бошқа яна кўп вазифаларда ишладим. Одамларнинг дуосини олдим. Пешона теримиз билан 1947 йилда янги уй қурдик. 1950 йилда оила қурдим. Ўша пайтда 20 ёшда эдим. Ҳозир умр йўлдошим Розия Абдураҳмонова билан тенг қариб, қарилик гаштини сураяпмиз. Аллоҳ менга барака эшикларини очди. Серфарзанд, сердавлат қилди. Бунинг учун беҳисоб шукур айтаман. Буларнинг бари, албатта, ҳалол меҳнат қилиб, ҳалол ризқ топишдан. Бир кунда трактор ҳайдаб бир сигирнинг пулини ҳам топган кунларим бўлди. Ортиқча бойлик тўпламадим. Топган мол-давлатимни яхшилик ва хайр-саховат йўлида ишлатдим. 8 нафар фарзандим бор, уларнинг 5 нафари қиз, 3 нафари ўғил. 32 нафар неварам, 60 дан зиёд эварам бор. Чеварам Нурмуҳаммаддан кейин яна 3 нафар эварам ҳам бор. 2007 йилда катта акам билан Ҳаж зиёратига бордик. Акам менинг болалик пайтимдан ота ўрнида ота бўлган. Илоҳим руҳлари шод бўлсин. Момонгиз билан умр йўлимизнинг ярмидан кўпини бирга яшаб ўтдик. Ҳаётимиз давомида чиқарган хулосамиз шуки, ҳалол яшаб, болаларига ҳам ҳалол луқма едирган одамга барокат эшиклари доимо очиқ бўлади.
Қувват Абдураҳмонов,
фронт орти меҳнат фахрийси.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
