БИРНИКИ МИНГГА...
Хурсандчилигини кўпчилик билан баҳам кўриш халқимизнинг азалий одатларидандир. Шу боис тўй-томошаларда, байрам шодиёналарида қариндош-уруғ, дўсту биродарлар жамул-жам бўлишади. Агар кимнингдир бошига иш тушса ҳам яна улар ғамига шерик бўлишади. Кимнингдир тоби қочса, энг аввало бундан қўшнилар хабар топади ва бир коса овқатми, нонми ё ширинлик кўтариб кўргани келади, дардмандга яхши сўзлари билан далда беришга ҳаракат қилади.
Булар бир қарашда арзимасдек, бундай одатларсиз ҳам ҳаёт давом этаверадигандек туюлади. Аслида эса... аслида бу урфларимизнинг мазмуни теран, қадри юксаклигини мен бундан икки йил олдин чуқур англаб етдим.
Ўша куни биз бобомизни, бизни жонидан-да ортиқ кўрадиган, оппоқларим, деб эркалайдиган бобомизни бериб қўйдик. Жудолик оғир нарса экан. Бироқ одамларнинг раҳматлик ажойиб одам эди, дея бобом ҳақидаги хотиралардан гапириб бериши, энди ўзларингиз омон бўлгайсизлар, дея далда беришидан кўнглимиз анча таскин топарди.
Яқинда дугоналар тўпланишиб туман миқёсида ўтказилган бир танловда ғолиб бўлган собиқ синфдошимизни қутлагани бордик. Бизни кўриб синфдошимизнинг қувонганидан кўзлари ёниб кетди. Унинг қувончи бизга ҳам ўтди. Шунга айтсалар керакда бирники мингга, мингники туманга деб.
Марҳабо СОБИРОВА,
Амударё қишлоқ хўжалик касб-ҳунар коллежи ўқувчиси.
(Фото - http://www.uza.uz)

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶