Кумуш қишим
Одамлар баҳорни ёшликка менгзайдилар, ёзни гуллар фасли, севги-муҳаббат фасли деб ардоқлайдилар. Кузни пишиқчилик фасли, деб қадрлайдилар.
Қорли қишим, сен хафа бўлма, сенинг ҳам ўзингга яраша жозибанг бор, ўйнаб-ўйнаб ёғаётган капалак қорни кўрганда қайси қалбда оқ ниятлар уйғонмайди, дейсан.
Менимча, сен беғуборлик, покликни уйғотасан. Лекин нималардир сени хафа қиладики, қаҳринг келади – аёвсиз изғирин йўллайсан баъзан...
Балки одамлар қалбидаги хираликни, ҳасадгўйликни, ғийбатчилик, бир-бировга чоҳ қазиш каби иллатларни шу совуқ шамолларинг билан олиб кетмоқчи бўларсан. Балки бу инсон номига ярашмаган одатлар яна кенгроқ томир ёймасин, деб музлатмоқчи бўларсан.
Мақсадинг нелигини билмайман-у, шундай саволларга ўзимча жавоб топгандай бўламан.
Мен ҳамманинг юраги қордек оппоқ, қуёшдек порлоқ бўлишини хоҳлайман.
Манзура СУЛТОНОВА,
44-сонли мактаб ўқитувчиси.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
