«Sevsangiz, avval shu Vatanni seving!»

«Inson biron joyga borishdan oldin, u yerga uning xayoli borib keladi», – deydi Mavlono Rumiy. Shu yurt farzandi sifatida mening ham xayollarim Sirdaryoda! Qalbim Sardobada! Odamlarning iztiroblarida! Faqatgina – sabr qilishlik, oʻzaro hamjihatlik bilangina ertangi goʻzal kunlarga boramiz!

Soʻnggi ikki hafta ichida boʻlib oʻtgan tashvishlar (ofat) jabrini totgan xalqimiz sabrli, irodali, kuch-qudratli ekanligini yana bir bor isbotladi. “Birlashgan oʻzar” degan maqol bor dono xalqimizda. Azal-azaldan bir-birlarining yaxshi-yomon, bor-yoʻq, quvonchu-tashvishli kunida kamarbasta boʻlib, yakdillik bilan hayot kechirib kelayotgan ota-bobolarimizdan oʻtgan azaliy eng buyuk qadriyat desak xato qilmaymiz. Eng buyuk qadriyat! Ha, bu soʻzning zamirida necha-necha maʼnolar jilvalanib, Oʻzbekiston degan ulugʻ diyorni koʻz oʻngimizda zohir qilmoqda.

Hamon esimdaki, oʻshanda oʻn besh yoshar oʻspirin edim. Hali fermerlik harakati anchayin taraqqiy topmagan, kolxoz va sovxozlar oʻz egalariga boʻlib berilayotgan ikkiminginchi yil boshlarida edi. 10 gektar paxta yerimizni kalamush uyasidan sizib kirgan suv dambani oʻpirib, paxta dalamizni suv oldi. Men suvga qoravul edim. Uxlab qolibman, akalarim yetib kelsa, dalaning u boshiga chiqqan. Birinchi chopigʻi qilinib, hali oʻgʻit bilan oziqlantirishga tayyor holatga keltirilgan paxta dalasini suv bosdi! Sarosimaga tushib qolgan akamlar “Endi nima qilamiz, hokim buva yerimizni olib qoʻyadi, suv bosgan paxta paxta boʻladimi?” deganicha kuyingandi. Otam ham hech nima demay, bir chekkaga chiqib, ichidan qanday iztirob oʻtdi, bilmayman! Bilganim biron hafta oilamiz xomush, eng kerakli buyumimizdan ayrilib qolgandek yashadik. Eng zarur zotimizdan ayrilib qolgandek – sukunat choʻkdi boshimizga. Oʻshanda mahallada “falonchini dalasini suv uribdi, endi ulardan yerni olib qoʻyishadi, paxta oʻrniga mollarini topshiradi” degan mish-mishchilarga ham kun tugʻib qoldi. Yuzimga ketma-ket tushgan shapaloq zarbini eslasam – suvning ofati yomon, unday baloning oxirgisi boʻlsin degan ichki bir ezilish oʻtadi qalbimdan!

Oʻsha yili na hokim keldi, na yerimizni olib qoʻydi! Rahmatli Amudaryo tuman hokimi Rajabboy Yoʻldoshev qaytamga otam bilan koʻrishib qolib, “Sizga ishonaman, oʻgʻlingizni paxtasini koʻrsam kayfiyatim koʻtariladi, bizdan nima yordam” deganlari kechagidek esimda. Oʻsha yili suv urgan paxta 40 tsentnerdan berib, rejani ovulimizda birinchilardan boʻlib bajardik. Sabr Allohdan! Otamning Allohdan soʻraganlari ijobat boʻldi. Yaratgan oilamizdan mehrini darigʻ tutmadi, marhamatini ayamadi.

Sardobalik hamyurtlarimiz boshiga tushgan ulkan savdo ham arib, yaxshi kunlari hali oldinda ekanligini, Yaratganning marhamati keng, hech bir bandasini shundoq yolgʻiz tashlab qoʻymasligini takror aytmoqchiman. Bir yomon ishning bir yaxshi fazilati bordir. Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev taʼkidlaganidek: “Bu koʻrgulik ilohim oxirgisi boʻlsin” deya otalarcha gʻamxoʻrligini koʻrib, azmu shijoatli elimiz bir yoqadan bosh chiqardi. Biz azal-azaldan oʻzi yemay, oʻzi kiymay, oʻzi shafoatini boshqalarga ilingan, mehru mahabbatini berib, uning evaziga qalbida mamnuniyat tuygʻusini tuygʻib yashaydigan xalqmiz. Koʻrsatilayotgan insonparvarlik yordamlardan ham bilsa boʻladiki, hech qachon bir-birimizni shundoq oʻz holiga tashlab qoʻyyadigan vatandosh emasligimizni yana bir bor isbotladik.

Bilaman, oila qurib, boshpona tiklash uchun yillar davomida mehnat qilinadi. Lekin buni kim bilibdi deysiz? Hukumat Komissiyasi yetkazilgan zararlarni toʻliq qoplab, “Yangi Sardoba”, “Obod qishloq”, “Obod shahar” qilib berishini har kuni uqtirmoqda. Uy ham quriladi, odamlar oʻz hayot tarziga qaytadi. Har bir uchrashuvlarida qayta-qayta takrorlaydigan Prezidentimizning shiorga aylangan hikmati “Tomoshabin boʻlmaylik, bir-birimizga kamarbasta boʻlaylik” deganida men yana ulkan niyatni his qildim.

Bu yil Vatanimizga ogʻir yil boʻlib keldi. Buni pandemiya, Buxorodagi shamol yetkazgan zarar oqibatlari va Sarbodadagi kutilmagan suv omboridagi ofatning ketma-ket sodir boʻlishi, har bir yurt fuqarosini albatta, tashvishlantirdi. Yaratganning sinovi! Bizning qay darajada irodali, iymonli, eʼtiqodli ekanligimizni yana bir bor sinov qildi. Ana shunday vaziyatda, holatda oʻz uylaridan boshpana berib, eng birlamchi kerakli zaruriy ashyolar bilan yordam qoʻlini choʻzgan hamyurtlarimizga savoblari buyursin!

Ulugʻ ramazon oyida Qoraqalpogʻiston Respublikasidan yuborilgan insonparvarlik yordami ham sirdaryoliklarning hech boʻlmasa bir kuniga madad boʻlsa, ajabmas!

Biz qalban, ruhan birlashib, shunday sharoitda jipslashib, xalqimizning toʻyu tomoshalariga hamroh boʻlishlik nasib qilsin. Alloh taolo goʻzal Oʻzbekistonimizni yomon koʻzlardan, balo-ofatlardan oʻzi saqlasin!

 Sevimli shoirimiz Muhammad Yusuf qalbidan chiqqan olov misralar ayni shu tobdagi umumiy kayfiyatimizga taskin va malham boʻla oladi:

Kimlardir kaftida gul ushlab yurar,

Kimlardir qoʻlida palaxmon toshi.

Chayqalib turganda dunyo guldirab,

Yurtning poyidadir yigitning boshi.

Sevsangiz, avval shu Vatanni seving,

Soʻng shahlo koʻzu gulbadanni seving!..

 Xursandbek TOʻLIBOYeV, filologiya fanlari boʻyicha falsafa (PhD) doktori, Ajiniyoz nomidagi Nukus davlat pedagogika instituti