Туҳмат (Митти ҳикоя)
Кўчада кучли шовқин эшитилди. Аввал онам, ортидан мен ҳам кўчага чиқдик.
– Сен сигирни ургансан, урмасанг, ўлмас эди. Энди товон тўлайсан, ё молхонангдаги соғин сигирингни берасан!!! – Овози борича шанғилларди нариги кўчадаги Қурбоной “шақ-шақ” лақабли аёл.
Қўшнимиз Пўлат ака бошини эгиб, жим турар, унга сари Қурбоной “шақ-шақ”нинг жағи очилгандан-очиларди. Бақир-чақирлар узоқ давом этди. Орада маҳалла оқсоқоли билан қишлоқ ветеринари Маҳмуд ака етиб келишди. Ҳамма уларга эргашиб Қурбоной “шақ-шақ”нинг ҳовлиси томон кетишди.
Ярим соатларча вақт ўтиб кўчамиз бошида Пўлат ака ва бошқа қўшнилар кўринди. Пўлат аканинг дадил, бошини кўтариб келишидан билдимки, муаммо қўшнимиз фойдасига ҳал бўлган.
– Туҳмат ёмон, – дедилар дадам кўча юзида хавотирланиб турган Пўлат аканинг аёлига. – Ҳовлиқмасдан, аввал вазиятни билмайдими? Қурбонойнинг сигири фермернинг даласига тушиб роса маккажўхорига бўкибди, биз борсак, қорни ёрилиб кетган экан...
Билсак, Пўлат ака одамгарчилик қилиб:
– Қурбоной, сигиринг дала бошида юролмай қолди, хабар ол, – дегани учун Қурбоной опанинг ичиқоралиги сабаб шундай туҳматга қолган экан.
– Ҳар бир масалада яхшилаб ўйлаб, кейин хулоса чиқариш керак, – дедилар дадам бошини чайқаб.
Қундуз ҚОДИРОВА,
42-сонли мактаб ўқувчиси.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
