Tuhmat (Mitti hikoya)
Koʻchada kuchli shovqin eshitildi. Avval onam, ortidan men ham koʻchaga chiqdik.
– Sen sigirni urgansan, urmasang, oʻlmas edi. Endi tovon toʻlaysan, yo molxonangdagi sogʻin sigiringni berasan!!! – Ovozi boricha shangʻillardi narigi koʻchadagi Qurbonoy “shaq-shaq” laqabli ayol.
Qoʻshnimiz Poʻlat aka boshini egib, jim turar, unga sari Qurbonoy “shaq-shaq”ning jagʻi ochilgandan-ochilardi. Baqir-chaqirlar uzoq davom etdi. Orada mahalla oqsoqoli bilan qishloq veterinari Mahmud aka yetib kelishdi. Hamma ularga ergashib Qurbonoy “shaq-shaq”ning hovlisi tomon ketishdi.
Yarim soatlarcha vaqt oʻtib koʻchamiz boshida Poʻlat aka va boshqa qoʻshnilar koʻrindi. Poʻlat akaning dadil, boshini koʻtarib kelishidan bildimki, muammo qoʻshnimiz foydasiga hal boʻlgan.
– Tuhmat yomon, – dedilar dadam koʻcha yuzida xavotirlanib turgan Poʻlat akaning ayoliga. – Hovliqmasdan, avval vaziyatni bilmaydimi? Qurbonoyning sigiri fermerning dalasiga tushib rosa makkajoʻxoriga boʻkibdi, biz borsak, qorni yorilib ketgan ekan...
Bilsak, Poʻlat aka odamgarchilik qilib:
– Qurbonoy, sigiring dala boshida yurolmay qoldi, xabar ol, – degani uchun Qurbonoy opaning ichiqoraligi sabab shunday tuhmatga qolgan ekan.
– Har bir masalada yaxshilab oʻylab, keyin xulosa chiqarish kerak, – dedilar dadam boshini chayqab.
Qunduz QODIROVA,
42-sonli maktab oʻquvchisi.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
