Асрий орзулар рўёби
Тарихдан маълумки, қайси мамлакат бирон-бир босқинчилар томонидан босиб олинса, албатта, ўша мамлакатда озодлик ва истиқлол учун кураш ҳаракати бошланади. Чунки озод туғилган инсон бировларга қарам бўлишни, бошқаларнинг зулми остида яшашни истамайди. Бизнинг аждодларимиз, ота боболаримиз қадим тарихимиз давомида неча бор ёвуз босқинчилар ҳужумига дуч келиб, Ватанимиз озодлиги учун кураш олиб борганлар.
Ўтган асрнинг 80-йиллари иккинчи ярмидан бошлаб Президентимиз Ислом Каримов бошчилигида юртимизда адолат, мустақиллик, тинч-осуда ҳаёт учун олиб борилган мардона ҳаракатлар миллий озодлик йўлидаги курашларнинг ёрқин саҳифасини ташкил этади. Миллат ва халқ манфаатларини ўз дилига жо этган республиканинг И.А.Каримов бошчилигидаги янги раҳбарияти мавжуд ижтимоий-сиёсий муаммоларнинг моҳиятини англаб, уларнинг оқилона ечимини топиш йўлида барча куч ва имкониятларини сафарбар этди. Аввало аҳолининг ўткир ижтимоий масалалари ҳал этилди.
1989 йил 21 октябрда "Ўзбек тилига давлат тили мақоми бериш тўғрисида”ги Қонун қабул қилинди. Бу Қонун қабул қилиниши мустақиллик йўлидаги салмоқли қадам бўлди.
Ўзбекистонда давлат мустақиллигини қўлга киритиш учун ҳақиқий кураш 1989 йилдан бошланди. Чунки бу даврда, собиқ тузумнинг ҳамма худудларидаги каби Ўзбекистонда ҳам ижтимоий ҳаётнинг барча соҳаларида ўта оғир вазият хукмрон бўлиб, уни бартараф этишга мустабид тузум ожиз эди. Шу даврдан бошлаб Ўзбекистонда маънавий ҳаётни ривожлантириш, маданий меросдан фойдаланиш борасида ҳам дастлабки амалий қадамлар қўйилди. Юртимизнинг фидойи фарзандлари – Чўлпон, Фитрат, Усмон Носир, Абдулла Авлоний каби адибларнинг ижодий меросини одилона ўрганиш олимлар олдига муҳим вазифа этиб қўйилди.
1990 йилнинг 24 мартида ўзбек халқи ҳаётида яна бир муҳим воқеа, мустақиллик йўлидаги тарихий ҳодиса рўй берди. И.А.Каримов Ўзбекистон Президенти этиб сайланди. Республикада собиқ марказ тазйиқига қарамай, иттифоқдош республикалар орасида биринчи бўлиб президентлик бошқаруви жорий этилди. Ўзбекистон мустақиллиги йўлидаги яна бир муҳим қадам 1990 йил 20 июнда Ўзбекистон ССР Олий Кенгашининг XII чақириқ иккинчи сессиясида Ўзбекистон Республикаси Мустақиллик Декларацияси қабул қилиниши бўлди. Мустақиллик Декларациясида юртимиздаги ҳар бир миллат ўз тақдирини ўзи белгилаши кафолатланиши таъкидланди.
1991 йил 31 августда И.А.Каримов ташаббуси билан Республика Олий Кенгашининг XII чақириқ навбатдан ташқари олтинчи сессияси чақирилиб, унда Президентимиз томонидан Ўзбекистоннинг Давлат мустақиллиги эълон қилинди. Сессияда "Ўзбекистон Республикаси давлат мустақиллиги тўғрисида”ги Олий Кенгаш Баёноти қабул қилинди. Мазкур сессияда "Ўзбекистон Республикаси давлат мустақиллигини эълон қилиш тўғрисида”ги қарор қабул қилиниб, 1 сентябрь Ўзбекистон Республикасининг Мустақиллик куни деб белгиланди ва 1991 йилдан бошлаб бу кун умумхалқ байрами ва дам олиш куни сифатида мамлакатимизда кенг нишонланиб келинмоқда. Шунингдек, Олий Кенгашнинг ўша сессиясида "Ўзбекистон Республикасининг Давлат мустақиллиги асослари тўғрисида”ги Қонун қабул қилинди. Ўзбекистон Республикаси Мустақиллиги ҳақидаги бу хужжатлар ўзбек халқининг асрий орзуси рўёбга чиққанлигининг ҳуқуқий ифодаси эди.
Тарихий орзу ушалди. Халқимиз сиёсий мутелик ва мустабидлик асоратидан қутулди. Дунё харитасида яна бир мустақил, озод, суверен давлат - Ўзбекистон Республикаси пайдо бўлди. Ўзбекистон Давлат мустақиллиги халқимизнинг узоқ йиллар давомида олиб борган оғир, машаққатли курашининг қонуний натижаси бўлди. Ўзбекистон халқи ўз мустақиллигини қувонч билан кутиб олди. Халқимизни янада жипслаштирган ана шу шодлик, ўз элида ўзига беклик туйғуси мамлакатимизни жуда қисқа, 22 йил ичида тараққиётнинг зафарли йўлларига олиб чиқди.
Отабек ХИДИРБОЕВ,
НДПИ қошидаги 3-сонли Амударё академик лицейи ўқитувчиси.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
