ЭҲТИРОМГА САЗОВОР АЁЛ

Тўйхат ўрнида

Хонимжон опа Ражабова 60 ёшга кирибди. Назаримда опа энди куч-қудратга тўлган, ҳали шижоат ва ғайратда менман деган ёшларни енга олгудай.

... Шеърият ва адабиётга бўлган қизиқиш ёшим етмаса ҳам мени ўқувчилар орасида ўтказиладиган анъанавий "Фанлар олимпиадаси”га етаклади. Хонимжон опани биринчи марта олимпиадада монолог ўқиётганида кўрганман. Унинг  ширали овози ўтирганларни маҳлиё қилиб қўйганлиги, ролга кира олиши мени ҳайратга солган. Кейинчалик "Амударё ҳақиқати” газетаси адабий ходими ва муҳаррири бўлган опадан адабий маслаҳатлар олиб турган бўлсам, 1991 йилда туманда "Адолат” деб номланган хотин-қизларни ижтимоий қўллаб-қувватловчи ташкилот раҳбари қилиб тайинланган опа билан туманимизнинг турли жойларида ҳар хил соҳа ходимлари билан учрашувлар ташкил қилиб, турли томошалар, концертлар уюштирардик. Опа учрашувларни тез-тез ташкил қилар, транспорт, маблағ масалаларини ҳам дарров  ҳал қилар, қилаётган ишига ҳеч ким ҳақ тўламаса ҳам ҳеч оғринмас, шогирдларини ҳам шунга ўргатар эди. У киши  туман ҳокими ўринбосарлигига тайинлангач,  турли соҳа вакиллари бўлган аёл-қизларни атрофига тўпладилар. Опа билан республика миқёсида ўтказилган жуда кўп тадбирларда қатнашганмиз. У киши муомала маданиятининг юксаклиги, сўзга усталиги ва чечанлиги, одамлар қалбига осон йўл топа олишлари билан ҳар қандай даврага файз бағишлар ва жон кирита олардилар. Опани Қорақалпоғистонда танимайдиган одам йўқ, десам асло муболаға бўлмайди. Раҳбар ходимлардан тортиб санъаткор-у, сўз усталари, оддий уй бекасигача - кенг жамоат аҳли уни "опа” деб сийлашади, ҳурмат ва эҳтиром билан эл олдидаги хизматларини эътироф этишади.

Хонимжон опада манманлик, ўзини бошқалардан устун қўйиш, кибру ҳаво асло бўлган эмас, у оддий кишилар билан ҳам уларни олдиндан биладигандай тиллашиб, уларга эл бўлиб кетаверади. Кези келганда ўз сўзини ўткир ва кескин қилиб айта оладиган раҳбар қирраларини ҳам намоён қила олади. Бугун у ҳам давлат ишини, ҳам оилани бирдай уддалай билган улуғ аёлдир.

Турмуш ўртоғи Сафарбой ака билан эл хизматига ярай оладиган йигитлар, қайн элидан олқиш ва дуолар олаётган латофатли қизларни камолга етказишди. Бугун уларга "Пир-у бадавлат” деган ном ярашади. Уларни қутлуғ 60 ёшлари билан самимий қутлар эканман, 100 ёшда ҳам бугунгидай гулгун ва навқирон бўлиб қолишларини, шогирдлар қалбида ва эл ардоғида бўлишини тилаб қоламан.

Санобар ХЎЖАМУРОДОВА,

40-сонли мактаб директори.