ИСТИҚЛОЛ МАДҲИ
Истиқлол нуридан диллар мунаввар,
Чаман ифоридан кўнгил муаттар.
Бугун бундай дориломон замонга,
Ҳуррият туфайли бўлдик муяссар.
Нақарот:
Гўзал ва бетакрор, муқаддас Ватан,
Жоним фидо сенга, бутун жисму тан!
Булбуллар мадҳ этган гўзал бўстоним,
Жаҳонда ягона Ўзбекистоним!
Шод яшар қўйнингда турли миллатлар,
Бол каби боғингда унган неъматлар.
Дастуриламалдир ўғил-қизингга,
Улуғ алломалар айтган ҳикматлар.
Нақарот
Бутун халқ бирлашиб кўрсатиб ғайрат,
Ютуқлар кўнгилга сурур солган пайт.
Яйраб-яшнаётган бу улуғ ўлкам,
Бутун дунё узра кўрсатур ҳайбат.
Нақарот
Дилдаги ғурурнинг бўлиб таъсири,
Чизилар бу буюк юртнинг тасвири.
Халқимизни олға ундайди доим,
Доно Юртбошининг ҳар бир тадбири.
Аҳмад НАФАСОВ.
ЯХШИ ДАВРОНДА
Ватан, васфинг қилай достон,
Жарангласин ер-у осмон.
Кўнгил тўлгунча соз айлай,
Дилимда бор эди армон.
Нақорат:
Ватан, сенсан турар жойим,
Яшил боғим оқар сойим.
Жўшқин Аму, Сир дарёим,
Мени шодмон этар доим.
Хазинанг тоғ-у тошингда,
Насибанг об-у ошингда.
Эл-у юрт обод, фаровон,
Чорак асрлик ёшингда.
Нақорат
Ёқимли, ёрқин ҳуснинг бор,
Қанча атоқли дўстинг бор.
Тотувсан тинч ҳаёт бирла,
Тасаддуқ жон сенга минг бор!
Истиқлолга бўлиб ҳамдам,
Ватанда бахт топиб мен ҳам.
Яшарман яхши давронда,
Этиб кўнглимни шод, ҳуррам.
Қанот боғлаб қувонч қучган,
Булут ошиб, баланд учган.
Бугун кучли, жасур қушман,
Аму - Жайхун сувин ичган!
Жумабой ҲИДОЯТОВ.
АМУДАРЁМ
Аму соҳилида улғайиб ўсдим,
Қулочимни кериб тўлқинлар тўсдим.
Соҳилига чиқиб, қумларни кездим,
Севимли масканим, жон Амударём!
Дунёга танилдинг истиқлол сабаб,
"Амударё асали” номли бол сабаб.
Ҳар ишда эришган истиқбол сабаб,
Хирмонларинг тўла дон, Амударём!
Сенинг таърифингга топа олмай сўз,
Оқ қоғоз юзида бугун толмай кўз.
Ҳамма режаларинг бўлиб қолгай юз,
Пахта-ю ғаллага кон Амударём!
Бу йилги хирмонлар тўлибди донга,
Бозорингда бисёр – не керак жонга.
Муҳайё не лозим бўлса инсонга,
Расталаринг тўла нон, Амударём!
Айни йигит ёши – муборак ёшинг,
Не бир азобларга етиб бардошинг,
Қаторда кам бўлма, мағрур тут бошинг
Абад насиб этгай шон, Амударём!
Фарҳод АВЕЗОВ, "Жайхун илҳомлари” ННТ аъзоси.
она диёрим
Ҳаёлдан кетмайди кеча-ю кундуз,
Қаерда бўлса-да, соғинч-хуморим.
Мен учун дунёда ягона, ёлғиз,
Сен ўзинг фахримсан, ҳам ифтихорим,
Гўзал Ўзбекистон – она диёрим.
Элларнинг ичида эрур сараси,
Бепоён ерлари, тоғ-у дараси.
Ўзингсан гавҳарим – кўзим қораси,
Бўйнимга маржоним, тилла туморим,
Гўзал Ўзбекистон – она диёрим.
Санъатига бугун тан берди жаҳон,
Довруғини кўриб қолди лол-ҳайрон.
Ўғил-қизи бари ботир, пахлавон,
Шу сабаб дилимда йўқдир-ғуборим,
Гўзал Ўзбекистон – она диёрим.
Ўзбек элим доим ўзига бекдир,
Ўзгалардан асло, ҳеч ками йўқдир.
Бугун ҳаётидан кўнгиллар тўқдир,
Қанча фидо қилсам арзийди борим,
Гўзал Ўзбекистон – она диёрим.
Мустақиллик – улуғ фаровон ҳаёт,
Мустақиллик билан эл-у юрт обод.
Мустақиллик бўлсин мудом барҳаёт,
Шомурод, абадий бўлсин шиорим –
Гўзал Ўзбекистон – она диёрим,
Шомурод ХЎЖАНОВ.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶