ЎЗБЕКНИНГ ИККИ БУЮК СИЙМОСИ

Ўз ҳаёти давомида Навоий бобомиз жуда кўп бадиий-илмий, тарихий асарлар яратди. Шунинг учун ҳам Навоий ҳазратлари 1501 йил 3 январда Ҳиротда вафот этганларида бутун мамлакат мотам тутади.

Мустақилликнинг илк кунлариданоқ, 1991 йилнинг 26 сентябрида мамлакатимиз пойтахтидаги Ўзбекистон миллий боғида Алишер Навоийнинг улуғвор ҳайкали қад ростлади.

Заҳириддин Муҳаммад Бобур таъкидлаганидек, тарихда ҳеч ким туркий тилда Навоийчалик "кўп ва хўп (яхши) асарлар ёзган эмас”. Ўзбекистон Республикаси Президенти И.А.Каримовнинг "Юксак маънавият – енгилмас куч” асарида Алишер Навоий ҳақида шундай дейилади: "Агар бу зотни авлиё десак, у авлиёларнинг авлиёси, мутафаккир десак, мутафаккирларнинг мутафаккири, шоир десак, шоирларнинг султонидир”.

Кейинги йилларда Токио, Боку ва Москвада улуғ ўзбек шоирининг ҳайкали қад ростлади. Унинг бу йил 575 йиллиги кенг миқёсда нишонланмоқда.

* * *

Бобур халқимизнинг ҳар жиҳатдан етук, ғайратли, истеъдодли ва комил фарзанди эди. У ўта нотинч, саргардонликда кечган умрини зўр салоҳияти туфайли жозибадор қила олди. Унинг ҳаёти жанг билан эмас, илҳомбахш онлар билан ҳам тўла эди.

Унинг "Бобурнома” асари нафақат ўзбек адабиёти, балки жаҳон адабиётининг ҳам нодир намунаси ҳисобланади. Бу мемуар (эсдалик) асарида Бобур ўн икки ёшида тахтга чиқишидан бошлаб умрининг охиригача кўрганкечирганларини баён этади.

Бобур ўзбек ва форс тилларида ижод этган зуллисонайн шоирдир. У 1519 йилда "Қобул девони”, 1528 йил "Ҳинд девони” номлари билан иккита катта девон тузди. Заҳириддин Муҳаммад Бобур асарлари биз ёшлар учун жуда катта тарбия мактабидир. Биз бу буюк маънавий меросдан ватанпарварлик, одамийлик, меҳр-оқибат, миллатлараро тотувлик туйғуларини англаб оламиз.

Севара ШЕРИМБЕТОВА,

8-сонли ихтисослаштирилган давлат умумтаълим мактабининг 8-синф ўқувчиси.

(Фото - http://turkistonpress.uz)