HAYoT – HIKMATLAR XAZINASI, UNI QADRLANG!
Hayot nima oʻzi? Kim bu haqda toʻliq javob beradi? Kim hayotning asl mohiyatini tushuntirib bera oladi?
Hayot – bu insonlarga sinov uchun maʼlum vaqtga belgilab berilgan umrdir. Hayotni har kim oʻzicha tasavvur qiladi. Va har bir inson hayot yoʻllarini turlicha bosib oʻtadi. Kimdir oz muddat yashagan boʻlsa ham odamlarga yaxshilik qilib, oʻzidan yaxshi nom qoldiradi va odamlar uni eslab yurishadi. Yana kimlardir oʻz hayotida hech kimga yaxshilik qilmay, nom-nishonsiz bu hayotdan oʻtib ketadi. Demak, inson hayoti qadri qancha yashagani bilan emas, qilgan yaxshi amallari bilan qadrlanadi.
Bir kuni donishmand Luqmoni Hakimdan soʻrashibdi:
– Siz bunchalik donolikni qayerdan oʻrgangansiz va kimdan saboq olasiz?
Shunda Luqmoni Hakim javob beribdi:
– Men hamma narsani hayotdan oʻrganaman, chunki hayotning oʻzi hikmatli muallim. Saboqni ham hayotdan olaman, sababi, hayotda hamma narsa boʻladi, men shularni kuzatib, saboq chiqaraman. Men ming yil yashagan boʻlsam ham hayotni toʻliq oʻrganolmadim, chunki hammaning hayoti har xil. Ming yil yashagan boʻlsam ham hayotga toʻymagandekman. Men hali hayotni butunlay tushunolmadim. Bu savolingizga hayotni butunlay oʻrganib, keyin toʻliq javob beraman, hozir bu savolga toʻliq javob bergani ojizlik qilaman. Chunki hayot qanchalik uzun boʻlmasin, koʻz yumib-ochguncha oʻtib ketadi, – deb javob bergan ekan.
Darhaqiqat, kecha atak-chechak qadam tashlayotgan bola edik. Bugun hayotning achchiq-chuchugini totgan, hayotni tushunishga va oʻz oʻrnini topishga urinayotgan odamlarmiz. Ertaga tobora umri poyoniga yetayotgan qariyalarga aylanamiz. Bu hayotimizning achchiq haqiqatlari va tabiat qonuni. Tugʻilish – oʻlish, topish – yoʻqotish, bu hayotning oʻzgarmas haqiqatlari.
Nega hayot bunaqa chigal va murakkab? Kimdir yigʻlaydi, kimdir kuladi. Kimdir baxtini topadi, kimdir armonlarga koʻmiladi, orzulari xuddi shisha kabi chil-chil sinadi. Kimdir yaxshilik qilsa, kimdir yomonlikni oʻylaydi. Kimdir doʻstiga, sevgisiga vafo qilsa, yana kimlardir dushmanlik qilib, xiyonatni tanlaydi.
Xoʻsh, hayotimiz mazmunli boʻlishi, qoqilmaslik, oʻz oʻrnimizni topishimiz uchun nima qilishimiz kerak? Mening hayotimda topgan oʻz haqiqatlarim bor: men jahlimni sabrim bilan, yomonliklarni yaxshilik bilan yengaman. Armonlarimni orzularim bilan bezayman. Ertangi kunimga umid qilib, oʻtgan kunimdan saboq chiqaraman. Eng muhimi, bu hayotda faqat yashash uchun yashayman, hamma narsani yurakdan qilaman. Har bir narsadan yaxshilik axtaraman, hamma narsani yaxshilikka yoʻyaman. Boshqalar qanday yashaydi, bilmayman, mening hayotdan uqqanim shu.
Azizlar, aslo muvaffaqiyatlaringiz bilan maqtanmang, maqtanish har bir esi pastning qoʻlidan keladi. Agar maqtanmoqchi boʻlsangiz, qiyinchiliklarni yenga bilishingiz bilan maqtaning. Chunki qiyinchilikni yengish insondan donolikni talab etadi.
Sizga bir marta beriladigan hayotingiz bekor oʻtmasin, chunki hayot sizning eng qadrli narsangizdir. Faqat yaxshilikni axtaring, shunda hayot ham sizga kulib boqadi. Hayot – hikmatlar xazinasi. Siz uni ehtiyot qiling, chunki siz, albatta, kimgadir yoki kimlargadir keraksiz.
Zebo DAMIROVA,
Berdaq nomidagi Qoraqalpoq davlat universiteti talabasi.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶