“BOPI ELGA YaXShILIGʻ QILGʻILKI...”

Hozirgi davrda yurtdoshlarimiz orasida bir-birovga muruvvat koʻrsatish, yaxshilik qilish kabi xislatlarning kamayib borayotgani haqidagi gap-soʻzlar tez-tez aytiladigan boʻldi. Aslida yaxshilik oʻziga nisbatan qilinishini hamma istaydigan, biroq boshqaga nisbatan qilinishi oson boʻlmaydigan fazilatdir. Axir: “Oʻzingning koʻnglingni qoldirmay oʻzganing koʻnglini topolmaysan”, degan hikmat bekor aytilmagan-ku.

Bunga misol tariqasida oʻtgan yil kuzda roʻy bergan bir voqeani aytib bersak boʻladi. Yaqin kishilarimizdan birining farzandi oilasi bilan Nukus-Beruniy yoʻlida avtohalokatga uchraydi. Kutilmaganda boʻlgan dahshatli hodisadan oʻzlariga kelolmay turgan paytda shu yoʻldan oʻz ishlari bilan borayotgan qipchoqlik ikki yigit darhol mashinalaridan tushib yordamga shoshilishadi. Ularni bolalari bilan mashinadan chiqarib olishib, zarur yordam koʻrsatganlaridan keyin oʻz mashinalarida Amudaryo tumani shifoxonasiga olib kelishadi.

Bu yigitlarning tezkor harakatlari tufayli bir oila baxtsiz hodisa sababli yuz berishi mumkin boʻlgan asoratlarsiz sogʻayib, hozirda Ellikqalʼa tumanida hayot kechirishmoqda.

Inson, albatta, jamiyat ichidagina insonligini toʻlaqonli his qiladi hamda namoyon etadi. Insonlarning hayoti hamisha bir-birlari bilan bogʻliq holda kechadi – kimlarningdir maʼnaviy yoki moddiy yordamiga muhtoj boʻladi, baʼzida esa oʻzi yordamchiga aylanadi. Ana shular orqali insonning oʻzligi, qadr-qimmati namoyon boʻladi. Kunlarning birida An-Navos ibn Samʼon (r.a.) kelib Pasululloh (s.a.v)dan yaxshilik haqida soʻradi.

Pasululloh: “Yaxshilik husni xulqdir”, dedilar. (Termiziy rivoyati)

Ulamolar ham: “Yaxshilik shunday amalki, agar inson uni qilsa qalbiga xursandchilik kiradi, oʻzi qilgan ishidan mamnun boʻladi”, deb taʼkidlaganlar.

Ana shu madadkor qipchoqlik yigitlarga (birining oti Abdulla ekan) nisbatan minnatdorchilik hissi qalbimizda toʻlqinlanib turgan paytda yaxshilik nima-yu, yaxshi inson kim degan mavzuda fikr yuritib koʻrsak barchamiz uchun foydadan xoli boʻlmas.

Avvalo bularning hammasi Alloh taoloning kalomi –Qurʼonda va paygʻambarimiz Muhammad alayhissalomning hadislarida mukammal bayon qilingan.

Alloh taolo bir oyatida: ”Oʻzingiz suygan narsadan nafaqa qilmaguningizcha hargiz yaxshilikka erisha olmaysiz. Nimani nafaqa qilganingizni Alloh taolo bilguvchidir”, deb marhamat qiladi. (Oli Imron, 92-oyat).

Demak, yaxshilik faqat mol-dunyo bilan oʻlchanmaydi, balki uni amalga oshirish yoʻllari koʻp. Insonlarga manfaat keltiradigan va foydali boʻlgan barcha ishlar yaxshilikdir.

Bir donishmand: “Sovgʻa qilish uchun eng qimmatli narsa – vaqtingdir, chunki uni hech qachon qaytarib boʻlmaydi”, degan ekan. Oʻz ishlari bilan shoshilib borayotgan oʻsha qipchoqlik ikki yigit ham oʻz manfaatlaridan kechib, vaqtlarini sarflab, qiyin ahvolda qolgan notanish yoʻlovchilarga yordam bergan ekanlar, bu juda oliyjanoblik, oʻrnak olishga arzigulik yaxshilik – sovgʻa emasmi?! Xolisona aytganda har bir yaxshilikka xos boʻlgan fikr yoki harakat oʻz ragʻbatini topmogʻi lozim. Shu sababli oʻz minnatdorchiligimizni bildirmoq uchun oʻsha yigitlarni izlab Amudaryoning oʻng qirgʻogʻiga oʻtib, Beshtom mahallasidagi 8-ovuldan bu xaloskor yigitlarni izlab topdik. Lekin ular oʻzlarining yordami begʻaraz ekanligini aytib,ularning oʻrnida kim boʻlganda ham xuddi shunday qilgan boʻlishardi deyishib, har qanday mukofotni rad etishdi, hatto oʻzlarining ismlarini keltirishimizni ham istashmadi.

“Yaxshilik qil-u uni daryoga tashla – baliq biladi, baliq bilmasa Xoliq biladi”, degan hikmat bor, shunga amal qilgan holda bu yigitlarga oʻz minnatdorchiligimizni bildirish bilan birga Alloh taolodan ularga hamisha madadkor boʻlishini tilab qolamiz.

Paygʻambarimiz Muhammad alayhissalom aytganlaridek, yaxshilikka kalit, yomonlikka qulf boʻlib, Alloh taoloning rahmati va jannatiga erishadigan haqiqiy moʻmini komil boʻlib yashamoqligimizni Pobbimiz barchamizga oson qilsin. Yaratgan hammamizni yaxshilik qilguvchilardan qilsin. Bizdan faqat yaxshiliklar qolmogʻini va bir-birlarimizga mehrli, oqibatli, shafqatli boʻlmogʻimizni nasib aylasin.

Oʻzimiz ham doimo yordamga shay boʻlaylik, kerak paytda Haqning oʻzi xaloskor farishtalarday, xuddi oʻsha ikki yigitni duch qilganiday insonlarni yuboravergay degan tilak esa hamisha qalbimizda muqim.

Buyuk bobokalonimiz Bobur mirzo vasiyat qilganiday:

“Bori elga yaxshilik qilgʻilki, mundin yaxshi yoʻq – Kim, degaylar dahr aro qoldi falondin yaxshiligʻ!”.

Ahmad Nafasov.