QITMIR BEMOR
(mutoyiba)
Yangiboy aka Mirzaning dadasi bilan qadrdon edi. Özi bilan ham şunday bölib kelmoqda. “Gaping olişsa, otang bilan öyna”, – deganlari şu bölsa kerak-da. Ikkovi şu qadar qadrdon-ki, birining hazili biriga botmaydi, “körmasa soğinib, körsa qoqinadigan”lardan.
Ularning “boplagan” hazillarini qişloq ahli kula-kula gapirib yuradilar. Özlari ham odamlarga qöşilib, bölgan voqealarni eslab kulişlari yanada maroqli. Mavridi kelsa, biz ham bir-ikkitasini hikoya qilarmiz, hozirça uşbuni gurung etaylik:
Yangiboy aka beli, oyoği oğrib, har uç-tört oyda şifoxonada davolanib turadi. Bu safargi davolaniş muddati karantin paytiga töğri kelib qoldi. Xabar oluvçilar ham kam. Tartib qattiq. Baribir, bemor holidan xabar oliş farz, ayniqsa, yaqin dösting bölsa.
Mirza şundan qisinib, taraddudlanib yurgan edi, Yangiboy aka qönğiroq qilib qoldi:
– Mirza, kelaman, deb köpam ovora bölaverma, karantin bölsa ham keçqurun xabar olib turişibdi bolalar, – dedi salom-alikdan keyin, – Xudoga şukur, keça tört palka şaşlik obkelişgan ekan, bittasi ortib qoldi, – deb inqillab qöydi. – Qorovul bolaga aytib qöyibmiz, amallab maska taqib, qölqop kiyib ötib kelişgan ekan, xursand böldim. Sen ovora bölavermayoq qöy, – deb takrorladi sözlariga alohida urğu berib.
Boşqa payt bölganda-ku, nima deyişni özi biladi-ya, lekin hozir bemorning köngliga tegib ketişi mumkin. Yana inqillaşiga qaraganda, kasali jiddiyroq bölsa... – Bormasak bölmas, çiqib kelgandan keyin örtaydi, – bir qarorga keldi u.
Ularning qadrdonligi ahli ayollariga ham maʼlum.
– Boring, otasi, siz ötgan yili olti kun yotganingizda, har kuni kelib turdilar-a, bizlar borolmagan kunlarimiz ham ular xabar olib turişdi, – deb xotini pişgan barakni termosga soldi.
Ular yölga çiqqanda oqşom tuşgan edi. Şifoxona oldida oşxona bor. Odamlarning buyurtmasiga qarab taomni niqob taqiş, masofa saqlaş kabi karantin qoidalariga rioya qilgan holda tayyorlab berişar ekan.
– Tört palka şaşlik obormasak bölmas, dim şaşlikni maqtab yotibdi-ku bu kösa, – deb xotiniga maʼqullatdi. Qönğiroq qilib kelganlarini bildirişdi.
– Bay-bay, bay-bay, jöra-jon-ey! Kelib ham yuribsanmi şunday qiyin paytlarda,.. Mana, darvozaning öng tomonidagi 6-derazaga kel, şu yerdagi palatadaman.
– Siz idişni böşatib qöyavering, yarim soatlardan keyin obketarmiz. Bu yerda bitta oziq-ovqat dökoni karantin paytida ham işlab turgan ekan, uyga xarajat qilib ketamiz, – dedi Mirza termosni, non-çörakni Yangiboy akaga derazadan uzatayotib.
Bir pasdan keyin kelgan Mirza va kelinga Yangiboy aka özi va palatadoşi nomidan katta rahmatlar aytib, gapi sönggida:
– Şaşlik juda mazali ekan-u bizning tiş qurğur yaramasroq böldi-da, yöq, şaşlik qattiq demayman, tiş yaramas-da, tiş tözgan, zörğa yedim, – dedi inqillab.
– Voy-böy, tişdan qayğurmang bir iloji bölar, – dedi Mirza uning iddaosini tuşunib.
Ertasi kuni yana keldi. Bu safar termosda tovuq şörva hamda qiyma kabob olib keldi.
Yangiboy aka özida yöq xursand. Tinmay olqiş aytadi: öğli tengi bölsa ham özining tengiday körişini, qança hazillaşib öynasa ham yaxşi körişini, hatto öğlidan ortiq körişini aytib alqar edi.
Mirza dorixonaga kirib çiqmoqçiligini, orqayin ovqatlanib, idişni böşatib qöyaverişini aytib ketdi.
Yarim soatlardan söng, deraza oldiga kelgan Mirzaga Yangiboy aka:
– Ming rahmat, Mirzaboy, köp halaklanavermasang-a, bu yerda ovqatni yaxşi berişadi, – deb idişni uzatdi va xayrlaşarkan, quvlik bilan boşini qiyşaytirib, niqobini töğrilab, past ovozda tayinladi.
– Ammo, lekin qiyma şaşlikni zör tayyorlaşibdi. Faqat uksusni sal köproq sepişibdi-da, bolalarga ayt, endigi safar, ha ertanggiga, – dedi niqtab, – uksusni ozroq quyişsin...
Tursunboy ABDULLAYeV.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶