Gul tutgin azizim, avval onangga...

(Yigitlarga bahoriy maktub)

Gul tutgin azizim, avval onangga,
Bagʻri keng osmonga, mehri ummonga.
Bir kulib boqsang gar singil, opangga,
Mehrin toʻkib kelar hatto soyangga.
Gul tutgin azizim, gullar tutib kel!

Charaqlar quyoshday shunda koʻngillar,
Gullarday ochilib ketar singillar.
Yuraklardan yuvilib gard-u chigillar,
Jannatga aylanar oniy mazgillar,
Mehr jomin tutib, bollar sunib kel!

Koʻrdingmi, rafiqang eng fidoyi jon,
Mehr chashmasidan obod xonadon.
Boʻyingga boʻylashgan farzandi-jahon –
Oʻgʻil-qizlaringni etdi armugʻon
Allohimga ming bor shukr etib kel!

Mardi maydon Oʻgʻil, koʻrdingmi bugun,
Davralar nurafshon, chehralar gulgun.
Fayz-u tarovatdan dil rozi, mamnun,
Muhabbat shavqidan yuzlar lolagun.
Koʻngil asrorini oshkor etib kel!

Koʻzlarni quvnatib dilbarlar keldi,
Xush chehra, mohiroʻy lobarlar keldi.
Kokillari sunbul va zarlar keldi,
Lutf-u karamlari iforlar keldi,
Dil rozin ashʼor-la bayon etib kel!

Onang-chun dovrugʻli davlat oʻzingsan,
Asqar togʻday suyanch, qudrat oʻzingsan.
Bilsang, qaro koʻz va kelbat oʻzingsan,
Jismi aro jon ham albat, oʻzingsan.
Kelsang, kelar yoʻling gulzor etib kel!

Onang bor, chekinar tun, zimistonlar,
Toʻrt tomoning yorugʻ, nurli boʻstonlar.
Rafiqang husnidan lol gulistonlar,
Vafo-sadoqatdan uy nuristonlar.
Baxt-u iqbolingni doston etib kel!

Qizlaring qalbida samoviy orzu,
Bu sohir dillarga begona qaygʻu.
Sabolar raqsida bir ajib tuygʻu –
Oshyoning tark etmas muhabbat mangu.
Shaʼn-u gʻururingni tumor etib kel!

Koʻzlarni quvnatib gullar jilvasi,
Qalblarda mavjlandi sehr-u ziyosi.
Balki bu taqdirning oliy hadyasi,
Hazrati Ayolning mehrigiyosi –
Bahorni sogʻingan bedor boʻlib kel!

Sen kelsang, koʻnglimiz osmon, ey Oʻgʻil,
Axir jonday asradik har on, ey Oʻgʻil.
Ruhi jismimizdan bir jon – ey Oʻgʻil,
Alloh bergan ulugʻ inʼom – ey Oʻgʻil –
Zoti sultonliging ayon etib kel!

Gul tutgin azizim, avval onangga...

Robiya YOʻLDOShEVA.