Muhayyoning köngil izhori
Şoirlik – Allohga yaqinlik, deydilar. Balki şundandir, Alloh bergan isteʼdodiga köngil çaşmasidan obi hayot baxş etib, yurak tuğyonlarini ajib musiqiy ohanglarga solib, xalqiga tortiq etişga oşiqib turadilar şoir-u şoiralar. Dörmanlik ijodkor Muhayyoxon Örinboyevaning xudo bergan isteʼdodi ilk ğunça oçganida u hali jamalaksoç öquvçi qizaloq edi. U yozganlarini avaylab-asrab, köngil jöşqinligi, yurak tuğyonlari ila ziynatladi, toki öz könglidan ötib, özgalar qalbiga manzur musiqiy ohanglarni, nafis şeʼriy taşbehlarni topguniça izlandi, öqidi, örgandi va yozaverdi.
Ilk şeʼri tuman gazetasida çop etilganida, şeʼrlari ustozlari eʼtiborini tortganida quvonçlarini aziz xalqi bilan birga baham kördi. Atrofida röy berayotgan özgarişlar, yangilanişlardan ilhomlanib, yangi-yangi şeʼrlar yozdi. U bahorni, ona tabiatni, ona Vatanni, ayolni madh etuvçi şeʼrlari bilan turli mavzulardagi adabiyot va şeʼriyat davralariga kirib bordi. Neki ezgulik va yaxşilik bölsa, xalqdan, Vatan içra kiçik Vatan – mahallasidan topdi.
Tuproği oltinday hur makonim bor,
Har kuni körsam ham töymaydi diydor.
deb izhor etdi u tuğilgan yerga soğinçlarini. Bu soğinçlar Muhayyoni har doim duogöy bobolar, çehralaridan nur yoğilgan momolar, biri-biriga sadoqatli Tohir-u Zuhro timsolli muhabbati buyuk insonlar tomon yetakladi. Ana şu soğinçlar uning qalb tuyğularini gupirtirib, şeʼriy guldastalar tuzişga imkon yaratdi. “Mahalla”, “Tongda”, “Ayol”, “Kelinlarga”, “Ustoz”, “Vatan”, “Xudo biladi...”, “Özbekistonim”, “Xayollar” kabi şeʼrlarida hamişa xalqqa, ona Vataniga, ezguliklarga talpinib turguvçi noziktaʼb şoira qalbining ajib keçinmalari jo böldi.
Muhayyo Örinboyevaning lirik qahramonlari inson hayotida baʼzan röy berişi mumkin bölgan qiyinçiliklar qoşida egilişni, dardini dasturxon qilişni aslo xohlamaydigan beorom qalb sohibi va sohibalari. U va uning lirik qahramonlari butun dardi, ğam-u taşvişini şeʼr olami aro oşnolik bilan yengişga örgangan. Zero, Muhayyoning özi yozişdan, ijod qilişdan kuç, bardoş topadi va ... yana qaddini tik tutib, çaraqlab, hayotga intiladi.
Kunlarim almaşib qoronği tunga,
Zulmat orasiga kirib ketaman.
Şukrona aytaman har bir kunimga,
Bundan battar bölsa, ayting, netaman?
Şeʼrdagi Muhayyo yaratgan lirik qahramon hayotidagi zulmatli onlar uçun kimdandir madad sörayotgani yoki noliyotgani yöq. Uning uçun noliş – begona. U öz köngliga özi taskin berib, bardoş topayotir, hatto şukrona qilayotir. Balki, bundan battari ham bölişi mumkin edi-ku!
Muhayyoning şeʼrlarida inson köngliga taskin, dalda bölguvçi ajib jöşqinlik bor. Qölingizdagi “Mehmon böling Dörmanga” deb nomlangan – ilk şeʼrlar töplami garçi kamçiliklardan xoli bölmasa-da, havaskor şoira singlimizning intilişlari eʼtiborga munosib. “Muharrir” naşriyotida çop etilgan möʼjazgina kitobçada jam bölgan şeʼrlar, albatta, siz azizlarga ham manzur böladi, degan umiddamiz. Muhayyoxon Örinboyevaga esa ijodiy yutuqlar tilaymiz.
Robiya YÖLDOŞEVA, Qoraqalpoğiston Respublikasida
xizmat körsatgan jurnalist.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶