OILAGA QUVONCh EMAS, TAShVISh OLIB KELGAN ChAQALOQ

(Voqeiy hikoya)

Farida bilan Oʻktam toʻyidan bir necha kunlar oldin, ota-onalari raʼyiga koʻra uchrashib, turmush qurishgan boʻlsa-da, toʻqqiz yildan beri sen-menga borishmadi, birini biri jonidanda aziz bildi. Farzandsizlik ham ularning mustahkam bogʻlangan oʻzaro muhabbat, mehr-oqibat rishtalariga raxna sololmadi. Biroq yoshlari oʻttizdan oshib, qirqqa qarab ketayotgani uchun bu muammo keyingi yillarda ularni tobora qattiqroq azoblar edi. Oʻktamning ota-onasi kelinini tugʻmadi desa, xuddi oʻgʻli undan kechib yuboradiganday, ularning farzandli boʻlishini qanchalar orziqib kutsada, tiliga chiqarishmas, shu mavzuda gap ochilsa, “Yaratganning karami keng, umid qilaylik, atagani bordir”, – deyishardi, xolos.

Oʻsha kuni er-xotin ertalabki nonushta payti oʻz qarorlarini – yaʼni farzand asrab olishmoqchi ekanligini aytishganida shuning uchun ham ota-ona avval biroz roʻyxushlik berishmadi. Axir tashlab ketilgan bola … qanday odam bolasini tashlab ketardi?.. Erta-bir kun noqobil ayoldan dunyoga kelgan bola asli-nasliga tortib ketsa, nima boʻladi? Bizning oʻzbekchiligimizda ona yo ota vafot etganida ham oʻz jigarbandini hech kim qarovsiz qoldirmaydi-da, qarindoshlar gʻamxoʻrlik qiladi-da.

Chol-kampir uzoq mulohaza qilishdi. Ertasiga nihoyat, nima boʻlsa ham yaxshilikka boʻlsin, ehtimol bir yetimga mehribonlik qilsa, Xudoyim rahm qilib, oʻzlariga ham berib qolar, degan umidda rozilik bildirishdi.

Hammasi oʻsha kundan boshlandi. Farida bolani yangi tugʻilgan vaqtidan olsam, kim tugʻib ketgan boʻlsa ham, oʻzim yaxshi tarbiya beraman, deb oʻylab, eriga buni juda uqtirdi. Kerakli idoralarga murojaat qilishganida ham yangi tugʻilgan chaqaloq asrab olishmoqchi ekanini aytishdi. “Mehribonlik uyi” mudirasiga telefon raqamlarini berib kelganiga qaramay, oʻzlari ham kunora xabarlashib turishdi.

Bu dunyoning bor shodligi bola bilan-da. Ota-bobolarimiz ham bolali uy – bozor, bolasiz uy – mozor, deb bekorga aytishmagan.

Garchi ikki oylik boʻlsa-da, koʻzlari munchoqdek- munchoqdek, oppoq yuzlari begʻubor, shirintoy qizaloqni xonadoniga olib kelganidan beri Farida farzand totini yana ham chuqurroq his etdi, nazarida olam guliston boʻlib ketganday boʻldi, hatto qizini “qutlugʻ boʻlsinlab” kelganlarga koʻrsatishga ham qizgʻanib qoldi. Baʼzan uni bagʻriga bosib oʻtirib, koʻngliga: “Kim seni koʻzi qiyib tashlab ketgan ekan-a?” – degan oʻy kelar, oʻz oʻyidan oʻzi qoʻrqib ketib, bolasini mahkamroq quchoqlar, “sen oʻzimnikisan, faqat oʻzimniki” – derdi xayolan.

Barcha tashvishlar tibbiyot muassasasi xodimlari kelib, Faridaga “qizingizni kasallikka qarshi emlashga olib boring, tibbiy tekshiruvdan oʻtkazing”, – degan kunidan boshlandi.

Farida bilan Oʻktam xuddi bu ham bir ota-onalik martabasi belgisiday, qizaloqni qoʻgʻirchoqday yasatib, bolalar poliklinikasiga olib borishdi. Barcha tibbiy tekshiruvlardan oʻtkazishdi, kasallikka qarshi emlatishdi.

– Qizingizdan olingan qon tahlillari natijasini keyin maʼlum qilamiz, hozircha oʻsib-ulgʻayishi yaxshi, – dedi ularni xotirjam qilib hudud shifokori.

Oradan hafta oʻtib, yana qon tahlili topshirishi lozimligini aytishganida er-xotin hang-mang boʻlib qolishdi.

– Hozircha bir nima deyishga erta, shu tahlil natijasi ham chiqsin, keyin gaplasharmiz, – dedi-da shifokor xuddi ishi shoshilinch odamday, qogʻoz titkilay boshladi.

Qon tahlili natijasi … Oradan hafta oʻtmay tahlil natijasida qizaloqda OIV infektsiyasi mavjudligi aniqlanganini aytib kelgan tibbiyot xodimining soʻzlarini Oʻktam ham, Farida ham goʻyo eshitmadi, yo eshitsa ham idrok etolmadi. Chol-kampir ham xuddi koʻzga koʻrinmas bir odam jonlarini sugʻurib olganday, oʻtirgan joylarida majolsiz vujudlarga aylanishdi. Goʻyoki mashʼum xabar charogʻon kunduzni zulmatga aylantirgandek, nainki zulmat, dunyo ostin-ustun boʻlib ketgandek edi.

Zilday ogʻir soniyalar toʻrtala insonni borgan sari qattiqroq azoblar iskanjasiga olar, oppoq choyshablar toʻshab, malikalar taxtiday yasatilib, harir pardalar tutilgan karavotchasiga osilgan oʻyinchoqni mitti qoʻlchalari bilan tutishga urinayotgan goʻdakkina bu olam tashvishlaridan, oʻz tuqqan onasining hayvoniy nafsiga erk berib, yengiltaklik yoʻlida oʻzini qurbon qilib yurganidan, shu yoʻlda orttirgan bedavo kasalligi begunoh norasida joniga daxl qilayotganidan bexabar edi…

Oygul Rajabova.