YuLDUZDAY POPLAB OʻTGAN AYoL

ikki marta umr koʻradi, deyishadi. Hayotlik chogʻidagi umri – uning birinchi umri. Agar hayotlik chogʻida oʻzidan biron yaxshi nom qoldiradigan ezgu amallar va savob ishlar qilsa, el-yurtiga manfaat keltirsa, demak umri davom etadi. Bunday insonlar doimo yod etib turiladi. Mangʻit shahrida elga taniqli boʻlgan Abdulla naqqosh oilasida 1940-yil 11-iyulda tavallud topgan Paʼno Abdullayeva ana shunday saodatga musharraf boʻla olgan insonlardan biri edi. Naqqosh bobo zamonasining yangilikka oʻch, oʻqimishli insonlaridan boʻlganligi bois, yagona qizini 30-sonli taʼlim rus tilida beriladigan oʻrta maktabga oʻqishga berdi. Oʻrta maktabni 1959-yilda aʼlo baholarga bitirgan bu zukko qiz shu yilning oʻzidayoq Samarqand Davlat Tibbiyot institutining davolash fakultetiga mangʻitlik qizlar orasida birinchi boʻlib oʻqishga kirdi. Talabalik yillarida Paʼno Abdullayeva butun salohiyatini tibbiyotning oʻziga xos sir-asrorlarini oʻrganishga bagʻishladi.

U 1965-yilda oliygohni imtiyozli diplom bilan bitirib, Davlat taqsimot hayʼatining yoʻllanmasi bilan oʻzi tugʻilib oʻsgan Mangʻit shahriga akusher- ginekolog shifokor boʻlib ishga keldi. Shu yillarda Paʼno Abdullayevadan oldin tumanda akusher-ginekolog ixtisosligi boʻyicha yerli xalq vakillaridan oliy maʼlumotli mutaxassis boʻlmagan.

– Endigina dunyoga kelgan maʼsum chaqaloqning birinchi “inga”sini eshitish, onaning koʻzlaridagi baxtiyorlikni koʻrish men uchun juda katta baxt, – degan ekanlar opa hayotlik paytlarida “Amudaryo haqiqati” gazetasining maxsus muxbiri X.Pajabova bilan 1978-yilda boʻlgan bir suhbati chogʻida.

Paʼno opa Abdullayeva 4-yilcha tugʻruqxonada ishladi, qanchadan-qancha el farzandlariga doyalik qildi.

Opaning ilmi va tajribalari Pespublika Oliy attestatsiya hayʼati tomonidan munosib baholanib, oliy toifali akusher-ginekolog shifokor darajasiga yetishgan edi.

“Tibbiyot sohasida eng qiyini va ogʻiri ham jarroh va akusher-ginekologlarning ishi hisoblanadi. Har ikkalasida ham bemor dunyoga qayta kelayotgandek boʻlib qiynaladi, iltijoli koʻzlari bilan shifokordan madad kutadi. Mening birinchi ustozim Polina Ivanovna Tetyanova esa “Oʻzingni unutib, oʻzgalar uchun xizmat qilsanggina, sen haqiqiy shifokor boʻlasan”, deb bejiz maslahat bermaganlar”, – der edilar opa kasbdosh shogirdlariga.

Oʻzining tugʻilib oʻsgan jonajon ona yurtida ilk bor oʻz mutaxassisligi boʻyicha ish boshlagan bu inson koʻplab shogirdlar yetishtirdi. Paʼno Abdullayeva deganda bu siymo chinakam mehridaryo ustoz, mehribon shifokor va fidoyi zamondosh sifatida koʻz oldimizda gavdalanadi. 1965-yilning oktyabriga kelib, kasalxona rahbariyati opaning oʻz ishiga boʻlgan intiluvchanlik va masʼuliyat hissini yuqori baholab, uni tuman markaziy tugʻruqxonasi mudiri etib tayinladi.

unutib, oʻzgalar uchun yashash va bundan huzurlana bilish Paʼno opa uchun hayot mezoniga aylangan edi, desak mubolagʻa boʻlmas. 1970-yil iyun oyidan Paʼno Abdullayevani tuman va respublika rahbariyati tuman markaziy shifoxonasiga bosh shifokor etib tayinlashdi.

1933-yilda xom loydan paxsa devor qilib qurilgan kasalxona binosi u paytda zax tortib yorilib, halokatli holatga kelib qolgan edi. Tinib-tinchimas opa Qoraqalpogʻiston va Oʻzbekiston Pespublikalari davlat rahbarlari oldiga bir necha bor yozma va ogʻzaki ravishda murojaatlar qilib, tumanimiz markazida yangi kasalxona va tugʻruqxona binosi qurishni davlat rejasiga kiritishni soʻraydi. Natijada uning arizasi rahbariyat tomonidan ijobiy hal qilinib, Qoraqalpogʻiston Pespublikasining oʻsha davrdagi rahbarlari Qallibek Kamolov va Kamol Pizayevlar eʼtibori bilan shifoxona qurilishi boshlanadi.

1973-yilda Qoraqalpogʻiston Suv xoʻjaligi vazirligi hisobidan Amudaryo tumani markaziy shifoxonasiga 2 ta ikki qavatli shifoxona binosi qurib berilishi toʻgʻrisida qaror va loyiha davlat rejasiga kiritilib, tez fursatlarda qurilish ishlari boshlab yuborildi. 1974-yil bahorida qurilish ishlari boshlanib, 1975-yil kuzida har ikkala 2 qavatli zamonaviy meʼmorlik uslubidagi muhtasham shifoxona binosi tantanali tarzda foydalanishga topshirilishi tumanimiz tarixida quvonchli voqea boʻldi.

1976-yilda esa yana bir uch qavatli shifoxona binosi uchun qurilish loyihasi tayyorlanadi va u 1977-yilda foydalanishga topshiriladi.

Albatta, bu uchala katta hajmdagi koʻp qavatli binolarni loyihalashtirib, davlat qurilish rejasiga kiritishning oʻzi boʻlmasligini rahbarlikdan ozgina xabari boʻlgan har qanday odam ham yaxshi biladi. Bularning barchasi bosh shifokor Paʼno Abdullayevaning idorama-idora tinimsiz yelib-yugurishlari va undagi oʻziga xos yuksak darajadagi rahbarlik salohiyati mujassamlashganligining ijobiy natijasidir.

1978-yilda tuman firqa qoʻmitasi yangi binoga koʻchishi munosabati bilan qoʻmitaning eski ikki qavatli binosi ham taʼmirlanib, markaziy shifoxona maʼmuriyati ixtiyoriga topshirildi. Bu binoga zamonaviy koʻptarmoqli poliklinika joylashtirildi.

yigirma nafardan ziyod malakali tibbiyot xodimlari ish bilan taʼminlandi. Yaxshidan bogʻ qoladi, deganlaridek Paʼno Abdullayeva shu sermazmun rahbarlik faoliyati davrida qanchadan-qancha xayrli amallar qilib, yuzlab tajribali, ilmli shogirdlar tayyorladi.

1980-yilda Paʼno Abdullayevani Amudaryo tuman firqa qoʻmitasining kotibligi lavozimiga tayinlashdi. U bu lavozimda faoliyat yuritib, tumanda sogʻliqni saqlash, maorif va madaniyat sohalarini rivojlantirish ishlariga bir necha yillar davomida rahbarlik qildi, xotin-qizlar ishlarini yaxshilash borasida tashkiliy-tarbiyaviy yumushlarga bosh-qosh boʻladi. 1986-yildan esa yana tuman markaziy shifoxonasi bosh shifokori oʻrinbosari lavozimida faoliyat koʻrsatdi.

Paʼno Abdullayevaning oilasini nafaqat tumanimizdagi, balki Pespublikamizdagi ibratli oilalar qatoriga qoʻshsak arziydi. U kishining turmush oʻrtogʻi Komil Soatov 30-sonli umumtaʼlim maktabida boshlangʻich harbiy taʼlim rahbari va jismoniy tarbiya fani oʻqituvchisi boʻlib ishlab kelgan. Hozirgi kunda nafaqada. Ular uch nafar farzandlarga ota-ona, oʻnlab nevaralarining sevimli buvisi hamda bobosi boʻlganlar. Katta qizlari Barno Soatova onasining kasbini tutib, Samarqand Davlat Tibbiyot oliygohining davolash fakultetini tugatdi, oliy toifali shifokor – markaziy shifoxonaning jonlantirish boʻlimida ishlab kelmoqda. Oʻgʻli Bahrom Soatov ota kasbini egallagan. Tumandagi Bolalar-oʻsmirlar sport maktabida bosh murabbiy vazifasida ishlaydi. Kenja oʻgʻli Alisher esa tadbirkor. Soatovlar sulolasi mashhur Soat polvonlar shajarasidan. Kamol Soatov bir necha bor erkin kurash boʻyicha Oʻzbekiston va Markaziy Osiyoda oʻtkazilgan chempionatlarning mutlaq gʻolibi boʻlgan.

Abdullayevaning mehnatlari davlatimiz tomonidan oʻz vaqtida munosib baholanib, “Mehnatda oʻrnak koʻrsatganligi uchun” medali, bir qancha faxriy nishonlar, shuningdek, “Qoraqalpogʻiston Pespublikasida xizmat koʻrsatgan shifokor” kabi yuksak davlat mukofotlari bilan taqdirlangan.

Beshafqat oʻlim 2015-yilda bilimdon va tajribali shifokor, koʻplab tibbiyot xodimlarining samimiy va mehribon ustozi, tashkilotchi rahbar Paʼno Abdullayevani oramizdan olib ketdi. Har yili nishonlanadigan “Xotira va qadrlash kuni”da Paʼno Abdullayevaning sodiq doʻstlari, farzandlari, tumanimizning keng jamoatchiligi uning ruhini hurmat bilan yodga oladilar, onaxon ustoz haqida iliq soʻzlar aytiladi.

Ha, yaxshi insonlar va ularning yaratuvchanlik ishlari odamlar xotirasida abadiy muhrlanib qoladi.