SOʻNGGI PUShAYMON

Bir ish bilan navbat kutib oʻtirganimda, yonimga bir yosh ayol kelib oʻtirdi. U koʻrinishidan judayam xafa edi. Bir ozdan soʻng chuqur “uf”, tortdi-da oʻzi gap boshladi:

– Judayam charchab ketdim! – dedi u.

Uning gapirgisi kelayotganini sezib soʻradim:

– Tinchlikmi, nima gap?

Ayol toʻlib turgan ekanmi, hamdard topilganidan suyunibmi, yuzi yorishdi. Birinchi turmushidan bir bolasi bilan ajrashgan ekan va boshqa kishiga turmushga chiqibdi. Erining ham 3 farzandi bor ekan, u yana bir farzandni dunyoga keltiribdi. Oʻzi hech qayerda ishlamaydi. Erining topayotgani esa roʻzgʻorga zoʻrgʻa yetar ekan. Qisqasi, ayol ikkinchi turmushidan ham juda norozi.

– Ikkinchi marta turmushga chiqmasam boʻlar ekan, – pushaymoni ichiga sigʻmaydi ayolning. – Birinchi turmush oʻrtogʻim allaqachon uylandi. Agar oldinroq chaqirsa, qaytib borar edim, – deydi.

Men unga: – Oʻzing sal sabrli boʻlishing kerak edi, – dedim.

– Ikkala bolamni bir-biriga oʻgay qilib qoʻydim, ikkalasining otalari boshqa-boshqa. Hozirgi erim bir bolamni erkalatsa, birini turtadi...

Ayol oʻz xatosini tushunib turibdi, biroq endi kech, juda kech.

– Ikkinchi turmush qurishga shoshmaganimda bunday qiynalib yurmas edim, – deydi boshini chayqab.

– Salgina qanoatli boʻlganimda hammasi boshqacha boʻlardi...

Ha, azizlar, albatta, boshqacha boʻlardi, ayolning farzandlari ham biri-biriga oʻgay boʻlishmasdi...

Inobat Otajonova, 38-maktab oʻqituvchisi.