ОТАХОН ИЖОДКОР, ФАХРИЙ ЖУРНАЛИСТ САЪДУЛЛА БОБО
Шундай инсонлар бўладики, ўзи севган, ўзи танлаган касби, ҳунарини ҳаётининг мазмунига айлантириб яшайди. Шу касби орқали элига, жамиятга наф келтириб яшашга интилади. Ўз бурчини сидқидилдан адо этиши баробарида бошқаларга ҳам манфаат етказишга ҳаракат қилади. Бундай инсонларнинг ҳаёти ва иш фаолиятини нафақат ўз замондошларига, балки келажак авлодга ҳам ўрнак қилиб кўрсатса арзийди.
Узоқ йиллар матбуот соҳасида самарали меҳнат қилган фидойи инсон, фахрий журналист, отахон ижодкор, устоз Саъдулла Хўжаниёзов орамиздаги ана шундай одамлардан биридир. У ўтган давр мобайнидаги туман матбуотида кечган журналистлик фаолияти давомида халқимизга ишончли, тўғри ва тезкор ахборот етказиб бериш билан бирга, бунёдкорлик, ободончилик ишларини кенг ёритди. Жамиятдаги турли иллатлар, камчиликларга холисона ёндашиб, уларнинг камайишига ҳисса қўшиб келди.
Дўрман овулида 1942 йилда таваллуд топган Саъдулла Хўжаниёзовнинг отаси Хўжаниёз Сапашев ҳам зиёли инсон, ўқитувчи эди. У овулдаги мактабда бошланғич синфларга дарс берар, шу билан бирга китобхонликка, матбуотга қизиқар, уйига доим ҳар хил китоблар, газета-журналлар олиб келиб фарзандлари билан бирга мутолаа қиларди. Шунданми, Саъдулла Хўжаниёзов ҳам болалигидан эртаклар, ҳикоялар ва шу каби бадиий китоблар ўқишга қизиқди. Бора-бора қўлига қалам олиб, кичик шеърлар ижод қила бошлаганидан ота-онаси ҳам, устозлари ҳам хурсанд бўлишар, келажакда катта ижодкор бўлишига умид боғлашарди.
У мактабни тугатганидан сўнг, 1960-62 йилларда собиқ Максим Горький номли совхозда ишчи, тракторчи бўлиб ишлади. Кейинчалик йигитлик бурчини ўташи учун 1962 йилнинг октябридан уни ҳарбий хизматга чақиришди ва 1965 йилнинг ноябригача армия сафида бўлди. Шу даврлар мобайнида ҳам қаламини қўлидан қўймасдан турли мавзуларда ижод қилар, уларни даврий матбуотларда чоп қилдиришга ҳаракат қилар эди. У 1957-1966 йиллар давомида туман, республика, армия сафидалигида эса ҳарбий газеталарда жамоатчи мухбир сифатида хабар ва мақолалар билан қатнашиб турди.
Қалами ўткир ёш ижодкор ўша даврдаги туман газетаси бўлган “Амударё ҳақиқати” таҳририятига 1966 йилда ишга келди. Шу пайтдаги газета муҳаррири Собир Юсупов анча малакаси ошиб қолган Саъдулла Хўжаниёзовни ўзи ишга таклиф қилган эди. Сабаби у ҳар бир мақоласи ва хабарини ижодий ёндашишлар, таҳлиллар ва ўзига хос хулосалар билан тайёрлашга ҳаракат қилар, аллақачон минглаб мухлислар эътиборини қозонишга улгурганди. Таҳририятда иш бошлаган кунидан устози Собир Юсуповдан тажриба ўрганиш билан бирга ўзи ҳам тўгараклар ташкил қилиб, мактаблардаги ижодга қизиқувчи ёшларнинг истеъдодларини юзага чиқаришга кўмаклаша бошлади.
У 1970 йилда ёш ижодкорлар учун “Гулшан” тўгарагини, кейинчалик туман радиосида “Тўлқин” тўгарагини ташкил қилиб, кўплаб истеъдод эгаларини кашф этди, уларнинг комил инсонлар, касбининг фидойи эгалари бўлиб етишишига ҳисса қўшди. Тўгаракларда фаол қатнашган, устозлардан тажриба ўрганиб, билимларини оширган Норбой Тўрабоев, Сапарбой Давлатбоев, Мансур Аҳмедов, Зебо Ражабова, Гулнора Юсуповалар эл таниган ижодкорлар бўлиб етишиб, масъулиятли лавозимларда хизмат қилишди, элу-юртга, жамиятга наф келтиришди.
Саъдулла Хўжаниёзов туман газетасида адабий ходим, бўлим мудири, масъул котиб, муҳаррир ўринбосари ва туман радиоси муҳаррири вазифаларида хизмат қилиб, соҳа ривожига муносиб ҳисса қўшди. Фидойи журналист ўз фаолияти давомида публицистик мақолалар, очерк ва шеърлар ёзиш билан бирга фельетонлар, ўткир таҳлилий мақолалар ҳам ёритиб, жамиятдаги иллатларга қарши курашишдан асло чарчамади.
Ушбу фидокорона меҳнатлари учун журналист Саъдулла Хўжаниёзов 1965 йилда “Ғалабанинг 20 йиллиги” юбилей медали, 1989 йилда “Меҳнат ветерани”, 1994 йилда “Амударё ҳақиқати” газетасининг 60 йиллиги муносабати билан Қорақалпоғистон Республикаси Жўқорғи Кенгесининг фахрий ёрлиғи билан тақдирланди. Шунингдек, унга 2004 йилда “Қорақалпоғистон Республикасида хизмат кўрсатган журналист” фахрий унвони берилди.
Оилавий ҳаётда эса умр йўлдоши Янгилжон опа Ҳамроева билан 3 ўғил, 3 қизни касб-ҳунарли, ўқимишли, эл-юртга наф келтирадиган инсонлар қилиб тарбиялашди. Саъдулла аканинг ўғиллари Зафаржон, Шарофжон, Абдуллажонлар тадбиркор, қизларидан Ҳулкарой она тили ва адабиёт фани ўқитувчиси, Инобат, Иродалар эса касби, ҳунари билан халққа хизмат қилиб, жамият ривожига ҳисса қўшиб келмоқда. Отахоннинг неваралари ҳам олийгоҳларни тугатган, айримлари таҳсилни давом эттиришмоқда.
Устоз 2007 йилда нафақага чиқди. Лекин шунда ҳам тиниб-тинчиб ўтирмасдан, таҳририят қошида ташкил этилган “Жайҳун илҳомлари” нодавлат нотижорат ташкилотига турли ёшдаги ижодкорларни чорлаб, учрашувлар, адабий кечалар ўтказишга, уларни ижод намуналарини тўплам қилиб чиқаришларига ундаб, кўмаклашиб келмоқда. Ёш қаламкашларнинг шеър ва ҳикояларини бирма-бир кўриб ўз хулосаларини айтади, камчиликларини тузатишга ёрдамлашади, тавсиялар беради.
Айни пайтда кексалик гаштини сураётган фахрий журналист ҳамон матбуот билан ҳамнафас. У туманда чоп этилаётган “Тараққиёт кўзгуси”, “Менинг оилам” газеталарини ҳам оиласи билан биргаликда ҳар бир сонини қолдирмасдан ўқийди. Таҳририят жамоасига газетадаги ҳар бир мақола ва хабарлар ҳақида ўз муносабатини айтиб, фикр билдиришдан асло эринмайди.
Отахон ижодкор, фахрий журналист Саъдулла бобо Хўжаниёзов ўзи ҳам ҳамон ижод майдонида. Яқин йиллар ичида унинг “Тўрт томирда жўш урган туғён”, “Минг бир фард” номли фардлар тўпламлари, “Ҳаёт ҳадялари” номли лирик шеърлари, “Шунақа дунё бу”, “Кўрганларим, эшитганларим”, “Дардларим, армонларим” номли турли мавзулардаги китоблари ёруғликка чиқди. Ушбу китоблар орқали кўп сонли адабиёт ихлосмандларини ўзининг ижод намуналаридан баҳраманд қилди.
Кимки фидойи бўлса, ўз ишини сидқидилдан, ҳалол бажарса, халқ орасида ҳурмат топади. Устоз Саъдулла бобо Хўжаниёзов ҳам ўзининг камтарона хизматлари билан касбининг ривожланишига, шу орқали жамият тараққиётига ҳам салмоқли ҳисса қўшган инсон. Камтарона умри давомида матбуот соҳасига, жамиятда маънавият ва маърифат юксалишига хизмати сингган устоз журналист, отахон ижодкор қутлуғ 80 ёшидан ошиб, яқинлари, шогирдлари ва эл-юрт ардоғида эҳтиромга сазовор бўлиб яшаб келмоқда.
Озода Худойберганова.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶