ҚИШЛОFИМИЗ ОДАМЛАРИ
Мен бугун тўлиб-тошиб қишлоғимиз одамлари ҳақида сўз очар эканман, юрагим қувончга тўлиб кетади. Айниқса, қишлоғимиз одамларининг бири-бирига бўлган меҳр-у муҳаббатини кўриб, кўз қувнайди. Ҳозирги кунларда улар белларини маҳкам боғлаган ҳолда яхши ниятлар билан далада, боғларда тер тўкишмоқда. Анҳор ва сойлар чиқиндилардан тозаланмоқда. Бу хайрли ишларга катта-кичик, барча ўз ҳиссасини қўшмоқда. Бу ишларга қишлоғимизда яшовчи, ёшлари анчага бориб қолган бўлса-да, ёш йигитлардек бақувват, қадамидан ўт чақнаб турадиган, тонг саҳарлаб боғ-у далаларни сайр қилиб юрадиган Бекберган ота бош-қош. Бекберган ота ишнинг кўзини биладиган, меҳнаткаш, нуроний. Бизнинг қишлоғимизда бундай нуроний инсонлар кўп.
Қишлоғимиз ёнидан катта арна оқиб ўтади. Бу арнада ёзги таътилда болалар мазза қилиб, яйраб чўмилишади. Арнанинг атрофи салқин, тол-у теракларга тўла.
Уларни боболаримиз меҳр бериб ўстирган. Қишлоғимиз ёшлари ҳам катталардан қолишмасдан, оиламизга, жамиятимизга фойдамиз тегсин, деб тинимсиз меҳнат қилишмоқда, вақтларини беҳуда ўтказмасдан, фойдали ишларга сарфлашмоқда. Бизнинг "Оқбошқалъа” қишлоғимиз кичкина бўлса ҳам сир-синоатга тўла. Унинг осуда оқшомлари сирли, келган-кетганнинг бошига соябон дов-дарахтлари, гуллаб ётган тупроғи сирли. Шунинг учун ҳам бу гўзал маконни севаман.
Чинорой ЎРИНБОЕВА.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
