KÖNGIL TUĞYoNLARI

Ona tilim

Bir kalom bor lisonimizda,

Köngli çökkan takror etadi.

Kelajak bor imkonimizda –

"Bu kunlar ham ötib ketadi”.

Bu kalomni aytar tumonat,

Davlatmandni ğamgin etadi.

Boylik, davlat balki omonat –

"Bu kunlar ham ötib ketadi”.

Ona tilim!

Qançalar boysan!

Bilgan sayin oşadi hayrat.

Axir köring – bitta jumlada,

Qança maʼno, mazmun qatma-qat.

Bu tabarruk, purmaʼno lison,

Yaratgandan bizlarga inʼom.

Ona tilim bor ekan mudom,

Nufuz topar özbek degan nom.

Ahmad NAFASOV.

QUTLOV

Vatanim, bağringda dunyoga keldim,

Mehrli göşangda ulğaydim, undim.

Qirlaringda sezdim tiriklik vasfin

Vatanim, muborak aziz ayyoming.

Gullayvergin, quyoşli ölkam,

Mustaqil yurtim naqadar körkam.

Yuksalgin, yaşarsin har qadaming,

Vatanim, muborak aziz ayyoming!

Yulduz MADADOVA, 44-sonli maktabning 8-sinf öquvçisi.

Tabdirkorlik haqida ertak

Juda qadim zamonda

Bir kambağal bor ekan.

Mol-u mulki juda oz,

Burda nonga zor ekan.

Xotini ham gohida

Uni koyib qöyarkan.

Işlab non topgan kuni

Olqişlarkan – suyarkan.

Ikki öğil, ikki qiz

Hali ança yoş ekan.

Boy uyiga xizmatga

Borsa: "bular yoş”, derkan.

Şundan, işga özi-yu

Xotini borar ekan.

Bir oylik mehnatiga

Tört çaqa olar ekan.

Şu taxlitda yillar ham

Ğiz-ğiz ötaveribdi.

Farzandlari voyaga

Bir-bir yetaveribdi.

Boylarning eşigida

Işlab pul topişibdi.

Er-xotin tandir qurib,

Uyda non yopişibdi.

Bora-bora "Zör nonvoy”

degan nomni olibdi.

Hunari orqasidan

Rosa boyib qolibdi.

Farzandlar ham nonvoylik

Kasbini egallabdi.

Baxt-u omad otini

Tutişib egarlabdi.

Öğillar ulğayibdi,

Qizlar tegibdi erga.

Ijaraga yer olib,

Aylanibdi fermerga!

Mulkdorlarning safidan

Öz örnin olişibdi.

Hatto tört farzandiga

Uy-joylar solişibdi.

"Mehnatning tagi rohat”

Degan maqol töqibdi.

Ulardan qolgan avlod

Olqiş, tahsin öqibdi.

Rivoyatning maʼnosi:

Kim tadbirkor – kam bölmas.

Yurmas boşqa yurtlarda

Közlari heç nam bölmas.

Saʼdulla XÖJANIYoZOV, Qoraqalpoğistonda xizmat körsatgan jurnalist.

Ota-ona

Ota-ona yuragi va bağri giryon,

Seni deb özlarin urarlar har yon.

Qarigan çoğida bölmasin sarson,

Qadrlang, döstlarim, ota-onani.

Oltin-kumuş bilan kömib qöysang ham,

Keksalik balosi boşin qilar xam,

Eʼtibor berdingmi – közlarida nam,

Qadrlang, döstlarim ota-onani.

Ularga darkormas sendan boşqasi,

Sen özing jigardan ungan parçasi.

Kerakmas özingdan boşqa barçasi,

Qadrlang, döstlarim ota-onani.

Sening uçun kerak bugun martaba,

Balki ketib qolar ular ertaga.

Afsuslar çekmagin deyman men yana,

Qadrlang, döstlarim, ota-onani.

Ötsalar yuzta qöy söymoq ne darkor,

Tiriklik çoğida siylangiz bir bor.

Odamlar oldida bölsangiz sardor,

Qadrlang, döstlarim, ota-onani.

Farhod bu sözlarni oldi hayotdan,

Ham öqib, örgandi ilm-u bayotdan.

Kördi va örgandi yaqin-u yotdan,

Qadrlang, döstlarim, ota-onani.

Farhod AVEZOV.

Vatanim

Şafaqlari yonib uyğonar quyoş,

Nurga örar ilhomlarimni.

Yoğdusida ulaşar otaş,

Bizdan boşlab salomlarini,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Bol buloği, zumrad boğlari,

Tuproğida kuladi çaman.

Xazinadir olmos toğlari,

Fazolarga mağrur uçaman,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Paxtazorda oltin tolalar,

Qalb riştasi, döstlik iplari,

Kundek kulib, yonib tovlanar,

Jilo aylab töyning seplari,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!

Zargar elim, mehmonnavozim,

Sevgi qurgan körkam koşonam.

Jaranglaydi mening ovozim,

Aziz onam, qutluğ ostonam,

Bu – mening Vatanim,

Bu – sening Vataning!