ЧОРЛОВ (Фахрия)

Келинг, дўст-у ёронлар-ей, давр-у давронимни кўринг,

Чирой очган ёвонларим, боғ-у равонимни кўринг!

Дунё кезган полвонларим, мард-у майдонимни кўринг,

Тили бурро ўғлонларим, илм-у ирфонимни кўринг!

Гулга кирган армонларим – сайр-у сайронимни кўринг!

Кеча кимлар эдик, э воҳ, миллат мисли банди, тутқун.

Диллар аро минг бир сўроқ, юрак ютди зард-у тутун.

Хўрликларга тарих гувоҳ, ҳақиқат ҳам бўлди тутқун,

Элим юз йил қолди мудроқ, чиқармайин ҳаттоки ун.

Бугун шараф-шонларимни - тенгсиз Арконимни кўринг!

Эртак айтар момоларим: биз кўрганни кўрмангиз, деб,

Куйдиргувчи нолаларим, дардларимни сўрмангиз, деб.

Эрк, деб сўлган лолаларим номин тилдан қўймангиз, деб.

Бугун қувонч жолаларим асло ғамга йўймангиз, деб,

Дуо қилган момоларим – меҳри уммонимни кўринг!

Айвонларда қалдирғочлар живир-живир қилиб турган,

Яшилланиб гул, оғочлар сабзазорга дўниб турган.

Бари Қамар ҳам Сирожлар жисми кучга тўлиб турган,

Эркка пайванд хуш онларим – дориломонимни кўринг!

Жаҳон айтар ҳавас билан: - Ўзбекистон – улуғ йўлда,

Янги авлод ихлос билан тутмиш буюк бир туғ қўлда!

Кўнгил тўлмас қиёс билан энг азиз, энг улуғ кунда,

Мустақиллик болаларин дил тўла туғёнин кўринг!

Робия ЙЎЛДОШЕВА.