ChORLOV (Faxriya)

Keling, doʻst-u yoronlar-yey, davr-u davronimni koʻring,

Chiroy ochgan yovonlarim, bogʻ-u ravonimni koʻring!

Dunyo kezgan polvonlarim, mard-u maydonimni koʻring,

Tili burro oʻgʻlonlarim, ilm-u irfonimni koʻring!

Gulga kirgan armonlarim – sayr-u sayronimni koʻring!

Kecha kimlar edik, e voh, millat misli bandi, tutqun.

Dillar aro ming bir soʻroq, yurak yutdi zard-u tutun.

Xoʻrliklarga tarix guvoh, haqiqat ham boʻldi tutqun,

Elim yuz yil qoldi mudroq, chiqarmayin hattoki un.

Bugun sharaf-shonlarimni - tengsiz Arkonimni koʻring!

Ertak aytar momolarim: biz koʻrganni koʻrmangiz, deb,

Kuydirguvchi nolalarim, dardlarimni soʻrmangiz, deb.

Erk, deb soʻlgan lolalarim nomin tildan qoʻymangiz, deb.

Bugun quvonch jolalarim aslo gʻamga yoʻymangiz, deb,

Duo qilgan momolarim – mehri ummonimni koʻring!

Ayvonlarda qaldirgʻochlar jivir-jivir qilib turgan,

Yashillanib gul, ogʻochlar sabzazorga doʻnib turgan.

Bari Qamar ham Sirojlar jismi kuchga toʻlib turgan,

Erkka payvand xush onlarim – dorilomonimni koʻring!

Jahon aytar havas bilan: - Oʻzbekiston – ulugʻ yoʻlda,

Yangi avlod ixlos bilan tutmish buyuk bir tugʻ qoʻlda!

Koʻngil toʻlmas qiyos bilan eng aziz, eng ulugʻ kunda,

Mustaqillik bolalarin dil toʻla tugʻyonin koʻring!

Robiya YOʻLDOShEVA.