Qahramon shifokorlarga

Hayot goʻzal, zavqli shunchalar,

Lahzalarda ming xil sinoat.

Baxtga paygʻom nurli kechalar,

Vatan yashar mangu salomat.

Shu Vatanni sevib, ardoqlab,

Fidoyilar yashaydi bunda.

Dilda ezgu qasamin oqlab,

Koʻngillarga suyanch har damda.

Ana, qarang, yarim tunlarda,

Kezib yurar qishloq oralab.

Yoʻl muzlagan, izgʻirinlarda,

Qor yoqqanda hatto boʻralab.

Hech injilmay ketaveradi,

Hayot uchun kurash yoʻlida.

Bemorini asrayveradi,

Moʻʼjiza bor uning qoʻlida.

El osuda, omon boʻlsin deb,

Qattol virus yoʻlini kesdi.

Har lahzada xalq gʻamini yeb,

Oʻz gʻamini tamom unutdi.

Oʻzim koʻrdim, Kovid markazda,

Jon talashib yashaganini,

Aziz xalqin asrab koʻzida,

Jon-u mehrin toʻshaganini.

Azob chekdi xalq bilan birga,

Oʻz jonini garovga qoʻyib.

Va yashadi egiz sabrga,

Tun-u kunning sanogʻin yoʻyib.

Qahramonlar koʻpdir Vatanda,

Yulduz porlar koʻkraklarida.

Olim, ustoz... Tengsiz jahonda,

El taʼzimda hurmatlariga.

Qahramondan qaysi biri kam:

Tikka turib oyoqlarida,

Zararlandi hatto oʻzi ham,

"Karantin"ning oʻchoqlarida.

Menga qolsa, ehtirom bilan,

Yuragimda havas tuyardim.

Shifo ahlin qadrlab chindan,

Oltin yulduz taqib qoʻyardim!

Robiya YOʻLDOShEVA.