BUGUN BIZ KIM BÖLDIK – OZOD, HUR DAVLAT!

Bozor tökin – el badavlat

"Bozori obodning eli obod”, - deydilar. Xalqimiz tilidagi "bozor tölmasa, xalq töymaydi”, - degan ibora ham bekorga aytilmagan. Çunki bozorlarimiz – avvalo xalqimizning ham maʼnaviy, ham iqtisodiy qiyofasi hisoblanadi.

Rivoyat

Şikorda çarçagan bir şoh yaqin örtadagi bozorga kirib, könglini yozmoqçi böladi. Kirsaki, bozor molga töla. Mulozimlariga köngliga kelgan narsani keltirişni buyuradi. Mulozimlar şohning amrini ado etaman, deb toliqib qolişadi. Şunda şoh:

- Bu bozor ahlining barçasi mendan ham badavlat ekan, - degan xulosaga keladi.

- Neçuk? – hayratlanişadi mulozimlar. – Biz axir bu bozorda Siz hazrat kabi badavlat odamlarni uçratmadik, ularning barçasi sotuvçi va oluvçi (xaridor)lar edilar, - deyişadi.

- Sotuvçining molini oluvçi qança köp bölsa, el-yurt farovon böladi, bozori obod elning turmuşi ham obodonda, - deydi şoh sipolik bilan.

Haqiqat

Ana endi, azizlar, bizning Manğit bozorimizga bir boqing-da, amudaryoliklarning bugungi hayotiga baho beravering.

- Manğit bozorlarida joningga ne kerak – hammasi bor, - deyişadi respublikamizning turli hududlaridan tumanimizga kelib-ketguvçi mehmonlar.

Bozorimiz – maʼnaviyatimiz oynasi. Sababki, bunda otning taqasidan tortib, ixtiroçi-tadbirkorlar tomonidan yaratilgan kiçik motoblok yer haydaş agregati-yu, bolalar maşinasigaça, tumanimiz boğlarining tarovatini özida jam etgan quruq mevalardan tortib har donasi naq yarim kilo toş bosguday, şirasi jonga darmon şaftoli-yu çanqovbosdi anorgaça bor. Keling, mazasini totib köring! Va boğini sörang!

- Qiliçboy, - deydilar eng avval.

- "Oq oltin”, Qangli, "Çoyköl”, Xitoy, "Çorboğ”... Eh-he, Siz sörayverasiz, yuzlab boğ-roğlar taʼrifini eşitasiz.

- Olmasangiz ham Qiliçboyning gurvagidan totib keting, - deya marhamat qilgan dehqonning oldidagi turfa navli qovun-tarvuzlarning şirasidan totgan tillaringizdan ham şarbat tökiladi-yov!

- Haftaning seşanba, payşanba, şanba kunlari ham xuddi katta bozor kunidagiday savdo qilamiz, - deydi qiliçboylik tadbirkor dehqon Tursunboy Yöldoşev. – Çunki aynan ana şu kunlari Qoraqalpoğiston Respublikasining Çimboy, Bözatov, Nukus, Şömanoy, Taxtaköpir, Qoraözak tumanlaridan, hatto Qönğirot va Möynoq tumanlaridan köplab yurtdoşlarimiz Manğit dehqon bozoriga kelişib, köplab meva-çeva xarid qilib ketişadi. Ularning kelişi bozorimizga ham, bizning savdomizga ham baraka kiritadi.

- Boşqa tumanlardan kelganlar meva-çevaning eng saralarini olib ketişsa, bozorimizda narx-navo oşib ketmaydimi?

- Aksinça, - öylaşib olişganday javob berişadi sotuvçi-dehqonlar. – Olib kelgan mahsulotlarimiz tez sotilgan sari biz tomorqamizda yangi yetilgan mahsulotlarimizni bozorga olib çiqaveramiz. Birinçidan, molimiz isrof bölmaydi, ikkinçidan, daragiyam mölda, opa!

Ana, kördingizmi! Manğit Dehqon bozorini sarhil mahsulotlar bilan töldirib, hatto tumanimiz xalqi ehtiyojidan orttirib, qöşni tumanlar xalqini ham meva-çeva, sabzavot va poliz mahsulotlari bilan taʼminlaşning uddasidan çiqayotir bugungi tomorqa sohiblari. Bozorlarimizdagi bu tökinçilik elimiz hayotini ziynatlaganini aytmaysizmi?! Bugun xalqimiz bozorga şunçaki xarid uçun kirmaydi: olma-anorning eng sarxilini oladi, naşvati-yu gilosni, anjir-u şaftolini bir totib körmasdan taroziga bosdirmaydi. Çunki – bozor tölib-toşgan, rastalarda eng sarxil mahsulotlar terilgan. Tanlaşga, savdolaşib xarid qilişga imkoniyat bor.

- Bunday tökin-soçinlikni, töğrisi, xalqimiz heç qaçon körmagan, dehqonlarimizga rahmat!

Bu xaridorning eʼtirofi, balki şukronasi, mustaqillik tufayli xalqimiz hayotiga kirib kelgan ijtimoiy-iqtisodiy yuksaliş, yaxşilik, ezgulik tomon evriliş – Istiqlol haqiqatlari!

Robiya YÖLDOŞEVA.