Jayxun ilhomlari

Karantinda

Salomatlik – tuman boylikdir,

Sogʻlom odam xush chiroylikdir.

Sogʻligingiz himoya qiling,

Karantinga rioya qiling.

Toza boʻlsin yuz-u qoʻlimiz,

Toza boʻlsin niyat, dilimiz,

Oydin boʻlar shunda yoʻlimiz,

Sogʻligingiz himoya qiling,

Karantinga rioya qiling.

Kurash bilan tirikdir inson,

Hayot oʻzi sinov – imtihon,

Kerak qatʼiy tartib-intizom,

Sogʻligingiz himoya qiling,

Karantinga rioya qiling.

Mashaqqatning rohati boʻlar,

Quvonchning vaqt-soati boʻlar,

Poʻlat Juman baxtingiz tilar,

Sogʻligingiz himoya qiling,

Karantinga rioya qiling.

Poʻlat Xudoyberganov,

faxriy jurnalist.

Kelajakdan umid

Yetim bilar ota-ona qadrini,

Farzand ne, biladi tirnoqqa zorlar,

Biz bilan qoʻshilib, birga tilaydi,

Jonga jon payvandlar ham doʻst-u yorlar.

Xudoyim bergandan koʻnglim toʻlibdi,

Shukur, farzandlarim baxtli boʻlibdi!

Dunyoning gʻalvasi turlidan turli,

Kim dunyo yigʻadi,kim shon deb yonar,

Ilm olgan oʻzadi – bezab umrni

“Ezgu fikr, amal, yaxshi soʻz qolar” –

Donolardan olib taʼlim-u saboq,

Oʻgʻlim olim boʻlar zoʻr, inshaalloh!

Soya-nur, oq-qora – olam mos-u zid,

Odamzod ham shunday: orif yo johil,

Koʻp tilagi koʻldir, Allohdan umid:

Umri, rizqi, tolei but, xulqi asil –

Oʻgʻlim koʻngli qorday sof, oq boʻladi,

Inshaalloh, umri gul, bogʻ boʻladi!

Mehr-u oqibatga begona boʻlib,

Odam boʻlmay oʻtar baʼzi insonlar,

Ular keldi nima, kelmadi nima –

Qurtcha, qumursqacha boʻlmagan jonlar.

Oʻgʻlim qalbi mehr, nurga toʻladi,

Inshaalloh, Inson – Odam boʻladi!

Yigit-qiz kamolga,boʻyga yetadi,

Alloh Oʻzi sevib ravo koʻrgan chogʻ,

YaNGI Oʻzbekiston barpo  etadi!

Shodlik, baxtga boʻlib yana bu dargoh

Toʻyxona boʻladi – mehmon toʻladi,

Inshaalloh, shunda hamma birga boʻladi!

   Tursunboy Abdullayev.

SOGʻINCh

Xavotirlar bilan oʻtgan kunim aytsin,

Uyqu bilmay bedor oʻtgan tunim aytsin,

Har biringning yoʻllaringda tentiragan,

Orom bilmas, oʻzni demas yurak aytsin –

OʻZI uchun yasholmagan shirin jonim!

Kelarmu, deb yoʻl qaragan koʻzim aytsin,

Sogʻinchlarda azoblangan dilim aytsin.

Boraversam, malol boʻlsa kuyovlarga,

Deya, hadik bilan oʻtgan kunim aytsin.

Farzandlarim – yogʻdu sochgan oftoblarim!

Onajonim, endi bildim ahvolingni,

Kecha-kunduz yoʻlga qarab zorligingni.

Mana bugun yoshim oʻtib, ulgʻayganda,

Sening ahvolingga tushib turibman-da.

Sogʻinchlarin aytolmagan onajonim!

Nolimayman, farzandlarim atrofimda

Axir endi har birining uyi bor-da.

Shukr qilay Allohimga, hech kamim yoʻq,

Faqatgina yurt sogʻinchi oʻrtamoqda –

Ota-onam hoki yotgan ona yurtim.

Singillarim, qarindosh-u doʻst-yorlarim,

Shuncha yillar yetaklashgan kasbdoshlarim.

Hech boʻlmasa kira qoling tushlarimga,

Suhbatlashib, tarqab ketsin gʻuborlarim.

Faqat endi xayollarga qoldi kunim...

Shukur qilay, chet eldamas, yurtimdaman,

Bir ming bir yuz kilometr nima degan,

Bir qadam-ku, deyishadi farzandlarim,

Ular qaydan bilsin mening sogʻinchlarim?

Tuprogʻingni koʻzga surtay ona yurtim –

Amudaryom, kindik qonim tomgan elim!

Jumagul Yunusova.