Yuraklarda yaşayotgan şoir

Adabiyot... u şunday bir dunyoki, unda turfa xil taqdirlar, turfa xil maşaqqatlar va turfa xil totli lahzalar bor. Bu holatni faqatgina haqiqiy şoir tuşunadi. Bu – ijod maşaqqati, şu barobarida ijoddan bahra oliş zavqi.

Mana şu adabiyot dunyosida, har bitta dilda va özbek deb atalgan osmonqalb millatning yuragida öçmas iz qoldirgan bir uluğ şoir bor...

U inson - Özbekiston xalq şoiri Muhammad Yusuf.

Menga yering suyuk,

osmoning suyuk.

Boqsam teng,

törttala

tomoning suyuk.

Tovonimga kirgan

tikoning suyuk –

kaftdan zirapçang ham

olmay sevaman...

Baʼzida ön-yigirma bandli şeʼrlardan topolmagan mohiyatlarni mana şu oddiygina xalqona satrlardan topganday bölamiz.

Muhammad Yusuf, garçi u oramizda bölmasa ham sevimli şeʼrlari dilimizda, şoirning yodi esa yuragimizda yaşayveradi. Şoirning şeʼrlarini tinglaganimizda yoki uning şeʼrlarini hofizlar kuyga solib aytganlarida, boşqaça bir hayajon bilan tebranib-tebranib eşitamiz. Çunki bu kuylarning har bitta sehrli baytida Vatan bor, özbeklarga xos bölgan oriyat, çin muhabbat, sadoqat kabi bebaho tuyğular mujassam. Şuning uçun ham bu osmoniy baytlar öla-ölgunimizça buyuk va suyuk bölib qolaveradi!

Bahor, unda oçilgan har bitta çeçak, ariqböyida suvga egilib turgan xuşböy yalpiz, şoir sevgan, bağri alvon lolaqizğaldoq... Hamma-hammasi şoirni eslatadi, Vatanimning yöllarida, har hovuçi oltin bu tuproqlarda şoirning izlari bor. Demak, şoir tirik, u ölmagan, şeʼriyat uçun jonfido bölgan har bitta yurakda abadiy barhayot!

Aziza MADRAHIMOVA.