Yuraklarda yashayotgan shoir

Adabiyot... u shunday bir dunyoki, unda turfa xil taqdirlar, turfa xil mashaqqatlar va turfa xil totli lahzalar bor. Bu holatni faqatgina haqiqiy shoir tushunadi. Bu – ijod mashaqqati, shu barobarida ijoddan bahra olish zavqi.

Mana shu adabiyot dunyosida, har bitta dilda va oʻzbek deb atalgan osmonqalb millatning yuragida oʻchmas iz qoldirgan bir ulugʻ shoir bor...

U inson - Oʻzbekiston xalq shoiri Muhammad Yusuf.

Menga yering suyuk,

osmoning suyuk.

Boqsam teng,

toʻrttala

tomoning suyuk.

Tovonimga kirgan

tikoning suyuk –

kaftdan zirapchang ham

olmay sevaman...

Baʼzida oʻn-yigirma bandli sheʼrlardan topolmagan mohiyatlarni mana shu oddiygina xalqona satrlardan topganday boʻlamiz.

Muhammad Yusuf, garchi u oramizda boʻlmasa ham sevimli sheʼrlari dilimizda, shoirning yodi esa yuragimizda yashayveradi. Shoirning sheʼrlarini tinglaganimizda yoki uning sheʼrlarini hofizlar kuyga solib aytganlarida, boshqacha bir hayajon bilan tebranib-tebranib eshitamiz. Chunki bu kuylarning har bitta sehrli baytida Vatan bor, oʻzbeklarga xos boʻlgan oriyat, chin muhabbat, sadoqat kabi bebaho tuygʻular mujassam. Shuning uchun ham bu osmoniy baytlar oʻla-oʻlgunimizcha buyuk va suyuk boʻlib qolaveradi!

Bahor, unda ochilgan har bitta chechak, ariqboʻyida suvga egilib turgan xushboʻy yalpiz, shoir sevgan, bagʻri alvon lolaqizgʻaldoq... Hamma-hammasi shoirni eslatadi, Vatanimning yoʻllarida, har hovuchi oltin bu tuproqlarda shoirning izlari bor. Demak, shoir tirik, u oʻlmagan, sheʼriyat uchun jonfido boʻlgan har bitta yurakda abadiy barhayot!

Aziza MADRAHIMOVA.