Jayxun ilhomlari

ONA TILIM, SENDAN FAXRLANAR EL

Yassaviy nazdida topolgan kamol,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

Tanilib, olamga koʻrsatgan visol,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Ulugʻ bobolarning nazari tushgan,

Donolar, fozillar ijod etishgan.

Asrdan-asrga mahkam tutashgan,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Mahmud Qoshgʻariydek buyuk faylasuf,

«Devoni Turkiy»ni qilgandir tavsif.

Tarixga, oʻtmishga bogʻlangandir ip,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Mashhur bitiklaring merosdir oʻzi,

Oʻtmishga taqalar hayot ildizi.

Soʻfiy Olloyorning hikmatli soʻzi,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Turkiygoʻy Navoiy bashorat qildi,

Besh doston – buzilmas imorat qurdi.

Bu esa sharafdan dalolat erdi,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Ona tilim, bu kun qudrating oshdi,

El aro dovrugʻing – qiymating oshdi.

Oʻzbek deb tanilding – hurmating oshdi,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Shoirlar nazdida soʻzlaring guldir,

Bitikda har satr – izlaring guldir.

Sen borki, davlatim, diyorim guldir,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Oʻz tilin bilmagan elin sevolmas,

Kimki eldan yiroq, erkin yurolmas.

Oʻzga bir tillarning zavqin surolmas,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Onalar allasin qilsa xirgoyi,

Chaqaloq yuzida kulgi – chiroyi.

Sensan faqat malham, dardga davoyi,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Soʻzlar ziynatidan kamol topgan til,

Koʻngil bisotidan visol topgan til.

Buyuk meroslarni yaratolgan til,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

 

Dilsayyor bu oqshom quvonib boqdi,

Soʻzlar marjonidan gul-chechak taqdi.

Qalbimda ilhomim daryodek oqdi,

Ona tilim, sendan faxrlanar el.

Xudoybergan JUMAMURODOV.

 

EʼTIROF

(Nilufar Xolboyevaga)

Eng yuksak mavqega qilib muyassar,

Koʻp tuygʻu joy olgan bizning siynadan.

Borliqning gultoji deya insonni,

Haqning oʻzi shular bilan siylagan.

 

Biri – qalblardagi mehr tuygʻusi,

Doim olgʻa undab borguvchi quvvat.

Hayot goʻzalligin taʼminlab turar,

Yaxshilar koʻnglida boʻlgan muruvvat.

 

Ular bor – gʻaflatdan uygʻonar dillar,

Koʻz ochar hattoki mudragan dunyo.

Shundan alloma-yu mumtoz shoirlar,

Mehrni bilganlar oftobday goʻyo.

 

Asli yaxshilarning qalblari bilan,

Tabiatda yaxlit bir bogʻlanish bor.

Shu sababdan yer ham tekis aylanar,

Hamda qayta-qayta keladi bahor.

 

Turmush mashaqqatin yuklab yelkaga,

Oila, roʻzgʻori tashvishin tortib.

Mehribon insonlar ilm-u hunarin,

Shogirdlarga berar oʻzidan ortib.

 

Ularning qalbida Vatan degan soʻz,

Bogʻliqdir shogirdlar iqboli bilan.

Shu sababdan ne-ne mungli koʻngilning,

Hayotda munosib oʻrni topilgan.

 

Ustozlar tufayli bardavom hayot,

Va koʻhna tarixdan shu narsa ayon:

Fidoyi insonlar bor ekan, shaksiz,

Yangi iqtidorlar boʻlar namoyon.

Ahmad Nafasov.

 

Tarqoq xayollar

Yana ilhom ogʻushida mast...

Qalbim rangin toʻkkum qogʻozga.

Nechun  faqat oʻzim-chun yashash,

Nima berdim aziz onamga?

 

Tilda erur balki bor sevgim,

Gunoh ona, sizni bilmaslik.

Hayot – qachon arziyman axir,

Armonim chin farzand boʻlmoqlik.

 

Yuragimda orzu va kurash,

Ruhim ichra samoviy qudrat.

Lek tirikman oldingda doim,

Boshim egik, etolmayman rad.

 

Menga ayon, hali oldinda,

Barin xira sezib turibman.

Sheʼrdan boʻlak baxtim, azizim,

Darddan ortiq neni olursan...

 

Istagayman, isyon koʻzlarim,

Koʻzingizga toʻqnash kelmasin.

Haqdan sinov kelsa ham mayli,

Izimizda armon kulmasin.

 

Ezgulikdan bezab guldasta,

Yorugʻlikni aylagum tilak.

Kelajakdan kulgu taralsin,

Qutlugʻ tonglar boʻlsin muborak!

Shahzod Anvar.

 

Kech soʻralgan uzr

Bugun boshim egib soʻrayman uzr,

Qancha gunohlarim borligi uchun.

Shunda yoshingizni artasiz pinhon,

Kechiring, koʻzingiz namligi uchun.

 

Dilingiz qanchalar ogʻritdim, bilmam,

Aytganingiz qancha qilolmadim ham.

Qoʻydim sizdan qancha besoʻroq qadam,

Kechiring, sochingiz oqligi uchun.

 

Bilmadim, kechalar uxlamay bedor,

Tebratdingiz yotgan beshigim takror.

Men bugun shu haqda oʻyladim ilk bor,

Kechiring, beorom umringiz uchun.

 

Sizni qancha aldadim, baʼzida chin,

Mening gunohimdir balki keksalik.

Aybimdir yuzingiz qoplagan ajin,

Kechiring, har chiziq, ajinlar uchun.

 

Bugun sheʼr yozyapman, boʻsh soʻzlar bilan,

Oqlanarmi shunda farzandlik burchim.

Bunga umrim yetmasligin bilaman,

Kechiring, soʻzimning kamligi uchun.

Nodira YaNGIBOYeVA.

 

Sevdim, desam...

Sevdim, desam yolgʻon demanggiz,

Yolgʻon boʻlsa tigʻsiz soʻyinglar.

Xayolimni obqochdi bir qiz,

Unga meni maqtab qoʻyinglar.

 

Orqasida yurmayin daydib,

Ishonchimni oqlab qoʻyinglar.

Men haqimda yaxshi gap aytib,

Shu qizga bir maqtab qoʻyinglar.

 

Menga boʻlsa aytar soʻzinggiz,

Toʻy kunimga asrab qoʻyinglar.

Oʻsha qizga tushsa koʻzinggiz,

Meni biroz maqtab qoʻyinglar.

 

Unga ayting Majnunlarga xos,

Telbalarga doirligimni.

Faqat sizdan bitta iltimos,

Aytib qoʻymang shoirligimni!

Komronbek Kamol,

M.Yusuf nomidagi jamoat fondi tomonidan oʻtkazilgan «Yosh ijodkorlar» festivalining Oʻzbekiston Respublikasi bosqichi gʻolibi.

 

ZULFIYaXONIM QIZLARI

Siz shunchalar orastasiz,

Har yumushda sarishtasiz.

Barchinoy-u Kumushdeksiz,

Zulfiyaxonim qizlari!

 

Quvonch-shodlik yuzingizda,

«Doim olgʻa» soʻzingizda.

Atlas koʻylak egningizda,

Zulfiyaxonim qizlari!

 

Arzigaysiz havas qilsa,

Yoʻllaringiz gulga toʻlsa.

Hamma qizlar sizdek boʻlsa,

Zulfiyaxonim qizlari!

 

Yursam deyman izingizdan,

Mardlik yuqsin qalbingizdan.

Harorat bor soʻzingizda,

Zulfiyaxonim qizlari!

Inobat ODILBOYeVA.

 

Hayot falsafasi

Tiniq osmon...

Samoda sayr qilib yurardi burgut,

Falakning gardishin qarangki shu on.

Qaydandir paydo boʻldi qop-qora bulut.

 

Shunda... Chaqmoq chaqib dovul boshlandi,

Qushlar pana joyda saqlardi sukut.

Vaqt oʻtmay osmonning koʻzi yoshlandi,

Lekin magʻrur uchib yurardi burgut.

 

Qushchalar qochardi burgutni koʻrib,

Hayvonlar panada jonin saqlardi.

Burgut-chi, u oʻtkir koʻzlarin tikib,

Oʻljasini izlab, magʻrur boqardi.

 

Shu payt eshitildi kuchli bir tovush,

Burgut qoyalardan tushib kelardi.

Oʻrmonni larzaga soluvchi bu qush,

Oddiy bir ovchiga magʻlub, qulardi...

Muhayyo Oʻrinboyeva,

70-sonli maktab oʻqituvchisi. Koʻchat eking!

 

Koʻchat ekib, bogʻ yarating,

Chor-atrofga nur tarating.

Bu dunyoni yashartirib,

Yangi olamlar yarating.

 

Har niholni quyosh quchib,

Tongda qushlar qoʻnib, uchib.

Toza havolarni sochib,

Ona yurtga nur tarating!

Doniyor BOZORBOYeV,

8-sonli IDUM oʻquvchisi.

 

Ota-onam – davlatim

Dunyolar kerakmas, yonimda tursa,

Quvonsam, quvonib, baxtimni koʻrsa.

Onam jannatimdir, otam – davlatim,

Ular borligidan gullaydi umrim.

 

Doʻstlarim tursalar yonimda, tikka,

Oʻshal dam yetgaydir boshlarim koʻkka.

Ota-onam koʻrib doʻstlar himmatin,

Quvonsalar, shudir tengsiz davlatim.

 

Ota-onam doim boʻlsa yonimda,

Hayot zavqi joʻsh uradi qonimda.

Ular erur boshim uzra oftobim,

Ota-onam mening tengsiz davlatim.

Maftuna MURODOVA.

 

Yoʻllar

Har kimni har manzil tomon chorlaydi,

Unda baxt quyoshi mudom porlaydi.

Zamon oʻtaverar hech toʻxtamaydi,

Bepoyon orzuga chorlaydi yoʻllar.

 

Bogʻ-u boʻstonlarda ochilar gullar,

Gullarni koʻrganda yayraydi dillar.

Ajib bir hislarni tuyar koʻngillar,

Joʻshqin orzularga chorlaydi yoʻllar...

Shahlo QUROLOVA,

62-sonli maktab oʻquvchisi.