USTOZ
(Barça ustoz va murabbiylarga bağişlayman).
Biz hayot haqida köp va xöp aytdik,
Goho şodon aytdik, goh nolon aytdik.
Neça bor yolğonlar qoşidan qaytdik,
Yuraklar tubida armon ulğaytdik.
Öşal dam... dillarga eng yaqin hamroz
Va malham böldingiz, muhtaram Ustoz!
Bolalik dunyosin köçalari hur,
Sertuproq yöllari aro taft, hovur.
Qadamlar şu yölga tuşganga dovur,
Jon halak bölgan dil – fidoyi bovur.
Mehr gulzoridan tuzib gul bayoz -
Ilm baxş etdingiz, mukarram Ustoz!
Yuraklarda hamon Siz aytgan ertak:
Ufqlari yorqin, nurli kelajak.
Bir daraxt misoli yozgança kurtak,
Ertaklar içida bizlar yaşasak -
Oydin yöllar tilab va tilab parvoz,
Siz qanot berdingiz, mustahkam, Ustoz!
Hayot karvonida baʼzan toliqib,
Ortda qolsak agar, xatolar qalqib,
Nur izlab soyaga tursak yöliqib:
Öşal soyalardan neça opçiqib,
"Olğa!” – deb oldinga çorlagan ovoz –
Dilga kuç berdingiz bir olam, Ustoz!
Kim orzu quşini tutdi qölida,
Kim lafzin unutdi umrin yölida.
Bilaman, har ikki inson könglida,
Bir niyat ulğaydi xobi, öngida:
"Ustoz duosini olmoq erur farz”,
Duongizdan osmon muazzam, Ustoz!
Barçamiz şul zotning mehrini tuydik,
"Ona!” deb yozdik, söng Vatanni suydik.
Barmoqlar qalamni tutgandagidek,
Dilda quvonç tuydik, matonat tuydik.
Otamiz timsolin ayladik qiyos,
Otamizday aziz, möʼtabar Ustoz!
Şunçalar mehribon, şunçalar hoksor,
Baxtimiz körganda bizdan baxtiyor.
Köngilin köşkida zarra yöq ğubor,
Bundayin fidoyi, ayting, qayda bor?!
Söz mulkin birma-bir aylab sarafroz
Inja söz topmadim, muhtaram Ustoz!
Gul tuting azizlar, zoti şarifga,
Ziyobaxş umrlar siğmas taʼrifga.
Alar elga bergan ilmi maʼrufga,
Örgatgan har sözi va har harfga,
Dunyo boyliklari yetmagaydir, oz,
Axir u dunyoni tanitgan Ustoz!
Robiya YÖLDOŞEVA.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶