Jayxun ilhomlari

UMR – DARYo

Men umrni oʻxshatdim oqar daryoga,

Jilgʻa boʻlib boshlanar aslida hayot.

Eng goʻzal manzilim – yoshlik mavjida,

Shoshilib-entikib yetdim voyaga.

Oyogʻim baʼzida yerga tegadi,

Baʼzida tegmayin yelib boraman.

Yoshligim shuuri qayerda qoldi,

Men shuni bilolmay dogʻda qolaman.

Oʻtgan yoʻllarimga qayrilib boqsam,

Juda olislarda qolib ketibdi.

Qanchalik sogʻinmay, qanchalik kuymay,

Chehram goʻzalligin olib ketibdi.

Umrim oʻtayapti suv kabi oqib,

Orzular koʻp edi, dilda armonlar.

Men unga yetishib, erishib boʻlmay,

Oʻtib ketgan ekan qancha davronlar.

Gar sogʻinib boqsam, uzoq oʻtmishga,

Koʻzim ilgʻay olmas uning izlarin.

Oqlar ham oralab mayin sochimga,

Xira tortgan bugun charos koʻzlarim.

Gar biz istasak, istamasak-da,

Bosib boraverar keksalik toshi.

Yoshligim xotirlab, goʻzal yoshligim,

Shashqator boʻladi koʻzimning yoshi.

Esimda: talabalik davrlar edi,

Toshkent oqshomi goʻzal va sokin.

Xushchaqchaq kulardik doʻstlarimiz-la,

Orzular bir olam, qalblarda hokim.

Doʻstlarim shoʻx edi, qalbi begʻubor,

Biri Qashqa, biri Surxon dilbandi.

Soʻlim Fargʻonadan edi Zulxumor,

Men esa Amuning shoʻx bir farzandi.

Barimiz shoʻx-shaddod, baxtiyor edik,

Dunyoda oʻzimiz tengsiz sezardik.

Koʻchalar guvohdir, xiyobon guvoh,

Goʻyoki jannatning bogʻin kezardik.

Mana, yillar oʻtdi, shafqatsiz oqim,

Meni uzoqlarga oqizib ketdi.

Ming afsus, betakror, goʻzal yoshligim.

Toʻlqinlar qaʼrida yoʻqolib ketdi.

Men umrim oʻxshatdim oqar daryoga...

Guloyim Aytboyeva,

Melioratsiya va suv xoʻjaligi kasb-hunar kolleji oʻqituvchisi.

Iqbol tongi

Yana chiqdim sahar tongni koʻrmoq-chun,

Netay, axir tongni beadad sevsam.

Hatto dosh berolmas allalagan tun,

Koʻzlarim uyquni itqitar, yumsam.

Sokin tun bagʻrida uxlar badiiyat,

Mangu qonun sharhin qadrlab, qoʻllab.

Tong – mehmon, men – mezbon qoʻlim koʻksimda,

Shukr toʻnin kiydim salomim yoʻllab.

Huv ana, koʻrinar chaqnab tong, yulduz,

Ufqning boshida yorqin toj boʻlib.

Taroqning tishiday nurlar taralib,

Yangi tong otmoqda iqbolga toʻlib.

Zulfiya OLLOYoROVA.

Otam soʻzlari

Otam soʻzlariga hayron boʻlardim,

Nonga zor boʻlganmiz baʼzan, desalar.

Non tishlab koʻnglim zil, vayron boʻlardim,

Shukur, non koʻpaydi, arzon, desalar.

Guldirab ketganda tunmi, tong samo,

Qitʼa, yurt, ellarda xavf zarbin sezib.

Muhtojlik azobin totmay jon, ammo,

Muhtojlik nolasin eshitdim toʻzib.

Dasturxon ustida rizqim bor boʻlsa,

Bugʻdoyzor shovullab tursa beorom.

Bolalar och boʻlsa, yerda xor oʻlsa,

Qandoq tomogʻimdan oʻtadi taom.

Ertangni oʻylayman choʻchib dafʼatan,

Butun boʻlarmikan dunyo, nasibang?..

Chinoroy OʻRINBOYeVA.

Baxtli yurt farzandlari

Ey, mening bolajon, mehmondoʻst oʻlkam,

Bogʻ-u chamanlari shunchalar koʻrkam.

Senga sodiq boʻlish bizning burchimiz,

Bagʻringda baxtlidir har bir oʻgʻil-qiz.

Musaffo osmon-u, zilol suvlaring,

Koʻm-koʻk adirlar-u, baland togʻlaring.

Seni dildan his qilib, koʻzlar quvonar,

Quchogʻingda barcha shod-xurram yashar.

Gullarga boy, goʻzal Namangan shahring,

Fargʻona, Andijon, Samarqandlarda.

Bobolarim qurgan zoʻr binolaring,

Sening noming oʻchmas mangu dillarda.

Mustaqilsan, butun dunyo tan oldi seni,

Men ham sening bagʻringdagi farzanding.

Koʻklarga koʻtaraman bayrogʻing, albat,

Madhingni baralla kuylar Inobat.

 Inobat Odilboyeva, Mangʻit iqtisodiyot kolleji oʻquvchisi.

Hayot, menga tegma...

Men hali goʻdakman, juda ham yoshman,

Hayot, menga tegma, sinovingni qoʻy.

Men hali toshlarga tegmagan boshman,

Hayot, menga tegma, oʻyinlaring qoʻy.

Sabrim yoʻq azobga, qiynoqlarga hech,

Baxtni ham, dardni ham tushunmayman men.

Sen nechun qiynaysan meni erta kech,

Hayot, aslo tegma, chidolmayman men.

Onamning bagʻridan hali ketgim yoʻq,

Qalbida quvonch-la, yashasam deyman.

Men yashab oʻtayin sendan koʻnglim toʻq,

Shu hayot maʼnosin anglasam deyman.

Qaniydi, yashasang bir umr baxtli,

Hech kim azob bermasa, boʻlsang baxtiyor.

Qaniydi, boʻlolsang vafoli, ahdli,

Xudo ham yetkazsa eng vafoli yor.

Hayot, menga tegma, sinovingni qoʻy,

Insonlar quvonchin koʻrib, zavqqa toʻy.

Dildora RAJABOVA,

Amudaryo qishloq xoʻjalik kasb-hunar kolleji oʻquvchisi.

Xulosa

(Xiyonatkorga)

Olislardan turib qilma xulosa!

Duch kelgan inson-la etma murosa!

Gap tegsa, oʻzni etma mudofaa,

Iforsiz gul bilan bir bor yashab koʻr!

Xiyonatkor kimsaga aytar soʻzim yoʻq,

Men uni koʻrishga koʻrar koʻzim yoʻq.

Qalbimga otgandir taqdir kamon oʻq –

Iforsiz gul bilan bir bor yashab koʻr!

Holimni koʻribsan, shukringni ayla,

Soʻzlarim botmasin, fikringni ayla.

Yaxshimi, yomonmi, yoʻlingni angla,

Iforsiz gul bilan bir bor yashab koʻr!

Shunda chiqarasan qatʼiy xulosa:

«Garchi gul boʻlsa-da, misli alaf-a?»

Yuzingni burgancha eng soʻnggi dafʼa,

Mayin iforlarga bagʻring ochib koʻr!

Maqsud Rahmatullayev.