JASUR JANGÇI XOTIRALARI
Yaqinda Ikkinçi jahon uruşi faxriysi, "Qipçoq” ovuli markazida istiqomat qiluvçi, ayni kunda töqson ikkinçi bahorni qarşilayotgan tabarruk inson Ötamurod bobo Bozorboyev xonadonida bölib, u bilan samimiy suhbatlaşdik. Bu oddiy, kamtar, oçiqköngil, inson bilan suhbatlaşişning gaşti va zavqi boşqaça.
U uruş voqealari haqida hikoya qilarkan, jumladan şularni aytdi.
- Men 1943-yil martda Qipçoq tuman harbiy komissariatidan öz tengqurlarim bilan birga jangga otlandim. Dastlab Xivada uç oylik harbiy-taktik maşğulotlarni ado etdik. Bu yerga Qoraqalpoğiston böyiça yigitlar töplangan edi. Öşa paytda men ön töqqiz yoşda edim. Bizlar daryo paroxodiga va unga tirkalgan barjalarga minib, Möynoqqa yetib keldik. U yerda dengiz kemasiga çiqib, katta Aralsk portida tuşdik. U yerdan bir eşelon bölib poyezdda yölga çiqdik va Çelyabinsk viloyatidagi Çubarkul stantsiyasiga yetib bordik. U yerdan bizlarni 1-Ukraina fronti tomon jönatişdi. Xarkov şahri tomon yöl oldik. Bu paytda Xarkov duşmandan endigina ozod qilinib tozalangan ekan. Qolgan-qutgan duşmanga sezdirmaslik uçun tuni bilan yayov yöl yurib, u yerga yetib bordik. Ertasiga Dnepr daryosidan keçib ötiş uçun bir neça yuzlab qarağay daraxtlarini kesib undan katta-katta sollar yasadik va bu sollarga harbiy texnikalarni yuklab, daryodan omon-eson ötib oldik. Negaki, ilgari daryoga qurilgan katta köprik duşman tomonidan buzib taşlangan ekan. Daryo böyida joylaşgan Dnepropetrovsk şahri yaqinidagi bir qişloqda duşmanning qoldiq kuçlari bilan yuzma-yuz kelişimizga sal qoldi. Darhol mudofaa uçun okoplar qazidik. Şu payt duşman tanklari biz tomonga öq yoğdirib kela boşladi. Biz ularga yetarli qarşilik körsata olmadik. Çunki bizda tankka qarşi otadigan qurollarimiz yöq edi. Tanklar ustimizga yetib kelganda bizlar okopda yotib oldik. Tanklar esa okoplarni rosa ezğilab, aylanib-aylanib ketdi. Mening yonimdagi 13 nafar jangçilarning 10 nafari okop tubida qolib ketdi. Bir amallab tuproq ostidan yer yuzasiga çiqib oldim. Qolgan 2 nafar jangçilarning tuproq tagidan çiqişiga yordam berdim. Keyin oldimizdagi qişloqqa yetib borganimizda uçta nemis bombardimonçi samolyotlari bizlarni ayovsiz ketma-ket bombalay ketdi. Bu dahşatli bombalardan yeru osmon bir bölib qoldi. Bir payt qarasam, yonimga tuşgan bomba tuproği tagida kömilib qolibman. Bir quroldoş jangçi döstim meni zörga tuproq ostidan kovlab olibdi. Men kontuziya bölgan ekanman. Bu 1943-yil oxirlarida yuz bergan edi. Yangi 1944-yilni Saratov gospitalida kutib olib, may oyigaça davolandim...
Şunday oğir damlarni boşidan keçirgan Ötamurod bobo uruş tugagaç ona yurtiga qaytib kelib, oilali böldi va baxtli hayot keçirdi.
- Hozirgi kunda 25 nevara va 30 evaralar davrasida baxtli hayot keçirmoqdaman. Mening yagona tilagim endi heç qaçon yer yuzida uruş bölmasin! Har kuni, har soatda va hamişa tinçlik qadriga yetaylik. Bugungi obodlik va farovonlik tinçlik tufaylidir, - deydi tabarruk inson Ötamurod bobo Bozorboyev duoga qöl oçarkan.
Ha, tinçlik – oliy qadriyat. Uning qadriga yetişni barçamizga muyassar qilsin!
Qobul ŞOMURODOV.
Suratda: Ö.Bozorboyev.

▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶