ЁЛFИЗ

Қатра

Азамат ота кўчамиз бошидаги тол-тераклар билан ўралган, чор-атрофи тартибга келтирилмаган, кўримсизгина, деворлари нураб қолган уйда ёлғиз яшарди. Ота-она ўнта болани боқади,  лекин ўнта бола битта ота-онани боқолмайди,  деганлари ҳақиқатга яқин, менимча.Ахир Азамат ота ҳам икки ўғил, битта қизни вояга етказди, ўқитди, элга қўшди. Ўқиш, иш баҳона, ҳаммаси шаҳарда. Бири қайсидир идорада фалон мансабда, яна бири қайсидир  олийгоҳда домла эмиш. Ўғилларни қўя туринг, қиз бола отасига меҳрибон бўлади, дейишарди. Аммо  отахоннинг қизи ҳам оиласи ва иши  билан овора.  Ҳафтада бир келади-ю, ғизиллаб дарров орқасига қайтади. Майлида… Бироқ кампири вафотидан сўнг, ўн йилларча вақтдан бери ёлғиз яшаётган отага ҳамқишлоқларининг раҳми келади. Шу боисдан ҳам бир кун униси, бир кун буниси  дегандек, хабар олиб туришади. Бироқ Азамат ота қўни-қўшниларнинг  бу одатини  ёқтиравермайди, аниқроғи, ўғли ҳар сафар келганида уйга  ҳар хил одамлар кириб чиқавермасин, дея танбеҳ беради. Бундан отанинг дили оғриса-да, ҳеч кимга айтмайди, ўғлини ёмонлагиси келмайди.  

Бир куни Азамат ота кўчага чиқиб, қўшниларига: "эртага ўғлим мени шаҳарга, дўхтирга олиб кетади. Овқат олиб чиқиб овора бўлманглар", дея айтиб чиқибди. Бу гапларни эшитган маҳалладошлар “ўғлига инсоф киргани рост бўлсин”, деб  қу-вонишди.

Орадан бир неча кунлар ўтди. Азамат ота ҳовлисининг олдида тумонат одамни кўриб ҳайрон бўлдим. Тинчликмикан?  Ҳааа…  отахон шифохонадан келгандир балки? Қариндош-лари , ҳамсоялар уни кўришга чиққандир, деган  хаёл билан қадамимни тезлатдим. Бироқ ҳовлига яқинлашганимда  йиғи овозини эшитиб, юрагимда алланечук оғриқ сездим. Билсам – Азамат ота вафот этган экан. Эшитганлар ҳайрон, ахир шаҳарга, даволанишга кетмоқчи эди-ку? Машъум хабардан сўнг, фарзандлари дарров етиб келишибди...

Отахон ерга қўйилганидан бери орадан икки йил ўтди. Ҳозир ўша деворлари нураб ётган кўримсиз уйнинг ўрнида қаср пайдо бўлди. Ишининг кўплигидан, тирикчилик важи-дан отасидан хабар олишга вақти етмайдиган  ўғли ҳар куни шу ерда…   

Севара ИСМОИЛОВА.