АЁЛ-ҚИЗЛАРДА ИЛОҲИЙ ҚУДРАТ, МЕҲР-ОҚИБАТ БОР

Қишлоққа энамни кўргани бордик. Энди омонлик сўрашиб турган эдик, қўшни уйдан шовқин-сурон эшитилиб қолди. Дойиларим бир-бирига маъноли қараб олиб, бизларни ичкарига бошлади. Олдимизга дастурхон ёзилиб, чой келди. Бояги шовқин тинмади. Охири энам қўшни ҳовлига кетди.

“Не гап” дегандай Абдулла дойимга қарадим. “Қўшнимиз ичиб олиб, қутуриб юриб, ўзи босилади. Онам ҳозир тинчитиб келади”, деди. Мен “маст бўлса, энамга зарар бериб юрмасин, борайлик”, дедим.

– Йўқ, қўшни ўзи ёмон одам эмас, ҳар вақт ичса,  шундай ҳунар кўрсатиб туради. Унинг ўғли йўқ, шунга сиқилса керак. Ўзи ўқитувчи, бизларни ҳам ўқитган, уч қизи бор. Ҳайрон қоламан, уч қиз берган Худо ўғил ҳам берар ахир?. Қиз фарзанд эмасми? Қизнинг тирноғига зор одамлар бор. Олим бўлиб, одам бўлмаган инсон-а, билсанг – қиз уйнинг фариштаси. Шундай қизлар бор – ўн ўғилга татийди. Оталарига ўғил олиб бермаган раҳматларни олиб беради, – деди дойим.

“Бекажон” газетаси бир танлов ташкил қилган экан. Ҳар бир фарзанд  оталари ҳақида ёзиш керак. Жуда хайрли иш. Натижасини ўқиб кўрсам, 98 фоиз иштирокчи қизлар ўз оталаридан буюк фазилатлар топиб, тўлиб-тошиб ифтихор билан ёзган. Нега қизларчалик ўғил болалар оталарини яхши кўрмайди? Қиз ота-онага меҳрибон бўлади. Ака-укаларини қадрлайди. Ҳаётни кузатсангиз – шундай ҳодисалар кўп.

Нукусдан қайтаётган эдик. Қипчоққа келганимизда, бир аёл қўл кўтарди. Акам машинани тўхтатди. “Опа ёмғирда йўлга чиқибсиз-ов”, деди акам. Аёл:

– Акамнинг болаларидан хабар олиб келаяпман, чечам ўтиб қолди. Олти бола етим қолди. Ҳафта-ўн кунда келиб нон ёпиб, кир-чирларини ювиб кетаман. Бугун сал кеч қолдим. Ҳали болаларимни боғчадан олишим керак эди, – деди у қимтиниб. Опани боғча ҳовлисигача олиб бориб қўйдик. Ўйлайман, хотини қазо қилган аканинг акаси бордир, иниси бордир, улар ҳам шу юпунгина кийинган сингилга шундай фидойилик қила олармикин?

Бир куни суд биноси олдига бориб қолдим. Бир тўда одамлар турарди. Улар ичида бир аёл эътиборимни тортди. “Акамни ноҳақ қамашди, бу туҳмат”, деб дуч келган одамга осилиб йиғлаяпти. Тушундим. Акани судлашаяпти, сингил учун ака айбсиз. Билсам, ака пора билан қўлга тушган экан.

Шаҳар марказидан дўкон солиш учун сотувга қўйилган бир ерга ака-ука талабгор бўлиб қолибди. Ер укага расмийлаштирилибди. Агар шу ер ука эмас, опа ё сингилга текканида дарров акага инъом қилган бўлар эди. Акам орқамдаги суянчиғим, суянган тоғим, акам дўкон солиб, керилиб юрса, мен қувонаман, деган бўларди. Бу менинг фикрим.

Азизлар, инсон умри қисқа, ўлчоғлик. Нега шу қисқа умрда бир-биримизни асрамаймиз, боримизни туғишганимизга раво кўрмаймиз? Аслида аёл-қизларни ожиза деймиз-у, улардаги меҳр-оқибатдан, қудратдан биз эркаклар ўрнак олишимиз керак!

Хумоюн АҲМЕДОВ.