Орзулар рўёби

Дунёда орзу-армонсиз одам бўлмаса керак. Орзулар инсонга қўшқанот бўлиб, жуда бўлмаганда хаёлан юксак-юксакларга парвоз қилади,кимдир учувчи бўлишни, кимдир космонавт бўлишни, яна кимдир генерал бўлишни орзу қилади. Орзуга айб йўқ дейишади-ку ахир.

Бундан ўн олти йил илгари эллик ёшида бевақт дунёдан ўтган раҳматлик Бозорбой Эрдошевнинг бу ҳаётда орзулари кўп, армонлари бисёр эди. Армия хизматидан кейин ҳарбий бўлиб қолмоқчи эди. Лекин оилада тўнғич фарзанд бўлгани учун ота-она раъйигақараб собиқ "Коммунизм” колхозида, ҳозирги "Тўлқин” хўжалигида автомобиль ҳайдовчи бўлиб ишга ўтди ва умрининг охиригача ўз касбига содиқ қолди. Аммо ҳарбий бўлиш орзуси ҳамон кўнгил тўрида сақланиб қолаверди ва ўз орзусининг ушалишини фарзандларида кўришни истади. Бу орзу истакни тўнғич ўғли Илҳом Эрдошевга кўнгил ёриб айтиб уқтирди, такрор-такрор қулоғига қуйди. Илҳом ҳам зийрак бола эмасми, дадасининг нима демоқчи эканлигини уқди ва дадаси эришолмаган орзуни ўз толеида кўришни ният қилди. Эзгу ният албатта ушалади, агар унга чин ихлос билан интилса, бутунсаъйи-ҳаракатлари шунга йўналса.

Бозорбой Эрдошевнинг қулоғига Урганчда ҳарбий академик лицей борлиги чалиниб турарди. Вақт топиб, мазкур билим даргоҳигабориб ўқишга кириш тартиб-қоидалари билан танишиб қайтди. 33-сонли умумтаълим мактабида аъло баҳоларга ўқиётган ўғли Илҳомга бу борада жуда жўн ва қизиқарли қилиб гапириб берди. Бундан кейин Илҳомнинг ҳарбийликка бўлган қизиқиши янада кучайди. 8-синфни битказиши биланоқ зарур ҳужжатларни тайёрлаб, дадаси билан биргаликда Урганчга жўнади. 1995 йилда Урганч ҳарбий академик лицейини битказиб, ўқишни давом эттириш учун Самарқанд олий ҳарбий қўмондонлик автомобиль муҳандислик билим юртига ўқишга кирди. Бундан дадаси Бозорбой Эрдошев ва онаси Бибисара Қўчқоровалар беҳад хурсанд бўлишди. Нафақат хурсанд бўлишди балки солиҳ ва қобил ўғлидан мамнун ва рози бўлишди. Чунки, отасининг орзулари ушалаётган эди. Лекин мазкур олий ҳарбий билим юртининг 3-босқичини битказиб, 4-босқич курсанти бўлган кезда отаси Бозорбой ака оламдан ўтди. Йиллар кетидан йиллар бир-бирларини қувлашгандек ўтаверди. Бизнинг удумимиз бўйича ота ўрни бўш қолмаслиги керак. Бу масъулиятли оғир вазифани тўнғич ўғил Илҳом Эрдошев ўз зиммасига олди. Табиатан вазмин, ақл-заковатли, ҳаётда ҳар ишнинг кўзини биладиган ва тадбиркорона ҳаракат қиладиган моҳир ташкилотчи, кези келганда топқир ва эпчил, чақиндек тез ҳаракат қиладиган абжир ҳарбий йигит бўлиб камолга келган йигит ҳозирда Самарқандда Марказий ҳарбий округда подполковник, махсус ботальон командири бўлиб хизмат қилмоқда. У отаси орзуларини рўёбга чиқариш учун жуда кўп ҳаракатлар қилди ва укалари Омонбой ҳамда Қурбонбой Эрдошевларни ўз сафига – ҳарбийлар сафига қўшди. Омонбой Эрдошев ҳозирда Шимолий-Ғарбий ҳарбий округнинг "Қўскўл” гарнизонидаги ҳарбий қисмда сержант, взвод командири бўлиб ўз бурчини адо этмоқда. Унинг Ватанимизга садоқатли хизматларини давлатимиз юксак баҳолаб, мустақиллигимизнинг 21 йиллиги арафасида "Содиқ хизматлари учун” медали билан мукофотлади.

Майор Қурбонбой Эрдошев ҳам акаси Илҳом Эрдошевнинг қўллаб қувватлаши натижасида Самарқанд олий ҳарбий қўмондонлик автомобиль муҳандислик билим юртида таҳсил олди. Эрдошевлар учун муқаддас олий ўқув даргоҳи бўлиб қолган бу маскан уларни камолот чўққилари сари етаклади. Ҳозирда майор Қурбонбой Эрдошев Фарғонада-Шарқий ҳарбий округда намунали хизмат қилмоқда.

Айни даврда ака-ука Эрдошевлар Ватан олдидаги ўз бурчларини сидқидилдан адо этиш асносида ўз оилалари, бола-чақалари билан бахтиёр ҳаёт кечирмоқдалар.

Йиллар ўтаверар, даврлар ва замонлар ўтаверар. Аммо ҳаёт ўз йўлида давом этаверади. Кимки, бу ҳаётда ўзидан ўчмас из қолдириб, яхши ному яхши амаллар ҳадя этиб, ҳаёт аталмиш муқаддас китоб саҳифаларига зарҳал ҳарфлар билан ёзилган битик қолдирса, ўша одамнинг умри ва хизматлари ҳамда меҳнатлари кўпчиликка ибрат бўлғусидир.

Юқорида номлари зикр этилган солиҳ ва қобил фарзандларнинг севимли ва азиз волидаи муҳтарамаси Бибисара Қўчқорова туманимиз қишлоқ хўжалигининг муҳим тармоқларидан бири бўлган етти хазинанинг бири - пиллачиликни ривожлантиришга, қолаверса "Тўлқин” хўжалигида пиллачиликни ривожлантиришга баҳоли қудрат ҳисса қўшиб келмоқда. У шу хўжаликда қирқ икки йилдан буён, яъни, 1972 йилдан бери пиллачилик бўйича бош мутахассис – пиллачилик агрономи бўлиб ишлаб келмоқда. Давлатимиз унинг соҳани ривожлантириш бўйича кўп йиллик меҳнатларини муносиб баҳолаб "Шуҳрат” медали билан мукофотлади. У олтмиш тўрт ёшни тўлдираётган бўлса-да ўзининг севимли соҳасини янада ривожлантириш йўлида бетиним меҳнат қилиб жон куйдирмоқда. Оилада эса ҳам она, ҳам ота масъулиятини адо этмоқда. Унинг учун олий бахт - доимо меҳнат қилиб фарзандлари ва неваралари бахтини ва камолини кўришдир.

Суратда: "Содиқ хизматлари учун" медали соҳиби, сержант О.Эрдошев.