Jayxun ilhomlari
Tabrik
Togʻlarning bagʻridan asta erib qor,
Qishdagi uyqudan uygʻonib bahor.
Dillarda qoldirmay zarracha gʻubor,
Mana, Navroʻz keldi bogʻlab belini,
Shodlikka toʻldirib Amu elini.
Bugun osmon tiniq, charaqlar quyosh,
Boychechak koʻtarib, sekin yerdan bosh,
Necha asrga teng, bilmam, necha yosh,
Ana, Navroʻz keldi, bogʻlab belini,
Yayratib-yashnatib, Amu elini.
Chor taraf koʻk libos kiyibdi yana,
Koʻk somsa, sumalak – qadim anʼana.
Bahoriy taomdan chuchvara, mana,
Goʻzal Navroʻz keldi, bogʻlab belini,
Nurlarga toʻldirib Amu elini.
Bolalar shoʻx-shodon, varrak qoʻlida,
Turfa gul ochilgan, oʻng-u soʻlida.
Har bahor kutamiz koʻzlar yoʻlida,
Yana Navroʻz keldi, bogʻlab belini,
Quvonchlarga belab, Amu elini.
Bahorda uygʻonar, tabiat asli,
Shoirlar joʻsh urar, navbahor fasli.
Biz buyuk avlodlar – ajdodlar nasli,
Yurtga Navroʻz keldi, bogʻlab belini,
Yaxshilar eli deb, Amu elini.
Shomurod, goʻzaldir ulugʻ bu kunlar,
Kun bilan bir boʻlib, tenglashgan tunlar.
Barchaga muborak, boʻlsin bugunlar,
Elga Navroʻz keldi, bogʻlab belini,
Chin dildan qutlayman Amu elini!
Shomurod Xoʻjanov, Doʻrman ovuli.
Navroʻzoy keldi
Kelmoqda Navroʻzoy, tabiat alqar,
Ming yillik anʼana, taʼrifi doston.
Musulmon xalqlarning koʻhna bayrami,
Bahorning erkasi, botini – boʻston.
Bahor nafasidan oshufta kunlar,
Tutdi bedor oshiq gulgʻuncha kaftin.
Bugun sizga yozay, goʻzal va koʻrkam,
Maʼshuqa Quyoshning muhabbat taftin.
Sarrin sabo yelib, yuzlarim silab,
Dimoqni qitiqlar, yalpizlar isi.
Kurtaklar ochmoqda, muattar tuygʻu –
Yurakda barq urib chechakning sasi.
Kuyunchak boychechak boshin koʻtarib,
Peshvoz chiqib, berar Navroʻzga salom.
Ming noz-u karashma, tarovat, ifor –
Asli Turon xalqdan beqiyos kalom.
Fasllar erkasi – Bahoroy qizi,
Qir-bogʻga zeb berib, elchi yolladi.
Tabiat koʻksiga sogʻinchin bitib,
Olamga iqboldan yorliq yoʻlladi.
Quyoshning taftidan toʻlgʻanar zamin,
Yasharish quvonchi, farzandin kutib.
Jangari bulutlar navbatni kutmay,
Bagʻridan qut yogʻar, saxiylik tutib.
Doʻstlarim, kelinglar, kutib olaylik,
Ostona oldiga Navroʻzoy keldi.
El - yurtning rizqiga qoʻshib baraka,
Goʻzallik ilhomin ulashib yeldi.
Tilimda, dilimda Navroʻz ayyomi,
Tilakdan taxt bitib, eltdim guldasta.
Sogʻinchdan hapriqib, koʻzlar quvonsin,
Muborak Navroʻzga qalbim payvasta.
Zulfiya Ollayorova.
Tong
Yorishmoqda bu olam,
Yana bir tun oʻtkazib.
Quyosh chiqar moʻralab,
Boʻy-bastini koʻrsatib.
Bir tomonda qaldirgʻoch,
Bir tomonda chugʻurchuq.
Hatto xoʻroz joʻr boʻlib,
Aytishadi zoʻr qoʻshiq.
Erta tong turib kelin,
Koʻchalarni supurar.
Dehqonlar bogʻlab belin,
Dalada ketmon chopar.
Bu dunyo mehnat bilan,
Goʻzal va gashtli har dam.
Ter toʻkib qilsa mehnat,
Koʻrgay rohat-farogʻat.
Diyorbek NURJANOV,
84-maktab oʻquvchisi.
Yana gullar ochildi
Oʻlkamizga bahor keldi,
Turli qushlar uchib keldi.
Yana gullar ochildi,
Olamga nur sochildi.
Bahor shunday nafis fasl,
Bayramlari koʻp asl.
Onajonlar bayrami,
Hamda Navroʻz ayyomi.
Vatanim shoirlari,
Hamda mard botirlari.
Bayram qilar har kunni,
Ulugʻlab har insonni.
Jasmina Bekimbetova.
Bodom guliga
Darak berding bizga yangi hayotdan,
Boychechaklar yana, yana unadi.
Mana, kelayotgan erta bahordan,
Bodom yana "oppoq boʻlib gulladi".
Takror kelaverar har yil shu lahza,
Takrorlanmas hayot baxshida etib.
Bodomning gullagan oppoq gullari,
Muhabbatga oshno qalblarni chertib.
Zax bosgan koʻngillar yayraydi koʻrib,
Har bitta gulida bordir bir hayot.
Bodomning qondoshi oʻrik gulini,
Zulfiya kuylaydi mangu, barhayot.
Munisa TAJIBOYeVA,
20-maktab oʻquvchisi.
Koʻklam ifori
Yana bahor keldi iforin sochib,
Koʻngil muzliklarin eritib bir-bir.
Togʻ-u tosh bezandi chiroyin ochib,
Tonglarni uygʻotar shabada gʻir-gʻir.
Oftoboy nurlarin ayamay, qarang,
Momo yer koʻksiga baxsh etdi huzur.
Ming yillik udumlar berganda jarang,
Kengliklarni quchdi jahoniy surur.
Gʻunchalar koʻz ochdi dilim quvnatib,
Shunchalar yoqimli koʻklam ifori.
Bogʻ-u chamanlarni chunon yayratib,
Sepin yoyib yurar Yurtim Bahori.
Qaldirgʻochlar qaytdi ayvonimizga,
Turnalar qoʻshigʻi samoni tutdi.
Koʻz tegmasin tinch davronimizga,
Alloh sharaflagay jonajon Yurtni.
Zuhra AHMEDOVA.
Onajon
Onajonim – tanhoim,
Yagonasiz, mehribon.
Soʻzlarida sehr bor,
Quyoshimsiz mehribon.
Mening sevgan quyoshim,
Eng begʻubor yulduzim.
Eng fusunkor kunduzim,
Farishtasiz, onajon.
Tinch-osuda tunimsiz,
Jozibali kunimsiz.
Osmondagi oyimsiz,
Mehribonim onajon.
Doim bizni oʻylaysiz,
Kelajakni kuylaysiz.
Aʼlo oʻqigin, deysiz,
Sizga rahmat, onajon!
Hulkaroy RAJABOVA, 6-maktab oʻquvchisi.
Qaldirgʻoch
Osmonlarda uchasiz,
Dalalarni kezasiz.
Qoʻllarimni choʻzganda,
Mendan uzoq qochasiz.
Bogʻlarimni kezganda,
Ayvonimga kirib oʻt.
Osmonlarni quchganda,
Qanotingni yozib oʻt.
Ayvonimdan joy olib,
Tom ustida uchasiz.
Chugʻurlashib kun-u tun
Bolangizni boqasiz.
Elyorbek Erkinov,
57-maktab oʻquvchisi.
Dadamga
Men dunyoga kelgan kunimda,
Quvonchidan yigʻlagan dadam.
Koʻz yoshlari qalqib koʻzida,
Gullab-yashnab ketgandi olam.
Men – chaqaloq yuziga boqib,
Shirin xayol surgan dadajon.
Koʻzmunchoqlar, tumorlar taqib,
Quchogʻidan qoʻymagan bir on.
Yoʻllarimga rayhonlar sochib,
Toʻsiqlardan olib oʻtdingiz.
Orzularga imkonlar ochib,
Menga hayot jomin tutdingiz.
Ogʻirimga tutasiz yelka,
Qiynalganda suyangulik togʻ.
Baxtiyorman, shuning-chun, erka,
Mening uchun osuda har chogʻ.
Mehringizga qonib ulgʻaydim,
Minnatdorman sizdan toabad.
Hayotimda kamlik koʻrmadim,
Sizga boʻlgum munosib farzand.
Yuragimga malham soʻzingiz,
Borligingiz – ulugʻ davlatim.
Onam bilan qoʻsha qaringiz,
Sizlar mening tengsiz qudratim.
Osmonimda quyoshim – dadam,
Dilda sabr-u bardoshim – dadam.
Siz uchun men bitaman ashʼor,
Asqar togʻim, davlatim – dadam!
Munira Karimova,
42-sonli maktab oʻquvchisi.
Varrak
Varrak uchirib ukam,
Koʻklarga koʻz tikadi.
Baland uchgan varragin,
Ortidan yuguradi.
Varrak uchar samoda,
Burgut misol balandlab.
Ukajonim dilida
Quvonchlari qatma-qat.
Varragingning, ukajon,
Ipi hech uzilmasin.
Birlashib yer-u osmon,
Seni Alloh qoʻllasin.
Sevinch Toʻliboyeva, 2-maktab oʻquvchisi.
Ota-ona
Ota-ona biz uchun
Allohimning neʼmati,
Ota-ona sogʻligi
Har bir inson boyligi.
Ota-ona sogʻ boʻlsin,
Farzandlarin yonida.
Doim duolar qilsin,
Ona yurt iqboliga.
S.Yoʻldosheva, 57-maktab oʻquvchisi.
Manzara
Bahor keldi, soʻlim sabolar ila,
Hutning ayoziga solib gʻulgʻula.
Qaldirgʻochlar keldi, jivir-jivirlab,
Chumchuqlarga yoʻllashib noma.
Xushboʻy hid taratdi ochilgan gullar,
Joʻshqin kuyin boshlab bulbullar.
Bahor nafasidan ungan boychechak,
Mayin sabolarga chulgʻandi falak,
Oʻriklar gulladi oq libos kiyib,
Bahor sepin yoydi Vatanni suyib.
Qushlar uchib-qoʻnib uya quradi,
Momolar sumalak zavqin suradi.
Mohinur ODILBOYeVA,
19-sonli maktab oʻquvchisi.
Bahor
Koʻklam kelib, ochilar gullar,
Zamin yashil libosin kiyar.
Kulib, taʼzim qilar maysalar,
Senga salom boʻlsin, Gul Bahor!
Intiq kutdik yoʻlingga qarab,
Dalalarda erib ketdi qor.
Kelar eding bogʻlar oralab,
Senga salom boʻlsin, Gul Bahor!
Keltirasan baraka va qut,
Yangilaysan olamni takror.
Koʻngillarni aylading xushnud,
Senga salom boʻlsin, Gul Bahor!
Mahliyo Oʻrinboyeva,
23-sonli maktab oʻquvchisi.
Bodom guliga
Darak berding bizga yangi hayotdan,
Boychechaklar yana, yana unadi.
Mana, kelayotgan erta bahordan,
Bodom yana "oppoq boʻlib gulladi".
Takror kelaverar har yil shu lahza,
Takrorlanmas hayot baxshida etib.
Bodomning gullagan oppoq gullari,
Muhabbatga oshno qalblarni chertib.
Zax bosgan koʻngillar yayraydi koʻrib,
Har bitta gulida bordir bir hayot.
Bodomning qondoshi oʻrik gulini,
Zulfiya kuylaydi mangu, barhayot.
Munisa TAJIBOYeVA,
20-maktab oʻquvchisi.
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
▶
