YaNGI YIL KEChASIDA

Yer-u osmon birlashdi, qor gullari bazmida,
Dillar shodon sirlashdi, vasl-u diydor azmida.
Doʻst-u yoron jamlashdi, shijoat bor jazmida,
Soʻz ila nur qorishdi, ahli ashʼor nazmida –
Yangi yilning zavqidan orolandi yovonlar.

Archazorlar iforin simirganda gul diyor,
Yozib koʻngil xumorin, dil toʻlgʻondi baxtiyor.
Qor tagida bahorni koʻrganida necha bor,
Zaminga berib bagʻrin, xalqim tuydi iftixor –
Vatanning qor, qishidan ziyolandi davronlar.

Ming xilga doʻndi qarang, mahallalar orasta,
Sochildi ajib jarang, kuy, yallalar payvasta.
Bogʻ-u rogʻlar kumushrang, qor gullar dasta-dasta,
Anov chollarga qarang, yigitlarday barvasta –
“Omon-yey, omon”lardan zebolandi ayvonlar.

“Lazgi”dan boʻls-i-in!” – deya qayrogʻin shaqillatib,
Choʻgirma boshda qiya, barmogʻin qarsillatib.
Oʻzga etib mahliyo, jon-u tanni titratib,
“Lazgi” tushdi qariya, voh-voh-yey, qoyillatib,
Ajab! Kuylar sehridan jilolandi har yonlar.

Bezandi boshdin-oyoq Vatanning har goʻshasi,
Boʻldi tun-u kun porloq, yilning zoʻr tomoshasi.
Joʻshib mehr-u ishtiyoq, yuraklarning inshosi –
“Qor xat”lar yozilgan chogʻ toshdi koʻngil chashmasi:
Sipqorib dil chashmidan hayolandi zabonlar.

Sozanda-yu goʻyanda, ahli ashʼor bir taraf,
Navoiy, Bobur dilda, sheʼr bitdi necha salaf.
Bir yon gʻazal, badiha, bir yonda navo talab,
Navolarning mavjida raqqosalar safma-saf,
Oʻynadi qiyib-qiyib, hech qolmadi armonlar.

Keling, bu dam yaxshilar, davrani kengdan olib,
Mehr – qalbni naqshlar, oqibat boʻlgay gʻolib.
Doston aytgan baxshilar, kuylariga chulgʻanib,
Yuraklar sel, eshilar, mudroq dillar uygʻonib –
Maʼnaviyat nuridan jilvalandi imkonlar.

Koʻrdingizmi, qir oshib, keldi tojik yoronlar,
Qardoshlik tuzin totib, jam boʻldi qadrdonlar.
Necha farsah yoʻl bosib, qozoq, qirgʻiz, turkmanlar,
Keldilar quchoq ochib, ildizi bir mehmonlar –
Ming yillik oqibatdan sadolandi Turonlar.

Mehmonlar kelar yoʻlga yozildi kumush gilam,
Fasli qish oʻng-u soʻlda band boʻldi yumush bilan.
Xalqim yashar koʻngilda xayrli tashvish bilan:
“Baraka bor , - deb  – yilda, keldi qorli qish bilan!”
Oppoq qor ummonida havolandi tugʻyonlar.

Bir ajib his ustuvor Yangi yil kechasida,
Azaliy sinoat bor bezangan Archasida.
Niyatlari begʻubor keksa-yosh chehrasida,
Robiya der, betakror kuylarning jilvasida,
Yangi Oʻzbekistonga havaslandi jahonlar.

Robiya YOʻLDOShEVA.