VATANIGA MEHPINI OFTOB QILIB YaShAGAN IJODKOP

Oliygoh auditoriyasidan chiqib, ishga kelgan yoshning kayfiyati oʻzgacha boʻladi. Koʻngling osmonda, unday qilaman, bunday qilaman... Orzular qanotida uchib kelib... oʻqish boshqa, ish boshqa ekanligini anglaysan.

1985-yilning ilk oyidan “Amudaryo haqiqati” gazetasi tahririyatiga ishga kelganimda mening ham boshimdan shunday kechinmalar oʻtgan. Biroq gazetaning oʻsha vaqtdagi muharriri Gulnora opa Matyoqubova, oʻrinbosari Saʼdulla aka Xoʻjaniyozov, jurnalist Xonimjon opa Pajabova, maʼsul kotib Norboy Toʻraboyev, muxbir Zebo Pajabovalarning begʻaraz koʻmaklari, yoʻl-yoʻriqlari bilan hademay kasb koʻnikmasi va malakasiga ega boʻldim.

Men Gulnora Matyoqubova gazetaga muharrirlik qilgan 15-yillik davrning sakkiz yilida tahririyatda ishlagan boʻlsam, opaning xodimlarga talabchanligiga va ayni paytda oʻta jonkuyar va fidoyiligiga doimo qoyil qolib kelganman.

U vaqtlarda bosmaxonada gazetani tayyorlash asosan qoʻlda bajarilgani, haftasiga muntazam uch marta chiqib turgani uchun koʻpincha kechalari ham ishlardik. Oilali, farzandlari yosh boʻlishiga qaramay, Gulnora opa buning uchun hech ogʻrinmas, xodimlarga ham oʻz fidoyiligini “yuqtirib” qoʻyganmi, bilmadim, hech kim kuni boʻyi ishlaganimiz kammi, kechasi ham ishlaymizmi, deb oʻylamasdi. Gazetaning har yangi soni yorugʻlikka chiqqanida quvonchimiz ichimizga sigʻmay ketardi.

Shu yillar oraligʻida gazeta sifatli bosilgani, dolzarb mavzularni mahorat bilan yoritgani uchun sobiq ittifoq miqyosidagi qator tanlovlarda gʻolib boʻldi. Opa butun ittifoq jurnalistlari sʼezdiga delegat boʻldi, nomi elaro tanildi.

Mangʻit shahrida tugʻilib oʻsgan Gulnora Matyoqubovada jurnalistik qobiliyat juda erta uygʻongan. Maktabda oʻqib yurgan vaqtlaridayoq tuman radiosida suxandonlik qilgan, maqolalari, sheʼrlari Qoraqalpogʻiston, Oʻzbekiston miqyosidagi davriy nashrlarda yoritilgan. Avval Toshkent Davlat Universitetining filologiya fakultetini, keyinchalik Oliy partiya maktabini tugatgan. “Amudaryo haqiqati” gazetasida 15-yil muharrirlik qilgach, “Xalq soʻzi” gazetasining Qoraqalpogʻiston Pespublikasi boʻyicha maxsus muxbiri, Mangʻit shahridagi 31-sonli maktabda oʻqituvchi boʻlib ishladi.

Biz shogirdlariga, tumanimiz xalqiga uning teran mushohadaga chorlovchi xilma-xil mavzulardagi dolzarb maqolalari, koʻngli qatlaridan toʻkilgan sheʼrlari maʼnaviy meros boʻlib qoldi.

Bagʻrikeng, odamgarchilikli, tahririyat xodimlarini xuddi oʻz bolasiday har qanday sharoitda himoya qila oladigan, kasbiga fidoyi rahbar, iqtidorli ijodkor Gulnora Matyoqubova 2020-yil aprel oyida 74 yoshida olamdan oʻtdi.

Ha, opa umrining har lahzasini yurtim deb, yurt shaʼnini ulugʻlab, oʻz kechinmalarini otashin satrlarga joylab yashadi. Uning hayotining turli yillarida yozgan sheʼrlari jamlangan “Vatan sevgisi” nomli toʻplamdan joy olgan har bir sheʼrida yuksak insoniy xislatlar ulugʻlanadi, yurtiga, yurtdoshlariga koʻnglidagi muhabbat, harorati sezilib turadi.

Qoraqalpogʻistonda xizmat koʻrsatgan jurnalist, sevimli ustozimiz, el ardogʻida yashagan ijodkor Gulnora Matyoqubovani, boshqa faxriy ustozlarimizni har yili 27-iyun – Matbuot va ommaviy axborot vositalari xodimlari kunida bayram dasturxonimizga taklif etib, diydorlashar, suhbatlaridan bahramand boʻlardik.

Yaratganning irodasi shudir-da, onamizday suyukli ustozimizni dard erta yoʻqladi. Oramizdan bevaqt olib ketdi. Biroq soha rivojiga qoʻshgan hissasi, koʻpgina yetuk jurnalistlarning kamol topishidagi ezgu xizmatlari bilan ruhan doim jamoada. Gulnora Matyoqubova oʻzi yozganiday “Turmush tashvishidan gʻam chekay nega?

Doimo baxtdan masrur, shu yurt suyukli qizi” sifatida doimo barhayot.

Oygul PAJABOVA.