Jayxun ilhomlari

BAGʻIShLOV

(Marhum ustoz Yoʻldosh Qurboniyni eslab)

Bayramlarda – minbarda,

Sheʼringiz oʻqirdingiz.

Joʻshib yurgan chogʻingiz,

Qoʻshiq ham toʻqirdingiz.

Jarangdor ovozingiz,

Tinglab orom olardik.

Qoyil qolib gulduros,

Qarsaklar ham chalardik.

Bugun yoʻqsiz orada,

Oʻrningiz bilinmoqda.

Sogʻinch, hijron tufayli,

Bagʻrimiz tilinmoqda.

Shoirlar koʻp, andisha,

Minbarga yoʻl ochmaydi.

Der: "Tashvishlar kamaysin,

Sheʼr hech yoqqa qochmaydi”.

Zoʻr sheʼrlar yaratsayam,

Yurar pana-panada.

Bagʻishlashni bilmaydi.

Sheʼrin biror canaga.

"Shoirman” demoqlikka,

Hali haqqi yoʻq emish.

Kimdir sheʼrlarin tinglab,

"Havaskor shoir” dermish.

Shu boiskim tortinib,

Minbarlarga chiqmaydi.

Umrning kutmasligin,

Anglamaydi – uqmaydi.

Eh, bu haqda gaplar koʻp,

Aytsam ado boʻlmagay.

Ushbu sheʼrni tinglashar,

Ammo sado boʻlmagay.

Ne qilamiz, maʼquldir,

Har kimniki oʻziga.

Xalqimiz hamon chanqoq,

Sizdek shoir soʻziga.

Afsus, endi minbarda,

Sheʼrlar oʻqib bermaysiz.

Bu yolgʻonchi dunyoga,

Endi qaytib kelmaysiz.

Joyingiz jannat boʻlsin,

Ruhingiz hamisha shod.

Ushbu sheʼrim atadim,

Siz uchun bugun, ustoz!

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV.

ORZU

Manzil sari ravon eltsa,

Bosayotgan qadamlar.

Umrida hech alam koʻrmay,

Kun kechirsa odamlar.

Xudo bergan bu hayotda,

Qimirlagan yutadi.

Boʻlsa hamki dunyo bir kam,

Bori bizga yetadi.

Faqat feʼlni keng qilsak-da,

Dilga solsak muruvvat.

Bizning mehru muhabbatdan,

Borliq olar kuch-quvvat.

Dunyo boʻylab tinchlik uchun,

Hamma qilsa hafsala.

Va hal boʻlsa barchamizga,

Xavotirli masala.

Buning uchun yoʻyganlarga,

Qayta bersa aql-u hush.

Balki shunda boʻlmas edi,

Yer yuzida hech urush.

Hamma qilsa hamma uchun,

Kerak boʻlgan yumushni.

Barcha xursand umr sursa,

Unutib gʻam-tashvishni.

Er ayolga: "Jonim”, – desa,

Koʻzlariga mehr toʻlib.

Ayol erga: "Borim”, – desa,

Ming aylanib, oʻrgilib.

Oʻgʻil har kun kelib tursa,

Erta bilan salomga.

Ota-ona duo qilsa,

"Baxt bergin”, – deb bolamga.

Xayolingni xalos qilib,

Turli noxush hislardan.

Yaxshi xabar kelib tursa,

Uzatilgan qizlardan.

Atrofingda oʻynab yursa,

Nevaralar quvnashib.

Tole hamda omad kelar,

Bir-birini quvlashib.

Xullas, uydan tinch boʻlishdan,

Baxt bormi hech ziyoda.

Shunday hayot orzusida,

Inson yashar dunyoda.

Hayot fayzi, rohatining,

Muhim shartidir ular –

Har tomondan qurshab tursa,

Ahil, inoq qoʻshnilar.

Bejiz emas bizga meros,

Bobolardan shu maqol:

"Makon tutmoq boʻlsang qaydan,

Hovli olma, qoʻshni ol!”.

Saodatdir doʻstlar bilan,

Zavqli kechsa har bir kun.

Chunki doʻstsiz qancha yasha,

Hayotingda ne mazmun?!

Sadoqatda sobit boʻlsa,

Har bitta doʻst, birodar.

Doʻst xiyonat qilsa, hayot,

Doʻzax bilan barobar.

Demak, chin doʻst bormi, bil – bu,

Yaratgandan inoyat.

Bu sababdir shukur qilib,

Suyunmoqqa bagʻoyat.

Ehtiyojing qoplab tursa,

Mehnat qilib topganing.

Ichganingda maza boʻlar,

Lazzat berar totganing.

Daryo toʻlib oqib tursa,

Qirgʻoqlarga urilib.

Dehqon rizqi toʻlib-toshar,

Baxt bulogʻi burilib.

Ajdodlarning merosi ham,

Goʻyo toshqin daryodir.

Oʻrgansa gar kim har qanday,

Qiyin ishga ham qodir.

Bu xazina qancha-qancha,

Kitoblarda boʻlgan band,

Oʻqimoqqa jazm qilganlar,

Undan boʻlar bahramand.

Kim intilsa manzil tomon,

Baxtli hayot yoʻlida.

Orzusiga yetishlari,

Ularning oʻz qoʻlida.

Buning uchun kerak faqat,

Oʻqish, uqish, harakat.

Tangri berar ular qilgan,

Harakatga barakat.

Hamma yetsin murodiga,

Alam va gʻam yutmasin.

Bu dunyodan hech bir odam,

Armon bilan oʻtmasin!

A.Nafasov.

Oilaviy shanbalik

Shanbalik oʻtkazildi,

Uyimizda shanba kun.

Qatnashdi oilamiz.

Jam boʻlib, ham bir butun.

Dadam qoʻlida ketmon,

Nihollarni oʻtqazdi.

Singlim esa suv tashib,

Chelagida yetkazdi.

Opam-chi, supurgida,

Tozaladi har yoqni.

Onam boʻlsa qoʻlidan,

Tushirmadi oʻroqni.

Men esa kuchukchamning,

Uychasini tuzatdim.

Chang boʻlgan joylarini,

Supurib, artib qoʻydim.

Iroda YeRDOShEVA.

Oʻjar joʻjalar

Menda oʻnta joʻja bor,

Barchasi chaqqon, ilgʻor.

Don titkilab toʻymaydi,

Bir-biri-la oʻynaydi.

Biri chiqsa oʻrtaga,

Ikkinchisi gerdayar.

Bir-biri bilan doim,

Quvlashadi har doim.

Bu holni koʻrib xoʻroz,

Tarbiyalaydi biroz.

Oʻjar mitti joʻjalar,

Quvlashmachoq oʻynashar.

Asaloy NORIMMATOVA,

46-sonli maktab oʻquvchisi.

Oilam

Mening ismim Vazira,

Bobom suygan nabira.

Maktabda aʼlo oʻqib,

Ishdan qochmayman sira.

Dadajonim Qahramon,

Mard va jasur, pahlavon.

Ikki akam ulgʻayib,

Boʻlar Vatanga pasbon.

VaziraJumamurodova, 36-sonli maktab oʻquvchisi.

Shukur

Totsang, hayot achchiq-chuchugin,

Bagʻringda ulgʻaysa oʻgʻil-u qizing.

Noshukur boʻlmay bergan rizqiga,

Qabul qil Xudoyim bergan izzatni.

Gʻam-u tashvishdan chiqmasa boshing,

Bemavrid yogʻilsa tuhmatlar toshi.

Sabr ila chidagin har sinoviga,

Sirdosh boʻlib Allohning kalomiga.

Yayov kezsang agar yaqin-yiroqni,

Koʻrsatsa gar senga sahro sarobin.

Yengishga intilib chang-u toʻzonni,

Hamrohim deb bilgin ulugʻ Egamni.

Sabr ila topsang, hidoyat yoʻlin,

Tavba qilib, soʻra ziyobaxsh nurin.

Koʻrsatur doimo savoblar yoʻlin,

Alloh kalomi-la beza umringni.

Yusuf Shukur aytdi, ming bora shukur,

Nomard bilan oshna qilmadi, shukur.

Yomonlar kasriga qolmay bir umr,

Yaxshilar qadriga yetdim, tashakkur!

Shukurullo YuSUPOV, «Gulzor» mahallasi.

Amu qiziga

Alvon lolalardan yasab chambarak,

Bahor gullarini tutay qoʻlingga.

Sozlarim chin, guvohdir falak!

Fido etay jonim sening yoʻlingga.

Nurga toʻlar olam goʻyo sen kulsang,

Bilmam, bosar hayajon qarshimda tursang.

Quvonchga toʻlardi bu gʻarib koʻngil,

Faqat bir muloyim tabassum qilsang.

Qaniydi, boʻlsaydim men shoʻx shabboda,

Qolmasdim izingdan boʻlib yoʻldoshing.

Senga hamroh boʻlib bir kam dunyoda,

Boʻlar edim sening yolgʻiz sirdoshing.

Rasul MATNIYoZOV, Amudaryo akademik litseyi oʻquvchisi.

Qishlogʻim

Ona zamin goʻzalligi senda mujassam,

Insonlarning soddaligi menda mujassam.

Meni noming bilan shaydo etasan,

Hamma yerdan goʻzal mening qishlogʻim.

Yerlarda nish urgan bugʻdoylaring bor,

Samoga boʻy choʻzgan binolaring bor.

Istiqlolga yuz tutgan donolaring bor,

Bilimdonlar-u daholaring bor.

Senda mujassamdir osmondagi oy,

Rayhon hamma yerga beradi chiroy.

Soʻlim koʻchalaring chehrang ochadi,

Bogʻ-u dalalaring – bir jannatiy joy.

Maftuna Qurbonboyeva.

Ustozimga

Tuganmasdir aslo mehr bulogʻi,

Oʻgitlari hayot yoʻlimiz chirogʻi.

Zehnimiz oshirar har bir sabogʻi,

Bu olam bogʻiga bogʻbonsiz, ustoz!

Qoʻlimizga ushlatib daftar, qalamni,

Oʻrgatdingiz ona degan kalomni.

Erinmay singdirdingiz odob-ikromni,

Bizni ezgulikka yoʻllagan ustoz.

Indira ALIMBOYeVA, 32-sonli maktab oʻquvchisi.

Oʻkinch

Men bir goʻzalni jondan sevganman,

U nima desa ham koʻnib bariga.

Keyin yuragimni ilib qoʻyganman.

Yovvoyi jiydaning changallariga.

Endi sevgim kelmas, aldangim kelmas,

Yana uchragim yoʻq musibatlarga.

Sevgi ertaklarin tinglagim kelmas,

Quloq osgim kelmas nasihatlarga...

Chiroyli qizlarga koʻnglim yoʻqolgan,

Qiyo ham boqmayman u parilarga.

Mening ikki koʻzim oʻrganib qolgan

Amudaryodagi suvparilarga.

Komronbek Kamol, Qangli ovuli.

Atirgul

Atirgul-ey, atirgul,

Chiroylidir jamoling.

Goʻyo afsonaviy gul –

Yoqimli xushboʻy hiding.

Bogʻda gullarni kuzatdim –

Malikasi sen oʻzing.

Guldastalar tuzatdim,

Quvnab ketadi koʻzing.

Nafisa HAMROYeVA,

46-sonli maktab oʻquvchisi.