KOʻNGIL TUGʻYoNLARI

YuRING, PAXTA TERGANI!

Hosilga moʻl dalani,

Koʻrib koʻz quvonadi.

Yulduz kabi yonadi,

Yuring, paxta tergani.

Vaqt ketkazmay qalʼada,

Ayni qizgʻin pallada,

Oʻynab qoʻshiq-yallaga,

Yuring, paxta tergani.

Vaj-karsonni qoʻyaylik,

Xirmonlarni uyaylik,

Ish zavqiga toʻyaylik,

Yuring, paxta tergani.

Qiziq kuzning havosi,

Oʻzgaruvchan navosi,

Kelmay qishning sadosi,

Yuring, paxta tergani.

Kundan-kun yangi marra,

Gʻayrat oshsin yuz karra,

Hosil qolmasin qorga,

Yuring, paxta tergani.

Bir qoʻldan ikki yaxshi,

Madadkor hofiz, baxshi,

Tugʻimiz dala naqshi,

Yuring, paxta tergani.

Mehnat qilgan rohatda,

Daromad etib katta.

Qoʻli baland albatta,

Yuring, paxta tergani.

Dala tomon shoshingiz,

Baland qilib boshingiz,

Paxta rizqu-oshingiz,

Yuring, paxta tergani.

Bir-birov-la bellashib,

Suhbatlashib, tillashib.

Etaklashib, qoʻllashib,

Yuring, paxta tergani.

Paxta koʻp chanogʻida,

Qizlarning yonogʻida,

Yetmoq yoʻq sanogʻiga,

Yuring, paxta tergani.

Der: ishlagan tishlaydi,

Buni barcha xushlaydi,

Bayroq qilib ushlaydi,

Yuring, paxta tergani.

Maqtov, olqish sizniki,

Ajib qoʻshiq kuzniki,

Hamdu sano bizniki,

Yuring, paxta tergani.

Kezar dalalar boʻylab,

Saʼdulla shoir kuylab,

Oʻy-fikrin sizga soʻylab,

Yuring, paxta tergani.

Saʼdulla XOʻJANIYoZOV.

OʻYLAR

Ehtiromdir qalbdagi eng inja tuygʻu,

Saxovatu sadoqatdan unar mangu,

Ustoziga shogirdlari misli koʻzgu,

Koʻngil torin sidq kuyiga tuzmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Ilm-hunar egallash-ku emas oson,

Erishilar unga qancha ozorlab jon,

Oh, ustozni ranjitmoqdir yomon-yomon!

Shogird boʻlsang, ustoz qoʻlin tutmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Shogirdiga ochsa qalbin – sohibkaram,

Eʼzozlarga boʻlar loyiq – pir, muhtaram,

Odamiylik fazilatin aylabon jam

Ustoz boʻlsang–shogird qalbin sezmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Har nafasda bir yangilik – taraqqiyot,

Bedorligu har jabhada ijod, sabot –

Shogirdlardan shuni soʻrar zamon, hayot

Ustoz boʻlsang, ranj olamin kezmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Xalqimizda bir naql bor sobit hamon:

"Ustozsizning ustozidir – iblis, shayton,

Har maqomga yoʻrgʻalaydi, boʻlar hayron”.

Bir komili murshid ustoz tutmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Ustozlarning etagidan tutolmadim,

Shogird burchin toʻkis ado etolmadim,

Ustoz qayda... shogirdlardan oʻtolmadim

Ustoz boʻlsang joʻn shogirddan bezmoq joiz,

Shogird uchun ustozidan oʻzmoq joiz.

Tursunboy ABDULLAYeV,

faxriy oʻqituvchi.

USTOZ

Saʼdulla Xoʻjaniyozovga

Ota desam, otamdayin azizdir,

Xuddi onam kabi mehrda ummon.

Ustoz desam, yoʻq, ming chandon yaxshidur,

Jonim fido boʻlsin sizga, ustozim.

Gaplarimdan tashvishimni sezadi,

Yaxshi kunlarida  meni izlaydi.

Xabarlasha olmay qolsam agarda,

Qizim, nega jimsan, deya izlaydi.

Koʻngil sezar, betobligim biladi,

Gʻamga botsam, goʻyo gʻamim oladi.

Torlarga dunyo tor, sen keng boʻl, deya

Otamdayin jon koyitib yuradi.

Zuhra AHMEDOVA.

Ustoz oʻgiti

Shogird ustozidan soʻradi bir kun:

-Bir savol qiynaydi meni kun-u tun.

Xudo yetkazmishdir bunday zamona,

Qoʻl choʻzsak yetadi qaysi tomona.

Roʻyob boʻlib bobolarning ertagi,

Yer tugul, maʼlumdir oyning ham tagi.

Xullas, inson neni qilsa gar orzu,

Yetishga har qachon imkon topar u.

Lekin bitta narsa dilni qilar gʻash,

Ne uchun dunyoda tinmaydi savash?

Nega oliy boʻlib yaratilgan zot,

Tinch yashashga imkon topmas odamzod?

Ustoz dedi: Oʻylab koʻrgin, odatda,

Ikki koʻrinish bor munosabatda.

Birinchisi erur eng oliyjanob –

Ikki inson birga uchrashgani tob.

Agar yaxshi gaplar aytsa yuziga,

Undan ham aʼlosin aytar izidan.

Mabodo orqadan sal-pal koyisa,

Yuzga aytilar koʻp bundan yuz hissa.

Haqiqat yuziga aytilgan odam,

Nafs-u jahl jilovin tutadi mahkam.

Afsuski, rost soʻzni aytishga jurʼat,

Kam odam topadi oʻzida qudrat.

Ikkinchisi erur riyokorona,

Agar soʻzlashmoqqa boʻlsa bahona.

Eng maqtov soʻzlarni aytib oʻziga,

Koʻrinmagan chogʻda uning koʻziga.

Bisotida neki yomon soʻzi bor,

El ichida aytar takror va takror.

Eʼtiqodi sustroq insonni avrab,

Boʻlarlar turli xil janjalga sabab.

Baʼzida xalqlarning janjali uchun,

Kifoya oʻshalar chiqargan uchqun.

Shuning-chun siz yoshlar-tolibi ilm,

Ruhiyat bobida olib koʻp bilim.

Ezgu niyatlarni dilda qilib jam,

Doʻstlik rishtalarin bogʻlang mustahkam.

Tugasa aytilgan oʻsha illatlar,

Doim ahil yashar barcha millatlar.

Ahmad NAFASOV,

"Jayxun ilhomlari” NNT raisi.

HAMKASBLARIMGA

Millat bizdan kutayotir komil inson, dahoni,

Bugun Sizning shogirdingiz bilsin turfa sohani.

Ana shunda Vatan bizga qoʻyar – aʼlo bahoni

Shunda qalblar faxr ila iftixorga toʻlajak!

Shunda bizning koʻchamizda, albat, bayram boʻlajak!

Murabbiylik – ulugʻ kasbdir, gʻururimiz, shonimiz,

Belni bogʻlab ishlasak gar, toptalmagay shaʼnimiz.

Mehnatimiz orqasidan halol boʻlgay nonimiz,

Aziz hamkasb, bunga bizning keladi imkonimiz!

Ana shunda taʼlimda ham yutuqlar koʻp boʻlajak,

Ustoz degan ehtiromga har kim mansub boʻlajak!

Aziz hamkasb, shu bugundan belni mahkam bogʻlaylik,

Oʻzni sifat-samarali taʼlim sari chogʻlaylik,

Imkonlarni berib qoʻygan Vatan haqin oqlaylik!

Yurt oldida burchimizni doim esda saqlaylik!

Ana shunda qalblarimiz iftixorga toʻlajak,

Ustozlarning koʻchasida har kun bayram boʻlajak!

Aziz hamkasb, koʻzni oching, sira qolmang gʻaflatda.

Kelajakning egalari kutar bizni maktabda,

Kompetentsiya, xorijiy til, AKTlar navbatda,

Bizlar buning uddasidan chiqamiz-da albatta.

Ana shunda qalblarimiz iftixorga toʻlajak,

Muallimlar koʻchasida har kun bayram boʻlajak!

Sanobar XOʻJAMUROTOVA, 40-sonli maktab direktori. 

Onamdaysiz

Onamdaysiz, goʻyo onamsiz,

Qancha bilim hadya etgansiz.

Kelajagim porloq qilgansiz,

Unutmayman, sizni ustozim.

Doim mening xayolimdasiz,

Eng ulugʻsiz hayotimda siz.

Quyoshimsiz, oy, yulduzimsiz,

Unutmayman, sizni ustozim.

Dars bergan paytlaringiz,

Eslab qolsam, oʻyga choʻmaman.

Esimdadir har bir soʻzingiz,

Unutmayman, sizni ustozim.

Qancha-qancha bolalarga siz,

Mehr bilan bilim berdingiz.

Bizlar sizga rahmat aytamiz,

Unutmayman, sizni ustozim.

Maktabimni bitirganimda,

Hayot sari yoʻl olganimda.

Yomon kun va yaxshi kunimda,

Unutmayman, sizni ustozim.

Javohir YOʻLDOShEV.

Ardoqlab yashayman

Nomingiz ulugʻdir azal-azaldan,

Madhingiz tushmaydi kuy-u gʻazaldan,

Mehringiz qimmatdir oltin-u zardan,

Ardoqlab yashaymiz sizni ustozlar.

Siz bergansiz Navoiyga taʼlimni,

Oʻqitgansiz Ulugʻbekday olimni,

Qabul aylang tahsinlar-u taʼzimni,

Buyuklik yarashar sizga ustozlar.

Ilm bogʻin yaratguvchi bogʻbonsiz,

Taʼlim berib charchamangiz hech on siz,

Hurmat-ehtiromga loyiq insonsiz,

Bu kun taʼzimdamiz sizga ustozlar!

Asadbek NURADDINOV,

11-sonli maktab oʻquvchisi.