МЕҲР-ОҚИБАТДАН БЎЙ ТИКЛАГАН ОИЛА

Умрнинг машаққати – унинг роҳатини таъминлайди. Кимки, эзгу ниятлар билан, эртанги кунига умид билан интилса, ҳаёти обод, фаровон бўлади.

Аслида ҳаммамиз ҳам меҳр-оқибатдан, ҳалол меҳнатдан юксалган файзли хонадонларни кўрганимизда ҳавасимизни яшира олмаймиз, манзарадан баҳра олиш баробарида хонадонда яшовчилар қандай бахтли одамлар экан-а, деб ўйлаймиз. Бироқ чуқурроқ мулоҳаза қилиб кўрсак, ҳар қандай гўзалликнинг, ободликнинг ижодкори одамлар эканлигини англаймиз.

Биз ижодий гуруҳимиз билан Оқ олтин овулининг Бештом аҳоли пунктига бориб, овулнинг намунали оилаларидан бири саналмиш Шариф Ўрозовнинг хонадонини суриштирганимизда кўча бошида учраган йигит:

– Ҳувв, анави олди гулзор уй Шариф оғаники, – деди кўча охирроғига ишора қилиб.

Яхшининг яхшилигини айтсанг – иймони тошади, дейди халқимиз. Оқ олтин овулидаги элга ибрат бўлгулик, ўзига хос ҳамжиҳатлик, меҳр-оқибат ва ўзаро ҳурмат ҳукмронлик қилаётган Шариф Ўрозовнинг оиласи ҳақида ҳикоя қилишдан мақсадимиз ҳам шу эди аслида. “... олди гулзор уй”, деган “таъриф”дан яна ҳам кўнглимиз юксалди.

Чиндан-да, ҳовлининг фасад қисмиданоқ қийғос очилиб турган анвойи гуллар, дид билан экилган арча ва бошқа манзарали дарахтлар кўчадаги бошқа ҳовлилардан ажратиб турибди. Ҳовлига кираверишда, томорқадаги боғ, дид билан экилган турли экинлар бу ерда яшовчиларнинг меҳнатсеварлигидан, омилкорлигидан далолат беради. Улкан, чиройли кўринишга эга ҳовли олдидан бошлаб, йўлак бўйлаб, томорқа охиригача эрта баҳорда экилган пиёз отиз ичида бегона ўт йўқлигидан баравж ниҳоллар ўзини кўз-кўз қилади. Картошка, сабзи, бодринг, помидор булғор қалампири каби экинлар ривожи ҳам яхши.

Бошингизни кўтариб қарасангиз юқорисини кўришингиз душвор бўлган ўрикларни, олма, олча, шафтоли, нашвати ва бошқада мевали дарахтларни ҳам Шариф Ўрозовнинг ўзи экиб, парвариш қилган экан. Бир туп ўрик дарахтидан ҳар йили мевасини еганлари, қишга мураббо қилиб ғамлаганларидан ташқари 100 килоча қоқи олишар экан.

Хонадон бекаси Моҳимжоннинг айтишича, боғдаги унча катта бўлмаган шотут дарахти меваси қишга мураббо, компот тайёрлашга, ейишга ва яқинларига улашишга ҳам етиб ортади.

Тагига тангадай офтоб тушмайдиган ўрик, олма дарахтлари тагидаги кўрпачадай келадиган, ҳимояланган ер диққатимизни тортди. Айтишича, хонадон бекаси гулчиликка ҳам қизиқаркан, қишда ичкарида турган хонаки гулларини ёзда шу ерга экиб, янги чиқарган шохларини алоҳида ўтқазиб кўпайтираркан. Шугина ернинг ўзи 350-400 минг сўм даромад берар экан.

Бундан ташқари, кўчасидаги қўшниларига, маҳалладошларига шунчаки савоб учун улашар ҳам экан.

Шариф Ўрозов баъзан ўзи бунёдга келтирган шу мўъжаз боғида ўтириб хаёлга толади. Шу ҳовлида уч ака-ука, тўрт опа-сингиллари билан кечган болалик чоғлари, отаси эрта вафот этиб кетгач, онасининг не бир машаққатлар билан уларни вояга етказганлари, ёлғиз боши билан етти нафар ўғил-қизларини уйли-жойли қилгани, уч нафарини олийгоҳларда ҳам ўқитгани кўз ўнгидан ўтади, онасининг издоши бўлиб, ота-онаси чироғини ёқиб, ҳовлисини обод қилиб ўтирганидан кўнгли фахрга тўлади. Бугунгидай кунларга ўзи ҳам осонликча эришмаганига иқрор бўлади.

Ҳа, улар ҳам фарзандларини улғайтириб, олий маълумотли, оилали қилгунича ҳаловат билишмади. Баъзан чарчаган дамларида эр-хотин бир-бирига:

– Синфдош, ҳали яхши кунларимиз олдинда, – дея тасалли беришар эди. Дарвоқе улар синфдош, ёшлигидан бир-бирига кўнгил қўйиб турмуш қуришган.

Шариф Ўрозов ва аёли ана шундай машаққатлари эвазига бунёдга келтирган бахтли оиласига бугун кўпчилик ҳавас қилади, маҳалладошлари ҳурмат қилишади.

Хонадон соҳиби Шариф Ўрозов 30 йилдирки, турмуш ўртоғи Моҳим Холменова билан биргаликда аҳил-иноқликда яшаб келишмоқда. Улар 4 нафар фарзандни камолга келтириб, эл корига ярайдиган инсонлар қилиб тарбиялашди. Айни пайтда улар бобо ва буви бўлиб, 5 нафар неварани вояга етказишмоқда.

Оила таянчи Шарифжон 20 йилдан бери Қўнғирот минтақавий темир йўл ўзагидаги Қораўзак станциясида навбатчи бўлиб ишлайди. Моҳим эса ўрта тиббиёт ходими, узоқ йиллар ўз мутахассислигида ишлади, ҳозир пенсияда. Шунда ҳам уй юмушлари билан бирга тадбиркорлик қилади. Катта қизи Азиза ҳозирда икки фарзанднинг онаси, 9-МТТда тарбиячи бўлиб ишлайди. Намунали келин, ишчан ходим саналади. Ўғли Фаррух отаси ёнида станцияда юкларни қабул қилиб олувчи бўлиб ишласа, кичик ўғли Ислом Нукус Давлат университетининг геодезия факультетида сиртдан таҳсил олиш билан биргаликда Қоратовдаги хусусий заводда экскаваторчи бўлиб ишлайди. Кичик қиз Адиба олий ўқув юртига киришга тайёргарлик кўраётир.

Фарзандлари, неваралари дастурхон атрофига йиғилишганида топганларини олдига қўйиб, уларнинг дийдорига тўйиб ўтиришни Шариф Ўрозов ҳам, аёли Моҳимжон Холменова ҳам улкан бахт дея ҳисоблашади, Яратгандан шундай кунларини бардавом қилишини сўрашади, ўзлари ҳам шунга интилишади.

Уларнинг хонадонида бўлиб, оила ҳаёти билан танишган одам аввало бу ердаги ободлик соҳибларининг кўнглидан бошланганини англайди.

Улар ўз ҳалол меҳнатлари эвазига турмушларини обод этиб, маҳалладошларини ҳам шундай яшашга даъват этмоқда, зарур ҳолларда моддий қўллаб-қувватламоқда. Хайр-эҳсонни ўнг қўлинг берганини чап қўлинг билмасин, дея ҳисоблайдиган хонадон соҳиби, соҳибасининг истагига кўра бу ҳақда очиқ гапирмадик. Бироқ кўнглимизда уларга янада ихлосимиз ортди.

Истагимиз, элимизда ана шундай оилалар кўпаяверсин.

Зиёда САДАДДИНОВА,

Ойгул РАЖАБОВА.