Кунлардан бир кун Ўрозали Рейимов...

Дилкаш, ҳазилкаш ва қувноқ инсон, устозимиз Ўрозали Рейимов ҳар доим давраларга файз киритиб, атрофидагиларга кулгу, табассум «юқтириб» юради. Ўзи қувноқ бўлганиданми, ҳаётда у билан боғлиқ жуда кўп кулгули воқеалар содир бўлиб туради. Қуйида улардан баъзиларини Сизнинг эътиборингизга ҳавола қилмоқчимиз.

Ўрозали Рейимов «Амударё ҳақиқати» газетаси таҳририятига ишга янги кирган кунларнинг бирида навбатчилик ҳам унинг «чекига» тушди. Боз устига, қандайдир мавзуда танқидий мақолани бошлаб қўйган эди, шоша-пиша тугатиб, теришга берди.

Эртасига эрталаб ҳамкасбларидан бири бошини қуйи солиб ўтирган Ўрозали оғага:

– Ҳа, Ўрозали оға, навбатчилик қийин эканми? – деди ҳазиллашиб.

– Йўқ, нега ундай дейсан?

– Шунда нега «мулгиб» ўтирибсиз, ичган одамдай?

– «Банг»нинг («Наша», демоқчи. Таҳр.) кучи, – деди Ўрозали оға жиддий оҳангда ва ҳамкасбининг қўлига янги чоп қилинган газетани тутқазди.

Ҳайрон бўлган ҳамкасби, Ўрозали оғанинг мақоласи устидаги сарлавҳани ўқиб, гап нимадалигини тушунди ва кулиб юборди.

Танқидий мақоланинг «Мухбиримиз бонг уради» деган рукни хатолик туфайли «Мухбиримиз банг уради» бўлиб кетган экан...

* * *

Ўрозали Рейимов Қорақалпоғистон телевидениесида ишлаб юрган кезлари қишлоқ хўжалиги корхоналарида шўр ювиш ишларининг бориши ҳақида лавҳа тайёрлаб, «Хабар» дастурига жўнатди.

Лавҳа эфирга кетгач, зум ўтмай, раҳбардан қўнғироқ бўлди:

– «Амударё тумани деҳқонлари ерларни сув билан суғормоқда» деган жумлани қандай тушунсак бўлади? – деди раҳбар саломаликдан кейин.

– Тўғри-ку, туманда суғориш ишлари аллақачон бошлаб юборилди, якунланай деб қолди, – деди ёш мухбир бошлиқнинг мақсадига тушунмай.

– Шунда не, Амударёдан бошқа туманларда ерни сув билан эмас, керосин билан суғоришадими?..

Ёш мухбир яна бир марта шу каби «қовун туширди».

– «Фалон мактабда узунликка югуриш бўйича мусобақа ўтказилди, дебсиз? – «Юқоридан» қўнғироқ қилган киши кулиб, ушбу жумладан ҳайронлигини билдирди: – Нима, одатда кесасига югуришармиди?

* * *

Бир куни Қорақалпоғистон телеканали ходимларини Тошкентдан келган мутахассислар аттестациядан ўтказадиган бўлишди.

– 3 та савол беради. Саволлари қийин, лекин ҳеч бўлмаса биттасига жавоб берсангиз, ўз вазифангизда қоласиз, – деди аттестацияга масъул ходим.

Навбат етиб, Ўрозали оға ичкарига кирди.

– Фамилиянгиз?

– Рейимов, – деди Ўрозали оға кулиб.

– Нимага куласиз, кулгули иш бўлдими? – деди қовоғи солиқ ҳайъат раиси.

– Уч саволдан биттасини билган ҳам аттестациядан ўтади, дейишганди. Ўтганимга хурсанд бўлиб куляпман...

Хонадагиларнинг ҳаммаси, шу жумладан, кўринишидан анча жиддий, бир неча одамни «қулатган» ҳайъат раиси ҳам кулиб юборди.

– Бу болага гап йўқ, уни имтиҳон қилишнинг ҳам кераги йўқ, аттестациядан ўтдинг, – деди кулгидан ўзини тўхтата олмаётган раис.

* * *

Бир куни Ўрозали Рейимов туманда ўтказилган «Наврўз» байрамидан лавҳа тайёрлаб, Нукусга йўл олди. Шошиб борса, «Хабар» таҳририяти хонасида 7-8 нафар ҳамкасблари навбат кутиб ўтирган экан.

– Биламан, ҳамма мухбир туманидаги байрамни бугун, биринчи бўлиб эфирга узатгиси келади. Лекин вақт ўлчанган. Бор-йўғи 3 та туманнинг репортажини бугун эфирга узата оламиз. Қолганлари ҳам навбат билан шу ҳафта ичида чиқади, – деди таҳририятда ишловчи масъул муҳаррир.

Мухбирлар шу «учталик»ка кириш учун гап талашиб кетишди. Кимдир туманидаги байрамга Республика раҳбарияти вакиллари қатнашганини айтса, яна кимдир навбатга биринчи бўлиб турганини пеш қилди.

– Ўртоқлар, деди Ўрозали Рейимов. Кап-катта одамлар, бунча тортишасизлар? Менда бир таклиф бор, ҳаммага тенглик бўлсин. Келинг, байрам қайси туманда бўлган бўлса, алифбо тартибида ўша туманнинг байрами эфирга кетсин. Аввал Амударё, сўнг Беруний... Нима дедингиз?..