КЕЧА КИМ ЭДИГ-У БУГУН КИМ БЎЛДИК?

Ҳар бир давлатнинг ўз ўтмиши, кечмиши, тарихи мавжуд. Айнан ўша тарихимиз асосида биз келажакни кўра бошлаймиз. Келажак сари олға қадам ташлаймиз. Азал-азалдан ота-боболаримиз шу муқаддас тупроғимизни кўзларига тўтиё қилиб, асраб-авайлаб келмоқда. Бу макон, бу она тупроқ бизларга ота-боболаримиздан қолган меросдир. Мерос эса азалий қадрият даражасида улуғланмоғи даркор. Бизнинг аждодларимиз буюк инсонлар бўлишган. Уларнинг Ватанимиз учун қилган жасоратлари ёш авлодга ибрат бўла олади. Уларнинг Ватан олдида қилган жасоратлари ҳақида ўйлаган ҳар бир инсоннинг қалбида Ватанпарварлик туйғуси туғён ура бошлайди. Бизнинг ҳам Ватанимиз учун бирор буюк иш қилгимиз келиб қолади. Болалик чоғимиздан онг-у шууримизга сингган, номи тарих зарварақларидан ўчмас жой олган Жалолиддин Мангуберди, Широқ, Тўмарислар жасорати қалбимизга ҳамиша куч бағишлайди. Улар Ватанимизни ёв зулмидан асраганлар. Унинг эртаси учун курашганлар ва керак бўлса, бу йўлда жон фидо қилганлар.

Халқимиз, ота-боболаримиз чеккан азоб-уқубатлар собиқ иттифоқ даврида янада оғир бўлганини бобо ва бувиларимиз тилидан эшитиб, бугунги фаровон ва озод ҳаётимизга шукроналар айтамиз.

Биз – мустақиллик болаларимиз, бобомиз, бувимиз, ота-оналаримиз кўрган қийинчиликлар бизга тамоман  бегона. Фақат ана шу азиз инсонларимизнинг кечаги кун ҳақидаги изтиробли ҳикояларини эшитиб, телефильмлар орқали кўриб, Юртбошимизнинг Ўзбекистон давлатини жаҳонга танитиш, ёш авлод тарбияси йўлида олиб бораётган изчил сиёсатидан ҳар лаҳза бахтиёрлик ҳиссини туйиб яшаймиз. Кечаги ўзгаларга муте бўлган халқимиз бугун озод. Биз ана шу озод халқ фарзандларимиз.

Юртимизда юксак салоҳиятли ёшларни вояга етказиш учун зарур шарт-шароитлар яратиб берилмоқда. Юртбошимиз ҳар чиқишларида биз ёшларга: "Болаларим!” – дея мурожаат қиладилар. Мамлакатимизнинг келажаги, ишончи биз ёшлар эканлигини кўп бора таъкидлайдилар.

Ҳар бир инсон ўз Ватанини тилига олиб мақтангиси келади. Шу жумладан мен ҳам Ватаним билан фахрланаман. Бизнинг Ўзбекистонимиздек юрт ҳеч қаерда йўқ. Чунки унинг ҳар бир қарич ери менинг юрагимга туташ.

Бизнинг аждодларимиз буюк инсонлар бўлишган. Биз авлодлар ҳам ўзимизни шунга яраша тутмоғимиз даркор. Зеро, аждодлари, авлодлари буюк юртнинг келажаги ҳам буюкдир!