HAYoT – BEBAHO, TIRIKLIK – BAXT

Iroda özini körgani kelgan sinfdoşlarining özaro suhbatlaşib, şovqin-suron bilan çiqib ketganlarida orqasidan ham ökinç, ham havas bilan qarab qoldi. Axir u ham tengdoşlari qatori yayrab-quvnab çopqillab yurgisi keladi. Soğlom tengdoşlariga havasi keladi. Eh... qaniydi, uning ham oyoqlari öziga böysunganida... Aslida bunga özi aybdor ekanligini eslaş unga juda alamli.

Öşa kuni u ertalabki nonuşta paytida arzimagan kofta uçun dilxiralik qildi. Onasi  “oylik olgunimizça sabr qil, qizim”, deganida jahli çiqib ketdi.

– Boşqalar doim istaginini istagan vaqtda oladi, men doim oylikni kutişim kerak. Mayli, qöyavering, kerakmas. Hamma sinfdoşlarimdan keyin kiyişning menga heç qiziği yöq, – deb zarda bilan xonasiga  çiqib ketdi. Dadasining nasihatiga quloq ham solmadi.

Maktabga kelganida sinfxonada dugonalari keça Malohat yangi olgan koftani maqtaş bilan ovora edi. Kofta haqiqatan çiroyli, qizlar ham havas bilan  qarab, bugun, albatta, öşa dökonga borib ota-onasi oberişmoqçi ekanligini aytar, Malohat esa şunday xuşbiçim koftani birinçi  bölib kiyganidan faxrlanib ötirardi.

Darslari tugagaç, maktabdan çiqayotgan qizlar uçun ham suhbat mavzui öşa kofta böldi.

– Boşqa gap yöqmi, namunça bir koftaning maqtovini tugata olmadinglarmi, hali? – dedi ularga Iroda ğaşi kelib.

– Ha, alam qildimi, senda yöq-da, – deb sinfdoşi Rayhon uni çaqib oldi. Qizlar xandon otib kulişdi. Ularning masxaraomuz nigohi Irodaning yuragini öqday teşib ötdi. Yana köz öngida oilasidagi ertalabki ahvol jonlandi. Qaçon mening ota-onam xohişlarimni vaqtida bajara olarkan-a degan  öy ğazabini badtar oşirdi. Şunda... şunda u qizlardan tezroq uzoqlaşmoq uçun serqatnov yölni kesib öta boşladi. Öşa damda  u heç qanday xavfni his qilmadi, faqat ustidan kulgan qizlardan tezroq olisroq ketmoqçi bölgandi, xolos...

Agar oqibati bunçalar oğir bölişini bilganida edi...

U şifoxonada öziga keldi bir neça jarrohlik operatsiyalaridan söng soğayib uyiga keldi. Faqat... faqat uning oyoqlari öziga böysunmaydi. Eh... uning orzulari köp edi. Maktabni bitirib, oliygohga öqişga kirmoqçi, onasi kabi muallima bölmoqçi edi... afsus...

– Hayotda Iroda kabi arzimagan narsalar uçun iztirobga tuşib, hayotini xavf ostiga qöyayotgan öspirinlar, yoşlar köp. Hatto öz joniga qasd qilişga urinayotganlar ham onda-sonda bölsa-da, uçraydi. Men öquvçilar bilan turli tadbirlar ötkaziş orqali hayot, tiriklik qadr-qimmatini anglatişga intilaman. Çindan-da, hayotda şöx-şodon, baxtiyor yaşaş uçun sabablar bisyor. Şuning uçun arzimagan köngilsizliklarni deb yaşaşdan bezmaslik kerak, – deydi 32-sonli maktab amaliyotçi psixologi Mahliyo Karimova.

Haqiqatan ham hayot – bebaho neʼmat. Uni qadrlaş, mazmunli va totli ötkaziş esa har kimning öz qölida.

Oygul RAJABOVA.