IJODKORNING IKKINChI UMRI

Mansur Ahmedov!

Kamsuqum, hazilkash, hayotining har oni doʻstlari bilan sururli, ijod sehri asir etgan lahzalarda ming gapirsangiz ham bir kiprik qoqmaydigan, butun dunyoni unutib, qalb amriga boʻysunadigan tugʻma shoir, talantli shoir edi. Uning har bir satri xuddi oʻquvchining oʻz kechinmalaridek, ifodasiga soʻz topolmagan tuygʻularini anglab, sheʼrga solgandek edi goʻyo. Qalbga yaqinligi shunchalar ediki, Otajon Xudoyshukurovday sanʼat dargʻasi uningsheʼrlariga kuy bastalab, qoʻshiq qilib aytgandi. "Kiprigingda osilib turgan mening jonimdir” nomli sheʼriy toʻplamiga soʻzboshi yozib, oq yoʻl tilagan edi.

Mansur Ahmedov oliygohni bitirib, "Amudaryo haqiqati” gazetasiga muxbir boʻlib ishga kirdi. Qobiliyatliligi, intiluvchanligi bois, boʻlim mudiri, masʼul kotiblikdan muharrirlikkacha boʻlgan yoʻlni bosib oʻtdi.

1993-yilda "Xalq soʻzi” gazetasining Qoraqalpogʻiston Respublikasi boʻyicha maxsus muxbiri boʻldi, "Amu tongi” (hozirgi "Qoraqalpogʻiston tongi”) gazetasida ishladi.

Mansur Ahmedov "Amudaryo haqiqati” gazetasida ishlagan yillar oraligʻida bir hamkasb doʻst sifatida bir-birimizdan koʻp narsalar oʻrganganmiz. Gazeta ishidan charchab, bir dam olmoqchi boʻlgan damlarimizda:

- Sizlarga bir gap aytaymi? – derdi xuddi muhim bir siri bor odamday.

Bir xonada oʻtirib ishlaydigan Xonimjon opa, Robiya, hammamiz unga qarab qolardik. Shunda Mansur tinglaysizlarmi, deganday bizga bir qarab olib, past, biroq hayajonli ovozda yangi yozgan sheʼrini oʻqib berardi. Biz kasbdoshlar uning biron joyda bosilmagan sheʼrlarining ilk tinglovchisi boʻlganmiz.

Jamiki yaralmish Alloh ixtiyorida. Biroq hayotda shunday hollar ham boʻladiki, odam oʻzining umri qisqaligini xuddi sezib yurganday, vafotidan soʻng nimalar boʻlishini bashorat qilganday goʻyo. Muhammad Yusufning: "oʻlsam bir mushtipar onam yigʻlaydi, qolganlari yolgʻon yigʻlaydi”, deya yozganlari, Oxunjon Madaliyevning "Unutmoq osonmas bizlarni”, deya yuraklarni sel qilib kuylaganini eslasam, shunday fikr miyamga kelaveradi. Beixtiyor Mansurning "Surat orqasidagi yozuv” sheʼrini ham eslayman. Bu sheʼrni u onasiga atab yozgan, "Mana bu mening portretim, koʻrganingizda yaxshi odamni eslagan kabi yuzimga labingizni tekkizib qoʻying”, deya oʻtingan. Xuddi umri qisqaligini, onasi uning diydorini qoʻmsab, sogʻinib, orqasidan kuyib yashashini bilganday.

Qaydasan, yuragim,

Zardobga toʻldi.

Yuragim sogʻinchga,

Toʻldi, sevgilim.

Umrimning sanoqli,

Kunlari qoldi.

Koʻzingga bir boqsam,

Boʻldi, sevgilim!

Mansur yon daftarchasining ikki varagʻi toʻla oʻz qoʻllari bilan 1997-yil 16-dekabr deya qayd qoʻygan mana shu satrlar bilan boshlangan sheʼri adashmasam, biron nashrda eʼlon qilinmagan.

Afsus... Goh oʻychan, mulohazali, goh hazilkash, goh maʼyus iqtidorli jurnalist, otashqalb shoir Mansur Ahmedov "yarq” etgan yulduzday erta soʻndi.

Uning porloq xotirasi hamkasblarining, barcha sheʼriyat muxlislarining qalbida mangu yashaydi, har bir satri koʻngillarni toʻla zabt etuvchi sheʼrlarida yashaydi. Xuddi oʻzi bashorat qilganiday: "oʻlganimdan soʻng boshlanadi ikkinchi umrim”.

Oygul RAJABOVA.